Sextus.Liber.

dilexiſti omnē impuritatē Quintꝰ eſt inmanibus tuis et in pedibus Ideo hoīesſpoliare et interficere non verebarisSettus eſt in interioribus tuis. et ideogule deditus es ⁊ ebrietati. Septimuseſt in anīa tua. vbi deus ſedere deberet ⁊modo ibi ſedet dyabolus inimicus eiꝰ.Ideo penitere citius qꝛ adhuc deus ꝓpiciabitur tibi. B Tūc infirmus illecū lacrimis rn̄dit. Qūo michi ꝑſuaderepoteris veniā. q̄ tot publicis ſceleribusſum irretitus? Rn̄dit cōfeſſor. Iuro tibiquia exꝑtus ſuꝫ ꝙ etiā ſi maiora feciſſesper cōtritionē ſaluaberis Tūc ille iteꝫcū lacrimis dixit. Ego deſperabā de ſalute anīe mee. qꝛ homagiū feci dyaboloqui michi multotiens locutus eſt Ideoiam ſexagenariꝰ nunꝙͣ feci cōfeſſionemnec ſumpſi corpus xp̄i. ſed finxi michi negocia qn̄ alij cōmunicabāt Iam v̓o cōfiteor tibi pr. ꝙ tales lacrimas qͣles nunchabeo. nunꝙͣ recordor me habuiſſe Igit̉illo die quater cōfeſſus eſt. ⁊ ſequēti dieetiaꝫ poſt cōfeſſionē cōmunicauit Poſthec aūt ſexto die mortuꝰ eſt. de quo xp̄sad ſpōſam ſic loquebat̉ dicens Iſte hōſeruiuit latroni illi cuius periculū oſtendi tibi prius. et ab eo iam fugit dyabolꝰcui homagiū fecerat. ⁊ hoc fuit proptercontritionē quā habuit. et iam venit adpurgationē. et huius liberationis ſignūeſt cōtritio quā habebat in fine Sed potes querere Quare meruit cōtritioneꝫhomo. qͥ tantis ſceleribꝰ inuolutꝰ eratꝰRn̄deo tibi. hoc fecit dilectio mea qͥ vſqꝫ ad vltimū punctū expecto hoīs ꝯuerſionē. et meritū matris mee Nā licꝫ iſtehomo nō dilexit eā corde. tamē qꝛ cōſuetudo ſua fuit cōꝑati dolori eius. quotiēseā conſiderabat ⁊ audiebat noīari. Ideocōpendiū ſalutis ſue inuenit ⁊ ſaluatuserit. ¶ Xp̄s ꝑ ſponſam cōminādo reprehendit qͣndā abbatiſſam ꝯparās eā vacce pingui dyaboli. qꝛ ꝓpriuꝫ hēbat ⁊ molſibꝰ vtebat̉ ⁊ curioſis veſtimētis cū ſuꝑbia. ⁊ epulabat̉ ſplēdide p̄bēs ſororibꝰ ꝑ

ditionis exemplū. ¶ Capitulū. xcviij.Ilius dei loquit̉ A Illaabbatiſſa eſt de vaccis pinguibus. vadens in ceno ⁊ cauda ſua lutoſa aſpergens circumſtantes.Sic ipſa ſpargit ſororibus exemplo ſuoprauo. Cuius veſtimentoꝝ ruge perhibent teſtimoniū. ꝙ non eſt filia beati benedicti mei. nec eſt ſponſa humilis quiaimmemor eſt ſponſionis ſue. Nā regulaſua dicit habere veſtē q̄ rudior et viliorinuenitur. et illa habet mollioreꝫ pulcriorem et delectabiliorem. Regula etiamprecipit comedere neceſſaria cum parcitate et timore. nichilqꝫ habere propriū.ſed iſta habēs propriū impinguat ſe ſicutvacca dyaboli. ſequendo propriam voluntatem. Regula etiam dicit ꝙ omniaſint in manu abbatiſſe. non attendens intentionē beati benedicti mei. q̄ ideo omnia poſuit in manu abbatis. vt abbas eſſet diſtretus et exemplū virtutū. ⁊ regule p̄cipuus imitator. ſꝫ iſta recipit nomēet verbū ptātis ad diſſolutionem ſuam.nō attendēs ꝙ de oībus aīabꝰ ſoroꝝ ſuarū redditura eſt michi rōneꝫ Proptereaſcias ꝙ niſi correxerit mores ſuos ⁊ ſororū ſuaꝝ. vadet cū vaccis pinguibꝰ ī infernū. ⁊ laniabūt eā corui inferni. qꝛ noluitcū hūilibꝰ ⁊ abſtinētibꝰ euolare in celūB Declaratio. ¶ Hec abbatiſſa mortua apꝑuit btē Birgitte aliꝙͣtulū alba.ſꝫ qͣſi rethi ferreo circūtecta. cuiꝰ līguavidebat̉ ignea. manꝰ ⁊ pedes plūbei. oculi ex toto lacrīoſi. ⁊ dixit. miraris de mecur ſic apꝑeo deformis. hec ē retributioiuſtīe dei Nā ꝙ alba videor. ideo ē qꝛ v̓ginitatē carnis hūi. Sꝫ rethe ferreū denotat. ꝙ regl̓ares obẜuātias ⁊ patīe bonūnō ẜuaui. Sicut em̄ ī rethi ml̓te anſe cōbinant̉. ſic ego ꝓ ml̓tis oꝑbꝰ boīs omiſſis ml̓ta pati teneor. qꝛ boͣ oꝑa cū tp̄s hūinō exercebā Qd̓ v̓o lingua mea apparet ignea. dignum eſt. quia ipſa contraprofeſſionem meam. in multis vanitatibus et ſcurrilitatibus ſoluebatur Ma-