Sermo.Angelicus.
Feria quarta. Lcō. iij. AbſolutioMNatris xp̄i gl̓ioſa natiuitas: ſit nobisperpetua iocunditas. Amen. Cap. xij.Gitur ſicut eternaliter patriet filio et ſpiritui ſancto. vnaerat diuītas: ita et ī eis nūqͣfuit diuerſa voluntas. A Unde quemadmodū ſi de vno accenſo rogo tres flamme ꝓcederent: ita ex diuīevoluntatis bonitate. tres caritatis flāme. ad vnius operis perfectionem eqͣliter proceſſerunt. Flamma enim caritatis a patre procedens. lucidiſſime ardebat coram angelis: quādo ip̄ius volūtatem eſſe nouerunt. ſuū dilectū filium ꝓcaptiui ſerui liberatione. velle benigniter exponere. Caritatis flamma procedens a filio non latuit: quādo ad patrisnutum. ſemetip̄m exinanire voluit: accipiendo formam ſerui. Flamma quoqꝫcaritatis ꝓcedens a ſpū ſancto: non minus feruens videbatur: quando patriset filij ſuiqꝫ ip̄ius voluntatem. per māifeſta opera demonſtrare paratū ſe exhibuit: Et ꝙͣuis huius diuine voluntatisferuentiſſima caritas. per omnes celosradiabat. indicibilē conſolatōeꝫ ex ſuaclaritate angelis conferens: ex hoc tamē humano generi redemptio. ſcd̓m et̓nam dei preordinatōem venire non poterat: anteꝙͣ maria eſſet genita. in quatam feruens caritatis ignis accendi debebat. ꝙ eiꝰ odorifero fumo ſublimiusaſcendente. ignis qui in deo erat ſeip̄min eum infunderet. et per eū huic frigeſcenti mundo illaberetur. B Hecdeniqꝫ virgo. poſt ſuam natiuitatem noue lucerne ſed nondum accenſe ſimiliserat. ꝙͣ ita tamen accendi oportuit. ꝙſicut dei caritas. que tribꝰ flāmis aſſimilatur. in celis radiabat: ſimili modo hecelecta lucerna maria. alijs tribꝰ caritatis flāmis. in hoc tenebroſo mundo radiaret. Prima qͥppe flāma marie. corā deoſatis lucide reſplenduit: qn̄ ad dei honorem virginitatem īmaculatam. vſqꝫ ad
mortem firmiter ſeruare promiſit Hancvtiqꝫ honeſtiſſimā virginitatē. ita deuspater concupiuit. ꝙ ſuum dilectū filiuꝫcum ſua filijqꝫ ac ſancti ſpūs diuinitate.ſibi mittere dignatus eſt. Scd̓a mariecaritatis flāma in hoc apparuit. ꝙ in oībus humilitate īexcogitabili iugiter ſeipſaꝫ depreſcit: qd̓ certiſſime dei bn̄dictofilio ſic placuit. ꝙ ex eiꝰ humillimo corpore. venerabile illud corpus dignatuseſt aſſumere: qd̓ quidem ſuper omīa incelo et in terra decuit eternaliter ſublimari. CTercia quoqꝫ flāma.erat ſua per omīa laudabilis obediētia:que ſanctū ſpirituꝫ. ita ſibi attraxit. ꝙ ꝑeum oīm gratiarū donis repleta fuit Etꝙͣuis hec benedicta noua lucerna hijscaritatis flammis. non ſtatim poſt natiuitatē ſuam accenſa fuerit. quia erat eiſicut alijs infantulis corpus exiguuꝫ. ⁊tener intellectus: ꝓpter qd̓ volūtatemdei intelligere nō poterat. deus tamende ea quāꝙͣ adhuc nichil meruiſſet. magis gratulabatur: ꝙͣ de oīm hominumbeneficijs. qui ante eam fuerant geniti.per mundū vniuerſum. Nam quemadmodū bonus cythariſta cytharam nōparatā diligeret. quā tamē vere preſciret dulciſſime reſonare: ita omniū plaſmator. marie corpus et animā. in eiꝰ infantia ſumme diligebat: qꝛ ip̄ius verbaet opera. ſuper omnē melodiā ſibi placere preſciebat. D Credibile eciam fore dinoſcitur. ꝙ ſicut marie. filiusſtatim ꝑfectū ſenſum habuit. qn̄ in eiusvtero hūanatus extitit/ ſic ⁊ maria poſtſuā natiuitatem. in iuniori etate quā alijinfātes ſenſū et ītellectū adepta fuit. Cūigit̉ deus et āgeli. de eiꝰ gl̓oſa natiuitatein celo gauiſi ſunt. hoīes eciā ip̄ius natiuitatē in mūdo cū gaudio recolāt. referēdo ꝓ ea oīm creatori. ex intimis cordibꝰ laudē et gl̓iam. qͥ eā ex oībꝫ que creauit p̄elegit. ip̄amqꝫ inter ip̄os peccatores naſci p̄ordinauit. q̄ pctōꝝ liberatorem ſct̄iſſime generauit. Tu aūt.