SextusLiber.

¶ Capitulum. lx.Ater loquitur ad ſponſamQuid tibi dixit magiſter ille ventilator v̓boꝝ. ꝙ epiſtola iheronymi mei que loquit̉ de aſſumption mea. nō eſſet legēda in eccl̓ia dei. qꝛvidet̉ ſibi in legēda illa ꝙ iheronymꝰ dibitauit de aſſumptiōe mea. eo ꝙ dixit ſeneſcire vtruꝫ ſim aſſumpta in corꝑe velnon. vl̓ a quibus ꝑſonis aſportata Ideoego mater dei reſpondeo magiſtro. ꝙ iheronimus nō dubitauit de aſſumptionemea. ſed qꝛ deus non reuelauit aꝑte huiuſmodi veritatē Ideo iheronymus maluit pie credere. ꝙͣ diffinire nō oſtenſa adeo: Sed recordare filia ꝙ dixi tibi prius. ꝙ iheronymus erat amator viduarūImitator monachoꝝ perfectōū. et aſſertor et defenſor veritatis Qui ⁊ promerūit tibi orationem illā qua me ſalutabiIdeo nūc addo. ꝙ iheronymus fuit tiba ductilis ꝑ quā loquebat̉ ſpūſſanctusNecnon ⁊ flāma inflāmata de illo ignequi venit ſuꝑ me ⁊ ſuꝑ apl̓os in die penthecoſtes Ideo felices qui hanc tubamaudiunt et ſequuntur.Nater dei dicit ſponſeꝙ poſt aſcenſioneꝫ filij longeue ip̄a vixitin mūdo cū multo dolore viſitando locavbi ip̄e paſſus fuerat ⁊ mirabilia oſtēderat ⁊ hoc ꝑmiſit deꝰ vt exēplo vite et v̓tutū eius multi cōueterent̉ apl̓i roborarent̉. ⁊ corona eius augeret̉. et oſtenditcauſā qͣre aſſumptio eius tūc nō multiscognita fuit.¶ Capitulum. lxj.Ater loquit̉ Recordare filia. ꝙ olim elapſis aliquibꝰGannis. excuſaui iheronymuꝫde aſſumptiōe mea. Nūc aūt veritatemhuiꝰ aſſūptiōis indicabo tibi Ego quippe poſt aſcenſionē filij mei lōgo tꝑe vixiin mūto. ⁊ hoc voluit deꝰ. vt viſa patientia mea et moribꝰ meis. plures anſe conuerterent̉ ad eū. apl̓i dei ⁊ alij electi roborarent̉ Et etiā naturalis diſpoſitio cor

poris mei hoc exigebat ꝙ diutiꝰ viuereꝫvt corona mea augeret̉ Nā omī tꝑe qd̓poſt aſcēſionē filij mei vixi. viſitaui locain quibus ip̄e paſſus eſt ⁊ mirabilia ſuaoſtēdit Sic qͦꝫ paſſio ſua ī corde meo fixaerat. ꝙ ſiue comedebā ſiue laborabā. qͣſirecens erat in meōria mea Sic etiā ſenſus mei abſtracti erāt a mūdialibꝰ. ꝙ iugiter quaſi nouis deſiderijs inflāmabarviciſſimqꝫ doloribꝰ excitabar Ueruntiſic dolorē tꝑabaꝫ ⁊ gaudiū meū. ꝙ nichilomittebā de hijs q̄ erant dei Sic qͦꝫ interhomīes cōuerſabar. ꝙ nichil p̄ter victūtenuē de hijs q̄ delectabilia hoīm erāt attendebā. ymo nec ſumebā Qd̓ v̓o aſſumptio mea nō multis cognita fuit nec predicata a pluribꝰ. hoc voluit deus qͥ eſt filius meus. vt prius infigeret̉ cordibꝰ hominū credulitas aſcenſiōis ſue. qꝛ cordahoīm difficilia et dura erāt ad credendūaſcenſionē eius. quāto magis ſi p̄dicatafuiſſet ſtatim in initio fidei aſſūptio mea.Regīa celi narrat ſpōſe qͣliter angelus annūciauit ei tp̄s quoip̄a debebat migrare de hoc ſeculo ⁊ corporaliter aſcendere in celū. dicit etiā v̓go modū migratiōis ſue et meditationēin qͣ eius anīa cogitabat tꝑe obitꝰ ſui etaliqͣ magnalia q̄ cōtingebant tūc ⁊ quādo aſſumpta fuit corꝑaliter ad celeſtia¶ Capitulum. lxij.Ater loquit̉. A Cumquadā die elapſis aliqͥbꝰ annis poſt aſcenſiōꝫ mei filij.multum anxiarer de deſiderio ꝑueniēdiad eundē filiū meū. Uidi angelū fulgentem ſicut antea videram qui dixit miciꝫFilius tuus qui eſt deus ⁊ dn̄s noſter:ſit me nunciare tibi. ꝙ tp̄s iam eſt qͦ corporaliter venies ad eum. ad recipiendaꝫcoronā tibi preparatā. Cui ego reſpondi Nunquid noſti diem aut horam. quamigratura ſum ex hoc mūdo? Et reſpodit angelus. Uenient inquit amici filijtui qui ſepelient corpus tuū Quo dicto