Liber.Septimus.

Reuelatio hec fuit domine Birgitte data diuinitus in neapoli ad requiſitionē domini bernardi archiepiſcopi neapolitani qui eaꝫ rogauit vtſuper certis dubijs cōſcienti ſue ip̄a oraret deum. et cum ipſa ſtaret in orationexp̄s apparuit ei reſpondens ad omīa dubia archiepiſcopi. dans etiā doctrinā etmodos quos ipſe tenere debeat taꝫ in regimine domus ſue ꝙͣ in regimine ſubditorum ſuorū in dyoceſi ſua.¶ Capitulum. xij.L.Pūs loquit̉ ſponſe dicensA Dic illi. ꝙ ſi vocari¶ A voluerit epūs in illa iuſticiadiuini iudicij. nō debet imitari mores etconſuetudines plerūqꝫ eorum. qui nuncſunt rectores eccleſie: Ego quidē aſſūpſi corpus humanū de v̓gine. vt legē illaꝫv̓bis et operibus ad implerē. que in deitate ordinata erat ab eterno. aperiendoportam celi ſanguine cordis mei. viamqꝫ ꝑ verba et opera ita illuminando.omēs vterentur meo exemplo ad ꝓmerendū vitam eternā. Sed vere illa verba que dixi et opera que feci in mūdoiaꝫ quaſi prorſus oblita ⁊ neglecta ſuntad quod nullus tantuꝫ operatꝰ eſt ſicuteccleſiaꝝ prelati. qui pleni ſunt ſuperbiacupiditate et putredine corporalis delectationis. que omīa mādatis meis cōtraria ſunt. ⁊ honeſtis ſtatutis ſancte eccleſie. que ſtatuerūt amici mei ex magna deuotione poſt aſcenſionē meā. ꝯpleta voluntate mea in mūdo Nā illi mali p̄latieccleſiaꝝ. repleti malignitate ſpūs malireliquerūt hoībus nimis nociua exēplaanīaꝝ. ⁊ ideo oportet me ab eis plenariāexigere iuſticiā. ſuꝑ eos iudicia faciēdoeoſqꝫ de libro vite abolēdo in celis. ⁊ iuxta inimicū meū luciferū collocando eosin infernū. in ſedibus infernalibus ꝑpetue cruciandos. B Tu tn̄ ſcire debes ꝙ qui ſe ante mortē emēdare voluerint. diligēdo me toto corde ⁊ a pctīs ab

ſtinuerint. illis ego promptꝰ ero mīammeā exhibere. Dic ergo ei quaſi ex ꝑtetua iſta verba que ſequūtur. Dn̄e mī aliquādo cōtingit ꝙ de nigro camino exitpulcra flamma. vtilis ⁊ valde neceſſariad pulcra oꝑa fabricāda. et tamen tuncnō oportet laudari caminū ꝓ ſua nigredine. ſed illi debet̉ laus et honor et gratiarūactio. qͥ illorū operū eſt artifex ⁊ magiſter. Simili modo de me indigna eſt.ſi in cōſilijs meis aliquid inueneritis vtile. qꝛ tunc nō michi ſed ip̄i deo qui omīafecit ⁊ facit. et bona faciendi perfectamvoluntatē habet. infinitas gratias et beniuolum ſeruitiū continuo exhibere debetis. Domine mi. in primis incipio loqͥilla que multarū tangunt ſalutem anīaꝝConſulens vobis ſi dei amiciciam habere volueritis. ꝙ neqꝫ ꝑ vos neqꝫ per aliquē aliuꝫ ep̄m. ad ſacros ordines promouere velitis aliquos. niſi prius ꝑ bonosclericos examīati fuerint diligēter. et itaepti in vita et moribus reperti fuerint.ꝙ digni ad tale officiū recipiendum exiſtere aſſerant̉. teſtimonio ſapientū et veredicorū virorū. E Attendentes diligenter. ꝙ ſimiliter faciant om̄s alij ep̄iveſtri ſubditi. et archiep̄atus veſtri ſuffraganei. Nā nullus poſſet credere quāta indignatio dei eſt cōtra illos ep̄os. qͥnon curant ſcire et diligenter examinare. quales illi ſunt quos ad tam dignosordines promouēt in ſuis epiſcopatibusQuod ſiue hoc fecerint propter alioruꝫſupplicātionem. ſiue propter negligentiaet deſidiā ſeu propter timorem. omninoin iudicio dei reddent de hoc diſtrictiſſimam rationem. Conſulo etiam vobisinquirere. quot ſunt et qui ſunt in veſtradyoceſi beneficiati animarum curaꝫ habentes. et ad minus ſemel in quolibꝫ annō ad pn̄tiam veſtram eos cōuocate. ettunc tractetis cum eis taꝫ de ipſorum ꝙde animarum ſuorum ſubditorū ſaluteEt ſi forte in vno die om̄s non poſſuntconuenire. prefigant̉ eis termini et dies.