Octauus Liber.Celeſtis.

gentes deū viderent deū. ⁊ manerēt cūeo perpetuo. odientes vero deū punirentur eternaliter. nunꝙͣ viſuri eum ingloria ſua Et tamen eorū cupiditas etambitio. elegit magis odire deū et locūvbi punirētur: ꝙͣ diligere/ vt ꝑpetue letarentur. B Similis etiā iuſticia eſt de homine/ ſicut de angelis fuit.Homo quippe prius tenet̉ diligere deū.et poſtea videre. propterea filius meusex caritate naſci voluit poſt legeꝫ iuſticie. vt ex humanitate viſibilis eſſet. quiin deitate ſua nō poterat videri. Liberūquoqꝫ arbitriū. ita datū eſt hominibusſicut angelis: vt deſiderent celeſtia. etcontemnant terrena. ¶ Propterea egodeus viſito multos multis modis. licetdeitas mea nō videtur: et in multis ꝑtibus terrarū oſtendi multis ꝑſonis. quomodo peccatū cuiuſlibet terre emēdaripotuit. ⁊ quomō miſericordia obtineridebuit: priuſꝙͣ in eiſdē ꝑtibꝫ feci iudiciū⁊ iuſticiam meam. Sed homīes iſta nōattendunt nec curant. Iſta eciam iuſticia eſt in deo. ꝙ omnes qui ſunt ſuꝑ terram. primo ſperent firmiter ea que nonvident. et credant eccleſie dei. ⁊ ſanctoeuangelio Deinde diligant eum ſuperomnia qui eis dedit omīa. et ſeip̄m proeis in mortem: vt omēs cum eo eternaliter letarentur ¶ Propterea egoip̄edeus loquor hijs quibus michi placet.vt ſciatur quomodo peccata emendaridebeāt: et quomō minuatur pena. ⁊ corona augeatur C Poſt hec autem vidi. quaſi ꝙ omnes celi eſſent vnadomus. in qua ſedebat in throno iudex:et domus plena erat ſeruitoribus. laudantibus iudicē: vnuſquiſqꝫ voce ſua.Subtus vero celum. videbatur vnumregnū Et ſtatim audita eſt vox omnibus audientibus dicens. Uenite īquitvos ambo. angele ſcilicet ⁊ diabole adiudicium. Tu ſcilicet āgele qui cuſtoses regis. et tu dyabole qui rector es regis. Et ſtatim prolato verbo. aſſiſtebāt

angelus et dyabolus coram iudice Angelus videbatur ſicut homo turbatus.Dyabolus vero ſicut homo gaudens.Et tunc iudex dixit. O angele. ego poſui te cuſtodem regi. quando ipſe iniuitpactū mecū. ⁊ fecit confeſſionem de omnibus peccatis. quę cōmiſerat a iuuentute ſua: vt eſſes ei ꝓpinquior dyabolo.Quomodo igitur nunc elōgatus es abeo? Reſpōdit angelus. O iudex. ego ſūardēs igne caritatis tue. qua et rex adtempus calefactus fuit: ſed quando rexabhominatus eſt et contēpſit illa. q̄ amici tui dixerunt ſibi. et attediatus fuit facere illa. que tu conſuluiſti ei: tunc iuitrex ſicut ꝓpria delectatio attraxit eum.et elōgans ſe a me. appropinquauit omnibus horis inimico D Reſpōdit dyabolus. O iudex. ego ſum ipſumfrigus. et tu es ip̄e calor ⁊ ignis diuinꝰSicut ergo quilibet appropinquās tibifit ardentior ad opera bona: ſic rex appropinquans michi. factus eſt frigidiorad caritatem tuam. ⁊ calidior ad operamea. Reſpondit iudex Perſuaſum fuitregi diligere deum ſuꝑ omīa. et ꝓximūſicut ſeip̄m. Cur ergo tu ſurripis hominē a me. quem ego redemi meo proprioſanguine. et facis eum nocere proximoſuo. non ſolum ad bona temꝑalia ſꝫ eciam ad vitam? Rn̄dit dyabolus. O iudex. nunc meū eſt loqui: et angeli eſt tacere. Nempe quādo rex diſceſſit a te etconſilijs tuis. et venit ad me. tunc egoconſului ei diligere plus ſeipſum ꝙͣ proximū. ⁊ ꝙ nō curaret cōmoda animarūſi haberet honorē mūdi: nec attenderetquis egeret vl̓ fraudaretur. ſi amici ſuiabundarent. Et tunc ait iudex ad dyabolum. Oīs inquit qui diſcedere voluerit a te. poterit quidē: nec tu violenteraliquē retine̓ poteris. Ideo adhuc egomittā regi aliqͦs amicoꝝ meoꝝ. qͥ eū deꝑiculo ſuo īcautabūt. Rn̄dit dyabolusIuſticia ē. ꝙ oīs ille qͥ obedire velit michi. regi debet per me. ⁊ ideo ego mittā