Septimus.Libel̓.

ornauit. quia color extraneus multū diſplicet deo. Duodecimo ꝙ aſſumat maiorem humilitatē et cōtritioneꝫ pro peccatis. quia ipſa eſt coram me predatrixmultarū animarū. prodiga diſpenſatrixhonoꝝ mēorū. ⁊ virga et tribulatio amicorū meoꝝ. Terciodecimo ꝙ habeat cōtinuū timorē in corde. quia toto tꝑe ſuopotius duxerat vitaꝫ mulieris laſciue ꝙͣregine D Quarto decimo ꝙ amoueat a ſe cōſuetudīes mūdanas. ⁊ adulatrices mulieres. ⁊ reſiduū tempꝰ qd̓ breueeſt deducet in honore meo. qꝛ vſqꝫ nunchabuit me ſicut hominē nō recogitantēpeccata ſua. Timeat iam ⁊ ſic viuat. neſentiat me iudicantē. Alioquin niſi audierit me iudicabo eā non ſicut reginam.ſed ſicut apoſtatricem ⁊ ingratam. ⁊ flagellabo a capite vſqꝫ ad calcaneum. eterit in obprobriū michi et angelis ⁊ ſanctis meis. Item reuelatio. ¶ Xp̄s loqͥtur Scribe leuioribus ⁊ paucioribus v̓bis iſta ſicut ſpūſſanctus inflāmabit te.et mitte per epiſcopum meū regine. Itēde regina quadā. ¶ Uidebatur dn̄a ſtare in camiſia reſperſa ſpermate et lutoEt audita eſt vox. hec eſt ſymia odorāsfetentia poſteriora. que habet venenū incorde. ⁊ ſtat ſibi ipſi nociua. ⁊ feſtinat indecipulas precipitationis. Item videbatur habere coronam de viminibus reſperſis ſtercore humano et luto platearum. et ſedere nuda in trabe caſura Statimqꝫ videbatur virgo pulcerrima quedixit. Hec eſt mulier ꝓcax et audax quereputat̉ ab homībus dn̄a mūdi. ſꝫ coraꝫdeo abiecta eſt ſicut cernis. Et addiditvirgo O mulier cogita ingreſſuꝫ tuū etattende finem. et aperi oculos cordis tuiet vide. quia conſiliarij tui ſunt qui odiunt animam tuam. ¶ Item de regina quadam. ¶ Uidebatur mulier ſedere in ſede aurea. et duo ethiopes ſtabātante eam. quaſi vnus ad dexteram et alius ad ſiniſtram. Qui vero a dextris ſtabat clamauit dicens O mulier leonina

ego porto tibi ſanguinem. ſuſcipe et effūde. quia proprium eſt leene ſitire ſanguinem. Qui vero erat ad ſiniſtram dixit O mulier ego porto tibi in vaſe igne.ſuſcipe quia ignee nature es et effundein aquas. vt et mēoria tua ita ſit in aqͥsſicut in terris. Et poſt hec apparuit virgo mire ſpeciei. a cuius conſpectu fugerunt ethiopes. que dixit Hec mulier periculoſe ſtat. ſi proſperatur ad voluntatem ſuam erit multis in tribulationem.Si vero tribulatur vtiliꝰ eſt ei ad eternam vitam. ſed ipſa non vult dimitterevelle ſuum nec tribulari ſcd̓m deuꝫ. ideoſi dimittatur volūtati ſue. nec ſibiipſi necalijs erit in cōſolationem. ¶ Item Apparuit filius dei dicens Hec mulier aliqua placita facit michi. Ideo propter p̄ces amicorum meoruꝫ indicare ei volo.ꝙ fugiet obprobrium hominū et diſpendium anime ſue. Si obedierit bene quidem Sin autem. non effugiet iuſticiaꝫquia noluit audire vocem patris. F¶ De domino Gomecio. Mater deiloquitur Conſule ei facere iuſticiā vbicunqꝫ poterit. Et ſi ſciret ſe habere male acquiſita bona. reſtituere non tardetCaueat etiam inſolita granamina imponere ſubditis ſuis. Sitqꝫ contentus de hijs que habet. quia ſufficiūt ei ſimoderate et diſcrete diſpenſet eaꝫ Fugiat quoqꝫ ſicut venenuꝫ mulieres pretervxorem propriam. et non producat exercitum contra aliquem. nec perſonaliterinterſit. niſi omnīo ſcierit ſe habere iuſticiam et bellum ſit iuſtum. Studeat inſuper frequentare ꝯfeſſiones. et frequētius ſumere corpus xp̄i. certiſqꝫ in die tēporibus exoccupare ſe. ad recordanduꝫpaſſionem xp̄i et vulnera eius. De Anthonio de carleto. ¶ Xp̄s loquit̉ Dicregine ꝙ permittat iſtum ſtare in ordine ſuo. Si aſcenderit ad maiora erit indiſpendium anime eius. et nec ipſe necamici eius letabunt̉ de aſcenſu ſuo. Sicomnia euenerunt.