De virginis.Excellentia.

En iſtis tribus lectiōihujs ſubſequētibus oſtēdit angelus. quomodo ſe virgo maria gerebat. poſtꝙͣ ſenſum et dei noticiā habuit. et de eius aīeet corporis pulcritudine Et quomodoeius voluntas omēs ſenſus ſuos edomūit. et de conceptiōe filij dei in virginisvtero. ac de ip̄ius glorioſa natiuitate inhunc mundum.¶ Feria qͥntaAbſolutio.Lectio prima.Alma virgo virginū. intercedat prnobis ad dn̄m.Capl̓m. xiij.Enedictum marie corpuscongrue mūdiſſimo vaſculoſimilari conuenit. AcEius quoqꝫ aīa lucerne clariſſime. ip̄iuſqꝫ cerebrū aquarū puteo in altum ſalientiū. ac deinde in vallē profundā deſcendentiū. Nam cū virgo ad illam etatem deuenit. qua verū deuꝫ intelligerepotuit in celis exiſtere. et ꝙ ipſe omniaet hominē ſpecialiter ad ſuū creaſſet honorem perpetuū. iudexqꝫ omniū eſſet iuſtiſſimus: tunc ſenſus et intellectus a cerebro virginis. inſtar aque de ſcaturiēte fonte decurrētis. in celi faſtigiū ſaliebat: ac deinde in vallem ideſt in humillimū eius corpus decurrebat Nam ſicutcantat eccleſia. egreſſum filij dei a pr̄ę.et eius regreſſum fuiſſe ad patrē. quāꝙͣneuter ip̄orum ab altero vnꝙͣ diſiūctꝰfuerit: ita ſenſus et intellectus virgīs.celorū celſitudinē frequēter aſcendens.deū conſtanter ꝑ fidem apprehedat: cuius dulciſſima caritate ſuauiter amplexata. in ſeip̄am redibat. Hanc qͦꝫ caritatem cū rationabili ſpe. et diuino timoreip̄a firmiſſime tenuit: per ip̄am caritatēita inflāmans aīam ꝓpͥam: ꝙ velut feruetiſſimus ignis. in dei amore flagrare cepit B Hic eciā virginis ſenſꝰ ⁊intellectus corpus ſuū ad obſequendūdeo. ita ſubiecit aīe. ꝙ extunc corpus/ cūom̄i humilitate obediuit ei. O ꝙͣ ſcele-

riter ſenſus et intellectus virginis: deicaritatem comprehendit. O ꝙͣ prudenter ipſam ſibi theſaurizauit. Unde ſicutſi aliquod liliū tranſplantatū eſſꝫ. qd̓ tribus radicibus ſe terre infigeret: quibꝰip̄am eciam ſolidiorem efficeret. tres qͦꝫflores delectabiles. ad intuentiū conſolatōem ſurſum expanderet. Sic vtiqꝫdiuīa caritas huic glorioſe terre. ſcilicꝫvirgini noſtre diuinitus inſerta. ipſiuscorꝑi tribus fortiſſimis virtutibus. quaſi tribus radicibus ſe infixit. ꝑ quas eciam ip̄m corpus vriginis fortīficauit: tribuſqꝫ ornamentis. veluti tribus prefulgidis floribus. virginē quo ad animā.ad dei ac angelorū ip̄am intuentiū leticiam. honorifice adornauit CPrima igitur ip̄ius corꝑis fortitudo diſcrete abſtinentie. ita cibū et potum inip̄a temꝑabat: ꝙ ꝓpter aliquā ſuperfluitatem. a dei ſeruitio nequaꝙͣ ip̄am retraxit vlla ſegnicies: nec ꝓpter immoderatāparſimoniam. ad agenda ſua vnꝙͣ fiebat imbecillis. Scd̓a vero fortitudo tēperantie vigiliarū. ita corpus ſuum moderabat̉: ꝙ propter ſomni breuitate. nullo tempore quo ip̄am vigilare oportuitaliqua torpebat grauedine: nec propterſoporis nimietate. ſtatuta vigilie tempora. in minimo puncto breuiabat. Tercia quoqꝫ fortitudo fortis complexioniscorporis virginis. ipſam virginem tamconſtantem effecit: ꝙ laborem et corporalem aduerſitatem et tranſitoriam corporis felicitatem. equanimiter ferebat.de corporis aduerſitate non dolens. etde eius felicitate nequaꝙͣ exultansDHoc inſuper primū erat ornamentum. quo diuina caritas. virginemquo ad animam exornabat. ꝙ ſcilicet p̄mia illa. que deus amicis ſuis largiturus erat. omnium rerum pulcritudiniin animo ſuo preferebat: et idcirco mūdane diuicie. velut fetidiſſimum lutumſibi vileſcebāt Hoc deniqꝫ qͣſi ſcd̓m ornamētū. ip̄iꝰ aīaꝫ decorabat. ꝙ ſcꝫ ītellectu