Dextus.Liber.

diſparuit angelus. et ego paraui me adexitum circūiens omīa loca more meo.in quibꝰ filius meus paſſus fuerat. Cūqꝫ quadam die animus meus ſuſpenſuseſſet in admiratione diuine caritatisTunc anima mea in ip̄a contemplatōe.repleta fuit tanta exultatiōe ꝙ vix ſe capere poterat. et in ip̄a conſideratiōe anima mea a corpore fuit ſoluta. Sed queet ꝙͣ magnifica tunc vidit anima mea. etquali honore eam honorauit pater ⁊ filius et ſpirituſſanctus. et a quali multitudine angelorum eleuata fuit. nec tu capere poſſes nec ego tibi dicere volo. anteꝙͣ anima ⁊ corpus tuū ſeꝑabūtur. licꝫaliqua de hijs omībus oſtendi tibi in illa oratione quotidiana. quā tibi filiꝰ meus inſpirauit. Hij vero qui tūc mecumerāt in domo quando tradidi ſpiritū. bene nouerunt ex inſolito lumīe qualia diuina tunc mecum agebant̉ B Poſthec autē amici filij mei diuinitus miſſiſepelierūt corpus meū in valle ioſaphatCū quibus fuerunt angeli infiniti quaſiatthomi ſolis. Maligni vero ſpūs non.audebant appropinquare Quindecī vero diebus corpus meū iacuit in terra ſepultū Deinde cum multitudine angelorum fuit aſſumptū in celū. Et hoc tempus nō ſine maximo miſterio eſt. qꝛ in ſeptima hora erit reſurrectio corporum. etin octaua cōplebitur beatitudo anīarūet corporum. Prima quippe hora fuit aborigine mūdi. vſqꝫ ad tempꝰ illud quo ꝑmoyſen dabat̉ lex. Secūda a moyſe vſqꝫ ad incarnationē filij mei. Tercia qn̄filius meus baptiſmū inſtituit et auſteritatem legis mitigauit. Quarta quandoip̄e predicabat verbo et exemplo confirmabat. Quinta quando filius meus pati voluit et mori et quādo ſurrexit a morte. et reſurrectionem ſuam certis argumentis approbabat. Sexta qn̄ aſcēditin celuꝫ ⁊ miſit ſpm̄ſanctū Septima qn̄veniet ad iudicium. ⁊ om̄s cum corporibijs ſuis ſurgent ad iudicium: Octaua

quando complebūtur omnia que ꝓmiſſaet prophetata ſunt. et tunc erit beatitudoperfecta. tunc videbitur deus in gloriaſua et ſancti fulgebūt ſicut ſol. et nō eritamplius dolor.Ap̄s dat ſpōſe verbaThic contenta et precipit illa mittere pape clementi ſcꝫ. ꝙ faceret pacē inter reges francie et anglie. et ꝙ veniret in ytaliam et annūciaret annū iubileū. Reprehenditqꝫ illum xp̄s de certis peccatis etnegligentijs grauibꝰ ⁊ de vita p̄terita inordinata et cominatur eī cū iuſticia niſiſe correxerit. ¶ Capitulū. lxiij.Ilius loquit̉ ad ſpōſam. AScribe ex ꝑte mea pape clementi hec verba. Ego exaltaui te. et aſcendere te feci ſuper om̄s gradus honoris Surge igitur ad faciendūpacē inter reges francie et anglie. qͥ ſūtpericuloſe beſtie anīaꝝ ꝓditores. Uenideinde in ytaliam. et p̄dica ibi verbū etannū ſalutis ⁊ dilectionis diuine. ⁊ videplateas ſtratas ſanctoꝝ meoꝝ ſanguineet dabo tibi mercēde illam que nō finietur. Attēde etiā ad temꝑa priora. in quibus audacter ad irā prouocaſti me et ſilui. In quibus feciſti que voluiſti ⁊ nondebuiſti. et ego quaſi nō iudicans patiēsfui. quia tempus meū nūc appropinquatet exquiram a te negligentiam ⁊ audaciam temꝑis tui. Et ſicut ꝑ omēs gradusaſcendere te feci. ſic deſcendes ſpūaliterꝑ alios gradꝰ. quos exꝑieris veraciterin aīa ⁊ corꝑe. niſi ohedieris v̓bis meis.et ſilebit lingua tua magniloqua. et nomē tuū quod vocaſti in terris. in obliuion et obprobrio erit in conſpectu meoet ſanctorū meoꝝ Exquiram etiam a teꝙͣ indigne permiſſione tn̄ mea ad om̄esgradus aſcendiſti. quod melius ego deus ſcio ꝙͣ tua negligens conſcientia recordatur. B Querā qͦꝫ a te ꝙͣtumin reformatiōe pacis reguꝫ tēpuiſti. ⁊ ꝙͣtū in aliā partē declinaſti. Inſi per non

z iiij