Sermo.Angelicus.

ſuo ꝑfecte diſcernebat. quā in comꝑabilis honor mundanus exiſtit gl̓ie ſpūali:ꝓpter qd̓ mundanam gloriā audire ſicabhorrebat: ſicuti corruptū aerem. quiſuo fetore multorū vitam breuiter extinguit. Illud vtiqꝫ ip̄ius animaꝫ glorificabat. quaſi ornamentū terciū. ꝙ oīa deoplacentia in corde ſuo reputabat dulciſſima: illa quoqꝫ felle amariora. que deoerant odioſa ⁊ contraria. et ideo ip̄a voluntas virginis. tam efficaciter ipſiꝰ animam trahebat. ad deſiderandū veramdulcedinem. ꝙ poſt hanc vitam eam guſtare non oportuit ſpūalem amaritudinem. E Ex hijs quippe ornamētis ſuꝑ omīa que erāt creata. virgo ip̄atam pulcre ī anima redimita apparuit:ꝙ creatori placuit. omnia ſua promiſſa.ip̄a mediante perficere. Erat enim excaritatis virtute ita roborata: ꝙ in nullo bono opere tabeſcebat: nec quidemin minimo puncto. vn̄ꝙͣ in eā inimicuspreualebat. Uere proculdubio eſt credendum. qd̓ ſicut ip̄ius anima corā deoet angelis erat pulcerrima: ita et eiuscorpus in cunctorū oculis eam intuentium. fuit gratiſſimum. Et quemadmodū deus et angeli. de eius anime venuſtate gratulabātur in celis. ita eciā gratiſſima eius corporis pulcritudo. omnibus eam cernere cupiētibus: vtilis fuit et conſolatoria in terris Uidētes enīdeuoti. in quāto feruore illa deo famulabat̉: ad dei honorē feruētiores efficiebātur. In hijs autē qui ad peccandū ꝓniſſimi erant: ex eius verborū et geſtuūhoneſtate. ſtatim peccati feruor extīguebatur. ꝙͣdiu ip̄am cōſpiciebāt. Tu aūt.¶ Feria qͥnta. Lectio. ij. AbſolutioUirgo ab angelo ſalutata: nr̄a dignet̉abolere pctā. Amen. Capl̓m. xiiij.Ulla līgua narrare ſufficitA Ꝙͣ prudenter ſenſus⁊ intellectus gl̓oſe virginisip̄m deum in eodē puncto cōprehendit.quo primo eius cognitōem habuit: pre-

ſertim cum omīs humana mens. ad excogitandū debilis ſit. ꝙͣ multiformit̓ eiuſdem virginis bn̄dicta voluntas. dei ſeruitio ſe ſubiecit: nam omīa que ip̄a deoplacere cognouit: delectabiliter ſibi ꝑficere placuit Intellexit enī virgo nonſuis meritis. deū ſibi creaſſe corpus etanimā. ſueqꝫ voluntati libertatē contuliſſe. dn̄icis p̄ceptis humilit̓ fauendi: auteciam ip̄is ſi placeret reſiſtendi: et ideodecreuit humillima virginis volūtas.ꝓ beneficijs iam acceptis. ꝙͣdiu ſua vita vigeret. cū omni caritate deo faml̓ari. ꝙͣuis nichil aliud ab ip̄o ſibi donaret̉.B Cū autē ip̄ius intellectus capere potuit. ꝙ ipſe omniū rerū creator.animarū quas creauerat redēptor eciam fieri dignaretur. et ꝙ nichil aliud ꝓtanti laboris mercede. ꝙͣ ipſas aīas ſibirependi cuperet: et ꝙ omnis homo involuntate libertatem habet placādi deum per opera bona. aut eum ad irā ꝓuocandi. per operationes malas: ꝓfecto voluntas virginis corpus ſuum inmundi procellis. ſicut prudens nauclerꝰſuam nauem cepit ſollicite gubernareNam ſicut nauclerus ꝑtimeſcit. nauemex vndarum iactibus poſſe periclitari.caribdēs quoqꝫ quibus naues ſepiꝰ diſſoluūtur. vix ab eiꝰ diſcedūt memoria.funes et armamēta nauis firmiter adaptat: cuius eciā oculi portum in qͦ poſtlaborem quieſcere deſiderat. iugit̓ contemplantur: qui ſumme eciam ſatagit ꝙbona ſue naui impoſita. vero poſſeſſoriquē maxime diligeret. ad cōmodū ꝑueniāt Sic vtiqꝫ hec prudētiſſima virgo.poſtꝙͣ p̄ceptoꝝ dei noticiā habuit: cōfeſtim iuxta ip̄oꝝ flatū. cepit ip̄ius voluntas corpꝰ ſuū. cū oī ſollicitudine gubernare. E Frequent̓ qͥdē timebat ꝓpinquoꝝ cohabitatiōem: ne ip̄oꝝ ꝓſꝑitasvel aduerſitas. q̄ mūdi ꝓcell̓ ſimilant̉ ꝑv̓ba vl̓ oꝑa. ip̄am ad obſequēdū deo. efficerēt gͣuiorē. Omnia qͦꝫ per legē diuinā vetita. iugi cōmēdabat meōrie: cū oī