Sextus.Liber.

Sicut em̄ de coniugio ſpirituali naſcuntur filij dei Sic antixp̄s naſcetur de maledicta femīa ſimulāte ſe ſapere ſpiritualia. et de maledicto homine. de quoruꝫ ſeminibus permiſſione mea dyabolus formabit opus ſuū. Sed tp̄s iſtius antixp̄i.nō erit ſicut frater ille cuiꝰ libros vidiſtideſcripſit Sed in tꝑe michi cognito. qn̄iniquitas vltra modū abūdauerit ⁊ impietas excreuerit in immēſuꝫ Ideo ſcitoꝙ priuſꝙͣ antixp̄s venerit. gentibus aliqͥbus aꝑietur porta fidei Deinde xp̄ianisdiligētibus hereſes. ⁊ iniquis cōculcantibus clerū et iuſticiā. ſignū eſt euidensꝙ cito veniet antixp̄s.Dubitante ſponſa dequodam monacho an illuderet̉ qꝛ dice̓bat ſe videre viſiones celeſtes Reſpōditxp̄s dicēs ꝙ ille illuditur a demone ſubſpecie āgeli lucis qd̓ ꝓbat xp̄s ꝑ librosillius cōtinentes ambitione et propriaꝫlaude et precipit xp̄s ꝙ moneatur vt ſecorrigat. alioquin cito ⁊ male moriaturquod prochdolor poſtea ſic euenit.¶ Capitulum. lxviij.Iilius loquit̉ ad ſponſam Dco tibi de illo monacho de quotu dubitas. Scias em̄ ꝙ impatiētia fecit eū relinquere ſuū monaſteriū primū. ⁊ mendaciter intrauit ſcd̓m.⁊ quia excōmunicatus venit in ciuitatēmeā iherl̓m. ideo illudi et decipi meruitquia erubuit eſſe monachꝰ hūilis. et ſtare in vocatione ad quam fuit vocatus¶ Audi igit̉ libros quos hꝫ. ⁊ inueniesin eis ambitionē et ꝓpriam laudē. Namlegiſti in libris ſuis. ꝙ petrꝰ ⁊ paulus dixerūt eum dignū ſummo ſacerdotio. et ꝙfieret ſimul papa ⁊ imꝑator. et ꝙ qn̄ fuitneceſſitatꝰ inuenit ad caput ſuū quoſdādenarios aureos. ⁊ quandā monetā incognitā. ⁊ ꝙ michael archangelus apparuit ei in corꝑe cuiuſdam mercatoris. etquo ip̄e cōgregauerat om̄es precedentiū ꝓphetias. Ideo ſcito ꝙ omīa iſta ſunt

a dyabolo qui illudit eum Proptereadic ei ꝙ nec papa nec ceſar fiet. ymo niſi cito redierit ad monaſteriū ſuū et ſteterit ſicut monachus humilis. moriet̉ infra breuiſſimū tempus ſicut apoſtata. indignus cōmunione ſanctorum ⁊ conſortio monachorum.Vn̄s dicit ſponſe quēdam fratrē eſſe deceptuꝫ ſub ſpē virtutisqui nichil in quadrageſimis comedebat ⁊alias indiſcretas abſtinentias faciebatcōfidens ex hoc poſſe obtinere celuꝫ. qꝛnō in bonis oꝑbus noſtris debemꝰ cōfidere q̄ quātumcūqꝫ magna ſint qͣſi nulla reputare debemꝰ licet neceſſarra ſintſed cū hmuilitate ſꝑare debemus in ſolamiſericordia dei. ¶ Capitulum. lxix.Ilius loquit̉. Ego dixi in euāgelio meo. ꝙ propter duo celūobtineri poteſt: Primum eſt ſihomo hūliauerit ſe ſicut ꝑuulus. Scd̓meſt ſi homo facit violentiā ſibi ipſi Ille exgo eſt hūlis. qͥ ꝙͣtumcūqꝫ ꝓfecerit et bona fecerit reputat quaſi nulla de meritisſuis nichil cōfidēs. Ille qͦꝫ facit ſibi violentiā. qͥ motibus carnis ſue inordinatisreſiſtens. caſtigat ſe diſcrete ne offendatdeum. ⁊ credit nō ꝑ iuſticie ſue oꝑa obtinere celuꝫ. ſed ꝑ mīam dei. ¶ Sed iſtefrat̓ qͥ in qͣdrageſimis nichil comedebatet alia indiſcreta ieiunia faciebat. ꝑ abſtinentiā ſuaꝫ quaſi ex iuſticia obtinere cupiebat celum. Que quidē oꝑa abſtinentie et iuſticie. magis proceſſerunt ex ſuꝑbia ꝙͣ ex humilitate. Ideo iuſte iudicabitur cū hijs. qͥ ieiunabant et decimabātet deſpiciebant alios Cui melius fuiſſetſi imitatus fuiſſet humilitatem illius peccatoris. qui nec audebat oculos leuarein celum. Nam ego ipſe deus et verushomo ꝯuerſatꝰ cū homībꝰ. comedi ⁊ bibi que michi apponebāt̉. ꝙͣuis ſine cibopotuiſſeꝫ ſubſtitiſſe vt dare homībꝰ exēplū viuēdi. ⁊ vt hoīes recipiant neceſſaria vite ſue et regratientur deo.