Octauus Liber.Celeſtis.

quas alie innumerabiles ſequebantur.Tunc aūt rn̄dit verbū de libro iuſticiedicēs ad angelum. O tu angele cuſtosaīe. qui es in luce et vides lucē: quid iuris aut virtutis habes tu ad iuuandumaīam iſtā? Rn̄dit angelus. Ip̄a inqͥt habuit fidem ſcām. ⁊ credidit et ſꝑauit / omne pctm̄ ꝑ contritōem et cōfeſſionē delendū. timuit qͦꝫ te deū ſuum. licꝫ minusꝙͣ debuit. A B Iterū eciā loquebatur iuſticia de libro dicens. O tu angele meus tibi iā ꝑmittit̉ tāgere aīam:et tibi dyabole ꝑmittit̉ modo videre lucem aīe. Inqͥrite ergo ambo quid dilexit anima iſta. qn̄ viuebat in corꝑe. ⁊ habuit oīa membra ſana? Rn̄derūt ambo.angelus ſcꝫ et demon. Homīes et diuitias dilexit. Et tūc ait iuſticia de libroQuid inquit dilexit. qn̄ anxiabat̉ preſſura mortis? Rn̄derunt ambo. Seip̄m inquiūt dilexit. nā plus anxiabatur de infirmitate carnis. et tribulatōe cordisꝙͣ de paſſione redēptoris ſui. Item loq̄batur eis iuſticia. Adhuc inquirite qͥddilexit et cogitauit in vltimo puncto vite. qn̄ adhuc habebat in ſe ſanā conſciētiam et intellectū? Rn̄dit angelus ſolꝰIp̄a aīa cogitauit taliter. Ue inquit michi. qͥa multū audax fui ſemꝑ contra redemptorē meū: vtinā vnū tēpus haberēquo poſſem regratiari deo meo ꝓ beneficijs ſuis: plus enim angit me peccaſſecōtra deum. ꝙͣ dolor carnis mee: ⁊ eciāſi nō obtinerē celū. tn̄ ſeruire vellē deomeo. Reſpōdit iuſticia de libro dicēsQuia tu dyabole nō potes videre animā. ꝓpter claritateꝫ fulgoris eius. Nectu angele meus potes eā tangere ꝓpterimmūdiciam eius: ideo iudiciū eſt. ꝙ tudyabole purges eā. ¶ Tu vero ang.le cōſolare eā donec ad claritatem gl̓ieintroducatur Tibi vero aīa ꝑmittiturreſpicere ad angelū. et ab eo habere cōſolatōem. Eriſqꝫ particeps ſanguīs xp̄iet orationum mrīs eius et eccleſie dei.A LI Hijs aūt auditis. dyabolꝰ

dixit ad aīam Quia veniſti ad manꝰ meas. plena cibis ⁊ bonis male acquiſitisIdeo ego nūc euacuabo te prelo meoEt tūc poſuit demō cerebrū regis. int̓genua ſua ſimilia p̄lo. et ſtringebat fortiter in longitudine et latitudine. donecmedulla tota gracilis fieret. ſicut foliūarboris. Item ſcd̓o dixit dyabolus adaīam. Quia locus vbi virtutes eſſe debebant vacuus ē. ideo ego implebo eūEt tūc poſuit quaſi fiſtulā ſufflatoriū inore regis. et inſufflauit fortit̉: implēs eūvalenter horribili vēto: intm̄. ꝙ omēsvene et nerui regis. miſerabilit̓ rumpebantur. Itē tercio dixit dyabolus aīeregis Quia in ſubditos tuos. qui quaſifilij tui eſſe debuiſſent. impius et immiſericors fuiſti. ideo brachia mea mordendo conſtringent te. qꝛ ſicut tu pupugiſtiſubditos tuos: ſic brachia mea ſil̓ia ſerpētibus. laniabūt te cū dolore maximoet horrore. Poſt iſtas autē tres penas.ſcꝫ p̄li et ſufflatorij et ſerpentiū. cū dyabolus vellet iterū aggrauare penas. ⁊a prima incipere. tūc vidi angelū dei extendere manus ſuas ſuꝑ manus dyaboli. ne aggrauaret tantū penas. ſicut inprima vice. Et ſic in qualibet vice. āgelus dn̄i mitigabat penas. Anima vero.poſt quālibet pena eleuabat oculos ſuos ad angelū. nichil tamē loq̄ns. ſed innuens in geſtu ſuo. ꝙ ꝑ eū conſolabat̉.et ꝙ citius ſaluaretur. At M Itēloquebat̉ verbū de pulpito michi dicēsOmīa inquit iſta. que tā ſerioſe oſtenſatibi ſunt. apud deū fiunt in vnico pūctoſed qꝛ tu corꝑalis es. Ideo ꝑ ſimilitudines iſta tibi oſtendunt̉. Itaqꝫ. ꝙͣuis rexiſte cupidus fuit ad honores mundi. etad recipiendū que nō erāt ſua. Ueruntamē quia timuit deū. et aliqua delectabilia ſibi. dimiſit facere propt̓ timoremillū: ideo tiimor iſte traxit eum ad caritatem dei. Propterea ſcias. ꝙ multi implicati multis ſceleribus. obtinent maximam contritionem ante mortem⁊