Dextus.Liber.
nus v̓o mee ⁊ pedes apparent plūbei. ⁊merito. qꝛ oꝑa mea que deſignant̉ in manibus. que fuiſſe debuerāt fulgētia qͣſi aurū. fuerūt mollia et diſſoluta vt plūbuꝫPedes qͦꝫ mei quibus ad ſorores measbonis exemplis. et ꝯuerſatione mundaiuiſſe inſtituebar. lubricauerūt in mūdialibus. et deſides erāt ad omne ſpūale bonū Oculi mei apparēt tibi ſicut illius qͥnimiū hꝫ fletū. ⁊ merito. qꝛ peperci eisa fletu cū potui diluiſſe. ⁊ debuiſſeꝫ om̄snegligentias vite mee Ueruntū in ſtatumiſericordie ſū ⁊ expectatiōe bone ſpei.ꝓpter illa que fiūt in eccleſia dei ⁊ ꝓpterp̄ces ſanctorū et ſanguinē xꝑ̄i. ¶ Uidebatur inter moniales vnꝰ ethyops hitumonachali veſtitus que xp̄s exponēs dicit ꝙ ille eſt demō cupiditatis qͥ ſub ſpecie caritatis inducebat mōachas ad cōgregēdū diuitias vt de illis facerēt alijslargas elemoſinas que xp̄s hic grauiterreprehēdit et improbat. ¶ Capit. xcix.Idebat̉ ethiops teterrimusin quodam monaſterio. int̓velatas moīales exiſtere cūnigro velo et habitu monachali. de quoadmirāte ſpōſa xp̄s loq̄bat̉ dicēs Scriptum eſt in euāgelio meo. ꝙ cauendumeſt de illis qui ambulant ſub veſtimentoouiū. intus aut ſunt lupi rapaces. Sicnūc dico tibi. ꝙ ille ethiops qͥ apꝑebatinter moniales cū habitu monialiū Ip̄eeſt demomi cupiditatis. qͥ ſuadet eis aggregare poſſeſſioōes ⁊ caſtra et pluresdiuitias. vt ex illis lautius viuant ⁊ diſtribuant largas elemoſinas. vt ſub talireligioſa ſpē recedentes a pauꝑtate michi grata. diſſoluant̉. paulatī. donec p̄uaricātes regulā et priorē obſeruantiā perdāt anīas Ideo ſcito ꝙ niſi vigilant̓ caueant ab iſto lupo cupiditatis. ſcꝫ cōtentando ſe de hijs q̄ hn̄t. et nichil plus volēdo accreſcere in poſſeſſiōibꝰ ⁊ terrenisdiuitijs Inficient̉ ab eo etiaꝫ ſane ouesiſtius gregis damnabilit̓. et poſtea a lupis dilaniabūt̉ īmiſericordit̉ Magis em̄
michi placet. ꝙ in pauꝑtate q̄eta ⁊ ſancta qua ꝓfitebant̉ viuāt ⁊ ꝯtentent̉. ꝙͣ ꝙterrena cura regminis tꝑaliū implicantes ſe. de diſtributiōe elemoſinarū bonorū alioꝝ inanit̓ gl̓ient̉. ¶ Xp̄s ꝯfirmatſpōſam dicēs ꝙ non timeat ꝙ v̓ba dei diuinitꝰ reuelata in iſtis libris ꝯtenta poſſint infirmari licet moliri ⁊ calcari ⁊ exprimi debeant ſicut oleū vt ex hoc patiētia et honor dei ampliet̉. ¶ Ca. C.Imebat ſponſa ꝙ v̓ba iſtorūlibroꝝ diuinitꝰ ei reuelata inCfirmarent̉. ⁊ calūniarent̉ abemulis ⁊ malicioſis Cui orāti ſuper hocxp̄s loquebatur dicēs. Ego habeo duobrachia. cū vno amplector celū et oīa q̄in eo ſunt Altero v̓o amplector terrāet mare Primū extēdo ad electos meosin celo ⁊ in terra honorādo eos ⁊ ꝯſolādo. Scd̓m extendo ſuꝑ malicias hoīmpatiēdo eos miſericordit. et refrenandoeos ne faciāt ꝙͣtum malū volūt Ideo noli timere qꝛ nullꝰ poterit infirmare v̓bamea. ſꝫ veniēt ad locum ⁊ gentē michiplacitā. Ueruntū ſcias ꝙ v̓ba iſta ſunt ſicut oleū. ꝓpterea moliri ⁊ calcari et exprimi dn̄t. nūc ab inuidis. nūc a ſcire volentibꝰ. nūc ab occaſionē querētibus. ⁊vt honor meꝰ ⁊ pacīa ampliet̉. ¶ Xp̄sp̄cipit ſpōſe ꝙ ea q̄ ab eo audierit in ſpūſcribat ⁊ mittat ad gētes vt ꝯgnoſcāt. ingͣtitudinē ſuā ⁊ patiētiā dei. ¶ Ca. Cj.Ilius loquit̉ ad ſponſā dicensEgo ſū ſicut vnꝰ dn̄s Cuiꝰ filios hoſtis ſic faſcinauerat etdep̄ſſerat. ꝙ in captiuitate gl̓iantes. necocl̓os ad pr̄eꝫ ⁊ hereditatē leuare vellētIdeo ea q̄ a me audieris ſcribe. ⁊ mittead filios ⁊ amicos meos. ⁊ ip̄i illa ſeminēt int̓ gētes. ſi forte ꝯgnoſcere velit ingͣtitudinē ſuā ⁊ pacīam meā. qꝛ ego deꝰſurgere volo ⁊ on̄dere gētibꝰ iuſticiā etcaritatē meā. ¶ Xp̄s monet vnaꝫ infirmā ꝙ ſit ſtabilis in patiētia. qꝛ pro vtilitate aīe ſue ei diſpenſat̉ infirmitas ⁊ declarat ꝙ indulgētie eccl̓iaꝝ rome maiores