Sextus.Liber.
ſponſe dicens. Ego ꝓpt̓ pctā mea ⁊ ꝓpt̓bona illa tꝑalia tibi nota. diu plagatusfui in purgatorio Naꝫ audiui frequēt̓ invita. ꝙ iniuſte a meis pētibus queſita fuerūt illa bona. ſꝫ ego nō curabā nec reſtituebā. Cū aūt inſpirāte deo. qͥdam deꝑētibus meis hn̄tes ꝯſcientiā. poſt mortē meam reſtituerūt bona eadē domīsſuis Tūc ego ex hoc et or̄oibus eccl̓ieſū liberatus de purgatorio Deinde dixitxp̄s ad ſponſaꝫ. Quid credūt hoīes male fidei poſſeſſores. qui detinēt iniuſte obtenta ſcient̓. nūquid ꝙ intrabūt ī requiēmeā? Certe non magis ꝙͣ lucifer Sednec elemoſine de male acquiſitis ꝓderūteis. ſed proderunt et conuertentur adcōſolationem veroꝝ dn̄oꝝ. qͦrū illa bona fuerunt Illi v̓o qͥ hn̄t ignorant̓ maleacqͥſita nō punient̉ Sꝫ nec illi amittuntcelū. qͥ voluntatē ꝑfectiſſimā hn̄t reſtituendi. ⁊ faciūt oꝑe ꝙͣtū pn̄t. qꝛ deꝰ ꝓpt̓ voluntatē bonā ſupplebit vl̓ in pn̄ti ſeculovel in futuro.Qualiter vidit ſponſadeſcēdentē ignē de celo in altare ⁊ in manū ſacerdotis vidit agnū ⁊ in agno faciēxp̄i hūanā inflāmante et audiuit expoſitionem miſterij. ¶ Capitl̓m. lxxxvj.Uidā ſacerdos in die pēthecoſtes celebrauit pͥmā miſſāin qͦdā monaſterio. Tūc autē in ipſa eleuatiōe corꝑis xp̄i. vidit ſpōſa ignē deſcendere de celo ꝑ totū altareet in manu ſacerdotis vidit panē. ⁊ ī pane agnū viuū. ⁊ ī agno faciē qͣſi hoīs inflāmantē Et tūc audiuit vocē dicentē ſibi. ſicut nūc vides ignē deſcēdere in altare. ſic ꝑ ſil̓e ſpūs meus ſctūs deſcendit inapl̓os meos tali die ſicut hodie. inflammans corda eoꝝ Panis v̓o ꝑ v̓bū ſit agnus viuꝰ. id ē corpꝰ meū. ⁊ facies eſt inagno et agnus in facie. qꝛ pr̄ eſt in filio ⁊filius in pr̄e ⁊ ſpūſſanctus in vtroqꝫ Etiterū ſponſa vidit in manu ſacerdotis. inip̄a eleuatiōe euchariſtie inuenem mire
pulcritudīs. qͥ dixit Bn̄dico vos credētes. non credentibus ero iudex.Ad ingreſſū vniꝰ excōmunicati in domo. ſentiebat ſpōſa fetorēhorribilē que xp̄s exponens dicit ꝙ ſicutille fetor erat ꝑiculoſus corꝑi ſic excommunicatio ꝑiculoſa eſt aīe excōmunicati ⁊ cū eo participātibꝰ. ¶ Ca. lxxxvij.Uodā die cū ſpōſa ꝯſediſſetcuidā ep̄o ⁊ alijs nobilioribꝰ. ſēſit tūc fetorē abhoīabilē qͣſi de putredīe ſquamaꝝ piſciū. ⁊ mirātibꝰ dn̄is ꝙ ſentiret ipſa ſola fetorē ⁊ nōalij. ſtatī ingreſſus eſt in domū vnꝰ hō qͥexcōmunicatꝰ erat. ſed ꝓpt̓ potentiā ſuānō curabat de vincl̓o excōmūicationisIgit̉ finita collocutiōe xp̄s dixit ſponſeSicut putredo ſquamaꝝ piſciū ꝑiculoſior eſt alijs fetoribꝰ corꝑi Sic excōmunicatio ē ſpūalis infirmitas nociuior alijsaīe. qꝛ nō ſolū nocet excōmunicato. ſꝫ ⁊ꝯuerſantibꝰ ⁊ ꝯſentientibꝰ cū eo Ideorex laboret vt tales puniantur ne participatione eorum plures maculentur.Spōſa dubitante quidſignificaret ille motꝰ ſenſibilis admirabilis quē ſentiebat in corde qn̄ aliqͣ ex infuſiōe diuina erāt ſibi reuelāda Mat̓ deideclarat ei veritatē miſterij. annūciās eiꝙ deꝰ ⁊ ipſa volūt per eā md̓o indicarevoluntatem ſuam. ¶ Capit. lxxxviijOcte natalis dn̄i A Taꝫmirabilis ⁊ magna aduenitſpōſe xp̄i exultatio cordis. vtvix ſe p̄ leticia tenere poſſet. ⁊ in eodemmomēto ſenſit in corde motū ſenſibilem⁊ admirabilem. qͣſi ſi in corde eſſet puerviuus voluens ſe ⁊ reuoluēs Cūqꝫ motus iſte duraret. on̄dit pr̄i ſpūali ſuo etaliqͥbus amicis ſuis ſpūalibus. ne forteeſſet illuſio. Qui viſu ⁊ tactu ꝓbantesveritateꝫ admirabant̉ Itaqꝫ iteꝝ eodēdie in ſūma miſſa apꝑuit mat̉ dei ⁊ dixitſpōſe Filia miraris de motu. quē ſētis incorde tuo. ſcias ꝙ nō eſt illuſio. ſed oſten