Sextus.Liber.

Xp̄s dn̄dit ſpōſe horribilē ſententiā dānationis aīe vniꝰ cardinalis defūcti. quia inique ⁊ in delicijsvixerat. cōminat̉ prelatis ⁊ clero cū diſtricta iuſticia terribiliter qͥ deuorantesindebite conſumūt bona eccleſiaſtica fideliū defunctoꝝ ꝓmittit cū ip̄is bn̄factoribus in gl̓a eterna remunerationē optimam.¶ Capitulum. lxx.Idebatur quaſi ꝑſona vniuscardinalis defūcti. ſedere inGvna trabe lignea: Cui perethiopes nigros quatuor camere pręparabant̉. ꝑ quas animā ſupͣdicti oꝑtebattranſire. A In pͥma aūt camera erātveſtes diuerſorū geneꝝ. quas anīa in vita dilexerat In ſcd̓a erant vaſa aurea ⁊argentea. et alia genera diuerſoꝝ vtenſilium. in qͥbus anima delectabat̉ in vitaIn tercia camera erāt cibaria ⁊ odoramenta diuerſa. quibꝰ anīa cū corꝑe reficiebat̉. In quarta camera erant equi ⁊anīalia. qͥbus anīa quando erat cū corꝑepromouebat̉. Cum igit̉ anīa tranſiret ꝑcamerā primā ſcilicet veſtiū. intolerabili frigore cōſtringebat̉ et onere horribili deprimebat̉. ⁊ clamās flebilit̓ dixit Uemichi qꝛ dilexi magis pulcrū ꝙͣ vtile. dilexi em̄ exaltari ⁊ laudari. Ideo dignuꝫeſt vt deprimar ſub ſcabellis dyabolorūTrāſiens v̓o ꝑ ſcd̓aꝫ camerā. ſenſit torrentē piceū ⁊ flammā diffundentē vndiqꝫ. ⁊ tūc clamauit anīa. Ue inquit michive ineternū. qꝛ bibi ⁊ rebibi. queſiui fulgentia et terrea. et ideo de torrente voluptatis dyabolice digna ſuꝫ inebriari.B Cūqꝫ aīa ꝑtranſiſſet ꝑ terciā cameraꝫ. ſenſit fetore peſſimū et ignitos ſerpētes. ⁊ tūc clamauit horribilit̓ dicēs. Oo dilexi ancillā et ſpreui dn̄am. dilexi ſuauia. Ideo digna ſum guſtare hec amara.Tranſiēs aūt ꝑ quartā camerā. audiuitſonū terribilē quaſi tonitrui. ⁊ clamauitmiſerabiliter p̄ timore. O ꝙͣ digna ē remūeratio mea. Poſt hec aūt iterū audie

bat̉ vna vox dicens. quid cogitat hō interra. an ꝙ filius dei mentietur. q̄ dixitꝙ homo de minimo quadrāte reddet rationē in iudicio? Amo dico qd̓ plus eſtꝙ etiam de quolibet momēto ⁊ denarioet cibo ⁊ potū. et de ſingulis cogitationibus ⁊ locutionibꝰ reddet hō rationē. niſi abluant̉ cōtritione et penitentia Autnunquid non credit clerus et cardinales et epiſcopi. ꝙ de elemoſinis meis qͣsip̄i non cum timore et deuotione comedunt. ſed deuorant ſine fructu. nō exigorationē? Aut nūquid credūt ꝙ aīe quarum erāt bona illa de qͥbus ip̄i ſuꝑbiūt.non petūt in cōſpectu meo vindictam?¶ Uere filia iudicabo diligent̓ ⁊ ſcrutabor. qua ratiōe leuāt oblationes meas.et homīes et angeli iudicabūt eos Namego et amici mei dotauimus eccleſiammeā vt clerici qͥetius ſeruirēt michi Sꝫnūc nec clerici viuūt vt amici. nec orātvt audiant̉. Ideo ego aīabus illoꝝ quorūbona illa fuerūt. ex menſa gratie mee etpaſſionis prouidebo et miſerebor.En anno iubileo xpūsper ſponſaꝫ p̄cepit cuidā cōfeſſori ꝙ omnes ꝯfitentes ei libere abſolueret niſi iniptis ſentētijs eccl̓ie. ¶ Capitl̓m. lxxj.Iliꝰ dei loquit̉ Abſoluat illebonꝰ cōfeſſor om̄es peccatores qͥ veniūt ad eū cū ꝯtritione. donec venerit aliqͥs quē dico nō abſoluendū. ſꝫ caueat ſibi ꝓ iudicijs eccl̓ieaꝑtis. Declaratio. ¶ Hic credit̉ fuiſſemagiſter petrꝰ cōfeſſor ſancte BirgitteIp̄e nāqꝫ de ſeip̄o tanꝙͣ de alio ſcribit inepl̓a ſua. ad dn̄m nicolaū ſcē meōrie tūcep̄m Lincopenſē ī regno ſyecie de curiaromana dicēs. Quidā ſacerdos fuit ex alienis ꝑtibꝰ. cui vicariꝰ pape iniūxit ſatifacere ꝑegrinis de ligua ſua ī ſacramētoꝯfeſſionis. dās ei autoritatē abſoluēdi inoībꝰ caſibꝰ. In qͥbꝰ ip̄e potuit Ideo multi cōfluebant ad illū cū multis grauibꝰcaſibus. quos ip̄e abſoluit. Inter quos