Sextus.Liber.

roſa ꝓfert odorē ⁊ vua dulcedīeꝫ. ſic decorꝑi meo emanandi oleū ſingularē dedit bn̄dictionē. qꝛ ipſe nō ſolū honorat electos ſuos in celis. ſed ⁊ letificat et exaltat in terris. vt plures edificent̉ ⁊ ꝑticipent̉ de gr̄a eis data. ¶ Qualit̓ bt̄aanna apꝑuit ſponſe ⁊ docꝫ eā vnā or̄oeꝫſpecialē ad reuerentiā eiꝰ et ad impetrādū prolem a deo mulieribus coniugatisAcriſta mona. Ca. Ciiijſterij ſancti Pauli extra muros rome dedit ſponſe xp̄i re6liqͥas de ſct̄a āna mr̄e dn̄e nr̄e v̓gīs marieCū igit̉ dn̄a cogitaret qūo eas reponētet honorarꝫ. apꝑuit ei ſancta āna dicēsEgo ſū anna dn̄a oīm cōiugataꝝ q̄ fuerūt an̄ legē Ego etiā ſum mr̄ oīm ꝯiugataꝝ fideliū q̄ ſunt poſt legē. qꝛ deꝰ voluitde generatiōe mea naſci Ideo tu filia honora deū iſto mō. Bn̄dictus ſis tu ih̓u fili dei et fili virgīs. qͥ de cōiugio āne ⁊ ioachim mr̄eꝫ tibi elegiſti Ideo ꝓpt̓ p̄cesanne miſere oībus q̄ in coiugio ſunt. vtfructificēt deo Dirige etiā om̄es qui adꝯiugiū tendūt. vt in eis honoret̉ deꝰ Reliquie v̓o mee qͣs hēs erūt diligētibꝰ inſolaciū. donec deo placuerit eas altiꝰ honorare. in reſurrectiōe nouiſſima. Mater dei cōfortat ſponſā ad viſitandū ſanctuaria rome. dicit ꝙ maiores ſūt ibi indulgētie ꝙͣ homīes credūt qͣs ſctī impetrauerūt ſuis p̄cibus et ꝓprio ſanguine.Ater loquit̉. Capit. Cv.ſpōſe dices Cur ſic turbarisfilia Rn̄dit illa. qꝛ dn̄a nō viſito loca iſta ſct̄a q̄ ſunt in roma Et mr̄Permittit̉ inqͥt tibi viſitare loca iſta cūhūilitate et deuota reuerētia. qꝛ ī hac roma maiores ſunt indulgentie ꝙͣ homīescredere pn̄t. qͣs ſctī dei gl̓oſo ſanguīe ſuoet p̄cibus a filio meo impetrare ꝓmerūerūt Ueruntū filia. nō dimittas ꝓpt̓ hecſcolas tuas in grāmatica. nec priis ſpūalis tui ſctām obedīam. ¶ Quidā ſimulās ſe reliquiſſe mūdū et velle ẜuire deocōſuluit ſponſā in qͦ ſtatu deo ẜniret. cui

xp̄s dicit ꝙ iſte nondū tn̄ſiuit iordanē id̓eſt nondū contēpſit mūdū ꝑſcē et volūtatē ſuā et ideo nō audiet rn̄lum ſecretevolūtatis dei. ¶ Ca. Cvj.Uidā dicebat ſe velle ſeruiredeo. ⁊ volens ſcire in qͦ ſtatumagis placeret deo. cōſuluit ſponſā deſideras hr̄e diuinū rn̄ſum De qͦ xp̄s loqn̄sſponſe dixit Iſte nōdū ꝑueīt ad iordanēet minꝰ ꝑtrāſijt. ſicut ſcribit̉ de helya. qtrāſito iordane cū ꝑueniſſet ad deſertaaudiuit ſecreta dei Sꝫ qͥs eſt iordanisiſte niſi mūdus qui fluit qͣſi aqͣ. qꝛ tꝑalianūc aſcēdūt cū hoīe nūc deſcēdūt. Nūceleuāt eū honore et ꝓſperitate. nūc dep̄mūt aduerſitate. et nunꝙͣ hō eſt ſine ſollcitudīe et t̓bulatione Ergo qui deſiderat celeſtia. neceſſe eſt vt ab aīo oēs terrenas affectōes remoueat. qꝛ cui dulceſſit deꝰ vere ei vileſcūt t̓rena et caducaSꝫ hic hō nondū adhoc ꝑueīt vt omīacontēpneret. ymo adhuc volūtatē ſuaꝫhꝫ in manu ſua Ideo adhuc celeſtia ſecreta auditurus nō ē. donec ꝑfectius mūdūcontēpſerit. et volūtatē ſuā dimiſerit inmanu dei. ¶ Xp̄s dicit ſpōſe ꝙ ſicut adla ab alto cuſtodit filios ⁊ ſuccurrit eisin neceſſitate et ꝑiculo ſic ipſe amicis ſuis in neceſſitatibus corꝑis et aīe p̄cipitetiaꝫ ſponſe ꝙ viſiter corpus ſctī andreequē laudat dn̄s h̓. ⁊ viſitātibꝰ illū ꝓmittit mīam et grām. Ca. Cvij.Ilius loquit̉ ſponſe dicens.Aqͥla videt ab alto quis velitnocere pullis ſuis. ⁊ p̄ueīt volatu defendēdo eos Sic ego p̄uideo vob̓ ſalubriora Ideo dico expectate ⁊ iterū dico iteſꝫ qꝛ nūc tp̄s ē. ite ad ciuitatē amalſie adapl̓um meū andreā Cuius corpus fuit tēplū meū ornatū oī v̓tute Ideo ſcm̄ ē ibidepoſitoriū fideliū et adiutoriū pctōrumNā qui fideli mente ibi veniūt ad ip̄mnon ſolū exonerant̉ peccatis. ſed abūdabunt conſolatione eterna. Nec mirumNam ipſe non erubuit crucem meā ſedportauit hylarit̓. et ideo non crubeſco