Sextus.Liber.
ſio q̄daꝫ ſil̓itudinis dulcedīs mee. ⁊ mīemichi facte. Nā ſicut tu ignoras. qūo tāſubito tibi cordis exultatio ⁊ motus adueit Sic aduētus filij mei in me mirabilis fuit ⁊ feſtinus B Nā qn̄ ego ꝯſenſiangelo nūcianti michi ꝯceptiōꝫ filij dei.ſtati ſenſi in me mirabile quoddā ⁊ viuidū. Et cū naſceret̉ ex me. indicibili exultatōne ⁊ mirabili feſtinātia. clauſo meov̓ginali vtero ꝓdiebat. Ideo filia nō timeas illuſionē. ſed gͣtulare qꝛ motus iſtequē tu ſentis. ſignū aduentꝰ filij mei eſtin cor tuū Ideo ſicut filius meꝰ impoſuittibi nomē noue ſponſe ſue. ſic ego vocote nūc nurū filij mei Nā ſicut pr̄ ⁊ mr̄ ſeneſcētes ⁊ qͥeſcētes imponūt nurui onꝰ.et dicūt ei ea que ſunt fadienda in domoSic deꝰ ⁊ ego in cordibꝰ hoīm ſenes etfrigidi a caritate eoꝝ. indicare volumꝰamicis nr̄is ⁊ md̓o ꝑ te voluntatē nr̄aꝫMotus v̓o iſte cordis tui ꝑſeuerabit tecū. ⁊ augebit̉ iuxͣ capacitatē cordis tui¶ Xp̄s ꝑ ioh̓em euangeliſtā certificatſpōſam ꝙ idē ioh̓es ꝯpoſuit apocalipſiminſpiratiōe ſpūſſancti ⁊ nō alius ⁊ ꝙ gloſa mgr̄i mathie ſuꝑ bibliam eſt ab eodeꝫſpiritu eidem mgr̄o diuinitꝰ miniſtrataEmꝑe quo ¶ Ca. lxxxix.magiſter Mathias de regnoſwecie gloſator biblie gloſabat ſuꝑ apocalipſim. rogabat qͣdaꝫ viceſpōſam vt ſciret in ſpū de tꝑe antixp̄i. etvtꝝ a bt̄o iohāne apocalipſis eſſet ꝯſcriptus. qꝛ multi ꝯtrariū ſentiebāt. Igit̉ ipſaſuꝑ hoc orāte fuit rapta in ſpū. ⁊ tūc vidit ꝑſonā qͣſi vnctā oleo ſed reſplendētēfulgore magno. Cui loquens xp̄s dixitDic teſtimoniū qͥs ꝯpoſuit apocalipſimRn̄dit ille Ego ſū iohānes cui in cruceaſſignaſti mr̄em tuam Tu dn̄e inſpiraſtimichi miſteria eiꝰ ⁊ ego ſcripſi ad ꝯſolatiōꝫ futuroꝝ. ne fideles tui ꝓpt̓ futuroscaſus euerterent̉ Et ait dn̄s ad ſpōſaꝫEcce filia dico tibi. ꝙ ſicut ioh̓es ſcripſit de ſpū meo futura q̄ vidit Sic mathias ꝯfeſſor et pr̄ tuꝰ. de eodē ſpū intelligit
et ſcribit ſpūalē veritatē ſacre ſcriptureInſuꝑ dic eidē mgro tuo queꝫ ego fecimgr̄m. ꝙ multi ſūt antixp̄i. ſed qūo ⁊ qn̄veiet ille maledictꝰ antixp̄s on̄daꝫ ſibiper te. ¶ Dubitāte qͦdā religioſo incredulo et diſputāte de iſta gr̄a videndi celeſtia ſpōſe diuinitꝰ gratis data xp̄s rep̄hēdit eū ꝑ ſponſā de loqͣcitate et ſcīa ſuavana et corripit cū infirmitate paraliſiaAgiſtro mathia ¶ Ca xc̄.Iloquēte cū qͦdam religioſoAmagne autoritatis et familiaritatis. de iſta gr̄a viſionū celeſtiū diuinitus data ſponſe. Rndit ille religioſusnō ē credibile nec ꝯcordat ſcripture. ꝙdeꝰ receſſerit a ꝯtinētibus et abdicātibꝰmd̓m. ⁊ on̄dit ſecreta ſua magnificis femīs Mgr̄o v̓o allegāte pluria ſuꝑ hoc.ille nō ꝯſenſit. Cū aūt ſpōſa audiſſet iſtaet videſſet mgr̄m turbatuꝫ. poſuit ſe ador̄oneꝫ. et tūc rapta in ſpū audiuit xp̄mſic dicente. Multoꝝ eſt ita pericl̓oſa infirmitas. ꝙ de antidoto infiriant̉ Ideonō eſt eis dandū ne grauiꝰ infirmenturEgo aūt ſum medicia infirmoꝝ ⁊ v̓itaserrantiū. ſed iſte religioſus loquax nondeſiderat medicinā. qꝛ ſtercus ſcīe vanitatis eſt in corde eius Ideo dabo eī vnāalapā cū manu mea. et audiet̉ ab oībꝰ ꝙego ſū deus nō loquax. ſed efficax et metuendus Hic idē religioſus poſt hec tribulatōe hūiliatus eſt. ⁊ ꝑaliticus mortuus eſt. ¶ Xp̄s p̄cipit ſponſe ꝙ cōfortetcorpꝰ cū cibis moderateº ne ex eiꝰ defectu anīa impediat̉ in diuinis. Capit. xcj.Um ſponſa eſſet nimis de ieiunio et vigilijs in capite ⁊ corpore defectuoſa. et loquēte cūea xp̄o. animꝰ eius ex debilitate minus ꝑfecte ꝑciperet v̓ba audita tunc addiditxp̄s Uade et da corꝑi moderata neceſſaria. qꝛ ſic placꝫ michi vt caro hēat moderata neceſſaria. ⁊ aīa nō impediat̉ a ſpūalibꝰ ꝓpt̓ eiꝰ defectū. ¶ Xp̄s rep̄hēditcuꝫ cominationē quendā monachū quicorā rege ꝑ vitas patrū aſſerebat ſpon
⁊ iij