Oextus.Liber.

audire ⁊ ſuſciꝑe eos ꝓ quibꝰ ipſe orat.quia volūtas ſua eſt volūtas mea Cuꝫvo fueritis apd̓ euꝫ redite ſtatim neapolim ad natale meū ¶ Rn̄dit ſpōſa. o dn̄etp̄s nr̄m tn̄ſit. ⁊ etas ⁊ infirmitas appropiquant. ⁊ ſb̓ſidiū tꝑale mīorat̉ Cui dn̄sEgo inqͥt ſuꝫ nature ꝯditor dn̄s ⁊ reformator Ego ſū etiā in neceſſitatibꝰ adiutor ⁊ defenſor ⁊ diſtributor Sicut em̄ qͥqꝫ equū ſibi caꝝ nō ꝑcit pͣto ſuo etiaꝫ decābili. vt ibi equus paſcat̉. Sic ego qͥoīa habeo ⁊ nulliꝰ egeo ⁊ oīm mētes inſpicio. inſpirabo cordibꝰ diligentiū me.vt bn̄faciant deſiderātibus me Nā etiaꝫnō diligentes me āmoneo vt bn̄faciantamicis meis. q̄tinꝰ bonoꝝ or̄onibꝰ meliores fiant. ¶ Orante ſpōſa in roma adſepulcrū bt̄ī ſtephani apꝑuit ipſe narrāsei aliqͣ de vitā ⁊ v̓tutibus ſuis ⁊ de paſſione ſua ⁊ offert ſe impetrare ꝓ ea gr̄aꝫ adeo p̄dicēdo ſibi ꝙ ad adhuc ibit ī ihrl̓mRabat ſpōſa ad Ca. Cviij.epulcꝝ btī ſtephani in romaex muros ſic dicens Bn̄dictus ſis tu bt̄e ſtephane. qꝛ eiuſdeꝫ merities cū bt̄o laurencio Nā ſicut ipſe p̄dicabat infidelibꝰ ſic ⁊ tu p̄dicabas iudeis. ⁊ſicut laurenciꝰ gaudent̉ ſuſtinuit ignē ſiet tu lapidēs. Ideo int̓ martires dignlaudaris pͥmus Tunc apꝑēs bt̄s ſtephanus rn̄dit ei dicēs Ego a iuuētute meacepi deū hr̄e carū. qꝛ ꝑntes hūi ſollicitosde ſalute aīe mee Cū āt dn̄s meꝰ ih̓s xp̄sincarnatꝰ fuit ⁊ cepit p̄dicare. tunc egototo corde audieba eū. ⁊ ſtatī poſt eiusaſcenſiōꝫ ꝯiunxi me apl̓is. ẜuiens fidelit̓in officio michi iniūcto cuꝫ hūilitate Iudeis igit̉ blaſphemantibus deuꝫ meū ih̓mego gaudens accepiſſe occaſiōꝫ loqn̄dicū eis. ꝯſtant̓ increpabā duriciā eoꝝ. ꝑatus mori ꝓ v̓itate ⁊ imitari dn̄m meumSꝫ tria oꝑabant̉ ad gl̓aꝫ ⁊ coronā meāq̄ nunc gaudeo Primū fuit boͣ voluntasmea Scd̓m or̄o dn̄oꝝ meoꝝ apoſtoloꝝTercium paſſio ⁊ caritas dei mei Ideonūc hēo triplex bonū Primū eſt ꝙ inceſ

ſant̓ video faciē ⁊ gl̓iam dei Scd̓m ē ꝙqͥdqͥd voluēo potero. ⁊ nichil volo niſiqd̓ vult doꝰ Terciū ē ꝙ gaudiū meū eritſine fine. ⁊ quia tu de gloria mea gaudesIdeo oratio mea proficiet tibi ad conſequendū maiorē dei ꝯgnitiōꝫ. ⁊ ſpūs deiꝑſeuerabit tecū. ⁊ veīes adhuc in ihrl̓mad locū paſſionis mee. ¶ Nater dei rep̄hendit quendā ſpūalem ſcꝫ ꝙ nō ꝯfidatde aliqͣ v̓tute ſua. ⁊ caueat a ml̓tiloqͥo ⁊riſorio ⁊ a leuitate moꝝ Itē ꝙ acceptiꝰeſt deo ꝙ hō iuſte viuat in md̓o de labore ſuo ꝙͣ in heremo vel religiōe ſine deicaritate. ¶ Ca. Cix.Ater loquit̉ Ubi optimuseſt cibus. ſi infūdit̉ in eo aliqͥd amaritudīs vileſcit. Sic qͣleſcunqꝫ ⁊quātaſcūqꝫ v̓tutes aliqͥs hēat. ſi delectat̉in aliqͦ pctō nō placet deo Ideo dic illiamico meo ꝙ ſi deſiderat placē filio meo⁊ michi. nō ꝯfidat in v̓tute ſua aliqͣ etiaꝫminima. ſed ꝯpeſcat linguā ſuam ab omīmultiloqͥo ⁊ riſorio. et prohibeat moresſuos ab omī leuitate Nā ipſe dꝫ portareflores in ore. quibꝰ alliciat inſipidos adfructū optimū Si aūt int̓ flores aliqͣ reperiunt̉ amara. vileſcūt flores ⁊ fructusbonꝰ nō deſiderat̉ Itē dic ei ꝙ ſicut viret mulier qn̄qꝫ diligūt ſe ꝓpt̓ ſolā corporis ſuſtētatiōeꝫ. ⁊ ſicut monachus qn̄qeſt ī monaſterio ꝓpt̓ corꝑale bonū. Sicille hō quē ipſe nouit deſiderat eſſe ī monaſterio vt nichil patiat̉ ꝯͣriū. deſideratqͦꝫ eſſe pauꝑ vt nichil tn̄ ei deſit Ideo dimittat̉ ꝓpͥe volūtati. qꝛ deo eſt acceptiꝰin md̓o iuſte viuere ⁊ laborare manibꝰ.ꝙͣ in heremo vel religiōe ſtare ſine deicaritate. ¶ Audiuit ſponſa xp̄i in ſpūquid ſignāt ſeptē tonitrua ⁊ qͣre iohannip̄ceptū fuit vt tm̄ ea ſignaret ⁊ nō ſcriberet ⁊ ꝙ multis viuētibus qͥ tūc erantconitrua venirent in eccleſiam vt multioptarent mori. Capitulum. Cx.Uidā igit̉ magiſter int̓rogauit a domīa. quid ſignāt ſeptem tonitrua Tūc dn̄a fac-