Imꝑatoris.Ad Reges.

ſuum regeret ſapienter. et populum ſuiregni caritatiue diligeret: et qualit̓ vitam ſuam gubernaret corꝑaliter et ſpūaliter. ad honorem dei Tercio reducoei ad memoriā quomō electus eſt. vt fidem ſcām catholicam deferret ſi velletad paganiſmū. Sed audi nūc. quid fecit iſte rex: Ego enī mater miſcd̓ie. vocaui iſtum regem filiū meum nouum: ⁊ideo nouū. qͥa nouiter venerat ad obedientiā ſcām Cui ꝓmiſi ꝑ te ꝙ vellemeſſe dn̄a ⁊ defenſatrix exercitus ſui. ⁊ regni ſui: et ꝙ ſtarē ante eū in terra inimicorū eius. Et ita factū eſt. Nā pax eratin terra ſua ex diuina ꝓuidētia: propterpreces meas Et ante ip̄m fui in t̓ra inimicorū eius. quando maiores inimicoseius. congregaui in vnum locū terre:quos ei traditura erā. G Paruoigitur temꝑe elapſo. acceſſerūt ad regēiſtum inſtrumenta dyaboli. plena cordemalo et maligno ſpū. qui confidebantin manibꝫ hominū pluſꝙͣ in auxilio creatoris: quorum cupiditas maior fuit adpoſſeſſiones terrenas. ꝙͣ ad adiuuandū animas. Quorū linguas ille excitauit ad loquendū. qui mouit linguā iudead vendendū creatorem ſuū. Quorumdentes eleuabant̉ digitis dyaboli: quorum frigida labia plinita fuerūt veneno dyaboli. Propterea diuina caritasnon ſapuit eis. ſed expuētes verba veritatis: falſitatē in ore habuerūt. Quorūmalignis conſilijs obediens rex. cucurrit et diſtraxit de manibus meis. cōgregatos inimicos meos: reſiſtentes fideiſancte. Et tūc ego vacuo ſynu. remāſiſola. Ip̄e quoqꝫ rex fecit diſcurrere lupos. aſſignās agnos in manu ſerpētum.qui parati ſunt diripere oues: et maiorinūc veneno malicie ſūt impleti. Taliaenī ꝓceſſerūt de doloſis ſuggeſtiōibusdyaboli. quia cōtemptis cōſilijs amicorū dei: rex obediuit cōſilijs carnaliumhoīm. Et non attēdens fortitudinem deinec cogitās cōſiliū meū. redijt ſine aliqͦ

fructu: et grauauit cōmunitatem et populū regni ſui. factus inobediēs deo ethomībus: et violator ꝓmiſſiōis malitieſue. Sꝫ ſicut mater facilit̓ placari ſoletfilio petenti mīam: ſic ego dico nunc eiFili conuertere ad me: et ego reuertarad te. Surge de caſu tuo: ſecundū conſilia amicorū dei. Hec igitur eſt vltimalr̄a. quā ego mittam ei.NNat̉ dei declarat ſpūſe. quare v̓ba dei ita obſcure ꝓferunt̉.ꝙ diuerſimode interpretari poſſunt. etqn̄qꝫ aliter a deo. et aliter ab homībusintelligūtur. Et qualiter tota trinitasoſtēdit ſe ſpōſe mirabilit̓. ſub forma pulpiti et libri aurei. ⁊ triū radiorū triū colorum: declarās viſionē ſponſe notabiliter. de ꝓprietate et eſſentia trinitatis. etlibri vite. Et qualiter videbat ſpōſa ante diuinū tribunal iudicis. iudiciū mirabile triū animaruꝫ regū. quorum vnuserat viuens. et alter ad infernū: terciꝰvero ad purgatoriū damnabantur. Etſunt hic multa notabilia. de laudabili iuſticia et miſcd̓ia dei.Capitulum. xlviij.Ater dei loquit̉ ad ſponſamdicēs. A Filia. dixi tibi prius. ꝙ illa eſſet vltima lr̄a mea. mittenda illi regi amico. Quod intelligendū eſt de hijs. que tangūt ꝑſonam eiꝰ ſingularē. atqꝫ meā. Si enī aliquis ſedensaudiret aliqd̓ vtile decātari. quod ꝑtineret ad amicū vt referret eide. ſiue eſſetillud cātilena leticie. ſiue lr̄a rep̄henſionis ſalutaris. vterqꝫ eſſet dignus remuneratōe: ſcꝫ et qͥ dictabat. et qui decantabat. Sic eciā iuſticia dei. iudicans ineqͥtate. et iuſtificans in mīa: decantarevult iuſticiā et mīam Ergo quicūqꝫ audire voluerit. audiat. Quia nō ē lr̄a reprehēſionis: ſꝫ cātilena iuſticie et caritatis. Qn̄ enī olim mittebat̉ lr̄a alicui. cōtinebat rep̄henſiōem ⁊ āmonitiōem: arguebat de ingͣtitudine beneficiorum: et

cc. j.