Sextus.Liber.
Niſtrari. Sic ⁊ mat̉ mea ꝙͣuis eſſet apoſtolorū dn̄a. tamē humilitateꝫ pre oībusdilexit. et quaſi vna fuit cum minimis. etideo aſcendit ad ſummā felicitatē Ergoprelatus addiſcat in infirmitatibus proprijs ſubditorū defectus Et attendat neverbis vel exemplis vel abuſiōe peteſtaris ſue. materiā ⁊ occaſiōeꝫ peccādi alijstribuat. Quia nichil ita prouocat irā deiet homīes ad peccandū. ſicut laſciuia p̄latoꝝ. Si em̄ hely ſacerdos ſicut fineeset moyſes ſtetiſſꝫ ī vigore ſacerdotij ſui.et dilexiſſet ſpūalit̓ filios ſuos. tota generatio eius ſaluata fuiſſet Sꝫ qꝛ placerevoluit carnaliter filijs. Ideo memoriamſui relinquit in tribulatione et poſterisſuis in confuſione.Xn̄s dicit ꝙ mundusiſte erat an̄ aduentū ſuum qͣſi ſolitudo inq̄ erat puteꝰ turbidꝰ id eſt amor mūdiad quē ſeptem vie peccatoꝝ ducebāt gētiles et iudeos qͣſi cecos. ſed ip̄e aſſūmpta hūanitate illuſtrauit mūduꝫ oſtendēsvias ad celū. Que quia iā diſſipate ſuntIdeo nunc mittit iſta verba ſua huius libri in mundo q̄ qui receperint et opereſeruauerint ſaluabuntur.Capitulum. liiijAria loquit̉ ad filiuꝫ. ABn̄dictus ſis tu fili mī Tues principiū ſine principio tēporis. et potentia ſine qua nullus eſt potens. Rogo te fili perfice potēter qd̓ ſapienter inchoaſti. Rn̄dit filius. Tu es qͣſi potus dulcis ſitienti. et quaſi fons irrigans arida. quia per te oībus grā fluit.Ideo faciā quod rogas Iterum loqͥturfilius. Mūdus iſte ante incarnationemmeā erat quaſi quedā ſolitudo. in qͣ puteus erat turbidus ⁊ immundus De quoom̄es bibentes ſitiebant amplius. et lippientes oculi grauius infirmabant̉ Iuxta hunc aūt puteum ſtabant duo viri. qͦrum alter clamās dicebat Bibite ſecure. quia medicus venit auferens omnēⁱ
languoreꝫ. Alter vero dicebat Bibitegaudent̓ vanū eſt incerta deſiderare Adhunc qͦꝫ puteū ſeptē ducebāt vie. et ideoom̄es puteū cupiebant. B Mundusitaqꝫ iſte bene ſimilat̉ ſolitudini. vbi ſuntbeſtie et arbores infructuoſe aq̄ immunde. quia hō ad ſimilitudinē beſtie auidꝰerat ad effundendū ſanguinē ꝓximi ſuiInfructuoſus in operibꝰ. iuſticie. ⁊ immūdus per incōtinentiā et cupiditatemIn hac itaqꝫ ſolitudine querebat̉ ab hominibus puteus turbidus. ſcilicet amormundi et honor eius. q̄ eſt altus in ſuꝑbia. turbidus in ſollicitudine ⁊ cura carnis. ⁊ ꝑ ſeptem mortalia peccata quaſi ꝑſeptē vias aditus eius habebatur. Duovero viri ſtantes iuxta puteū. ſignificātmagiſtros gentiliū et iudeoꝝ Doctoresem̄ iudeoꝝ ſuperbiebant de lege quā habebant. et nō ſeruabant. Et quia cupidiſſimi erant Ideo populū verbis et exemplis incitabant ad querenda temporalia dicentes. Uiuite ſecure quia meſſias veīet ⁊ reſtituet oīa. Doctores verogentiliū dicebāt. Utimini creaturis qͣsvidetis. quia ideo mundus creatꝰ eſt vtgaudeamus C Cumqꝫ hō ſic ſecusſtaret. vt nec deū attenderet nec cogitaret futura Tunc ego cū patre et ſpūſancto vnus deus veni in mundū. et aſſumpta hūanitate predicans aꝑte dixi. Qd̓deus ꝓmiſit et moyſes ſcripſit impletuꝫeſt. Diligite ergo celeſtia qꝛ mundialiatranſeunt et eterna vobis dabo. Oſtendi qͦꝫ ſeptemplicem viā. ꝑ quā hō a vanitate ſua auerteret̉. Nam oſtēdi pauꝑtatem et obedientiā. docui ieiunia et orationes Fugiebā aliquāto homīes ⁊ ſtabaꝫſolus orans. et ſumpſi obprobria. Elegilabores et dolores Suſtinui penas ⁊ cōtemptibilem mortē Hanc em̄ viaꝫ ꝑ memetip̄m oſtendi. per quā amici mei lōgotemꝑe incedebant. ſed nūc diſſipata eſtvia. Dormitant cuſtodes. Trāſeuntesdelectant̉ vanis et nouis Ideo exurgamet non tacebo. Auferaꝫ vocē gaudij et
z j