Sextus.Liber.
preſentanda iudicio dei. Ideo aūt veni inmanus demonū. qꝛ indignū fuit ꝙ angeli pulcritudinis. appropinquarēt animetante deformitatis U In iudicio autē dei cū demones clamaret animā meāiudicari ad infernū Reſpondit iudex Uideo ego ſcintillam quandā caritatis incorde eius q̄ extingui nō debꝫ. ſed eſſe inconſpectu meo. Et ideo iudico animamad purgationē. donec digne purgata veniam meruerit obtinere Iterum poteris querere an ꝑticeps ero oīm bonoꝝque pro me fiunt? Reſpondeo tibi per ſimilitudinē Sicut em̄ ſi tu videres duasſtateras pendere. ⁊ in vna eſſet plumbūnaturaliter deprimens. et in alia aliquidleue tendens ſurſum. ⁊ quāto maiora etplura imponerent̉ ſtatere vacue. tantocitius eleuarēt ſtaterā aliā que ponderoſa ⁊ grauis eſt. ſic eſt ⁊ mecum. qꝛ quātoaltius fui in peccato. tāto grauiꝰ deſcendi in penaꝫ. Et ideo quidqͥd fit ad honorem dei pro me eleuat me de pena. ⁊ ſpecialiter oratio et bonū qd̓ fit ꝑ homīesiuſtos ⁊ amicos dei. ⁊ beneficia que fiūtde bonis bn̄ acquiſitis ⁊ opera caritatisTalia itaqꝫ ſūt q̄ me quotidie faciūt appropinquare deo. U Poſt hec loctur mater dei ad ſponſam. Tu mirarisqūo ego que ſum regīa celi. ⁊ tu q̄ viuisin mundo. ⁊ illa anīa que eſt in purgatorio. et alia in inferno loqͥmur ſimul. hocego em̄ bn̄ dicā tibi. Ego quippe nunꝙͣrecedo de celis. qꝛ nunꝙͣ ſeꝑabor a viſione dei. Nec anīa que eſt in inferno ſeꝑabitur a penis. Nec illa aīa a purgatorioanteꝙͣ purgata ſit Nec tu veīes ad nosantę ſeꝑationē corꝑalis vite. Sed anīatua cuꝫ intelligentia tua. v̓tute ſpūs deieleuat̉ ad audienduꝫ v̓ba dei in celis. etꝑmittit̉ tibi ſcire aliquas penas in inferno ⁊ purgatorio. malis in cautelā. et bonis in cōſolationē ⁊ profectū: Ueruntamen ſcias ꝙ corpus tuū ⁊ anima tua coniuncta ſunt in terris. ſed ſpūſſanctꝰ datintelligentiā tibi qͥ eſt in celis. ad intelli
gendū eius voluntateꝫ. ¶ Declaratio¶ Hic loquit̉ de tribus mulieribus. quarum tercia intrauit monaſteriū. agēs reſiduum vite ſue in magna perfectione.Xp̄s reprehendit p̄latos ſuꝑbientes ex prelatione dicens. ꝙexhibeat ſe ſubditis hūiles et v̓tuoſos invita et moribꝰ ⁊ vtiles in iuſticia ⁊ equitate et menſurando ſe in ſeip̄is ne ſupraſe eleuent̉. addiſcant agnoſcendo defectꝰſuos comꝑati defectibus ſubditoꝝ. exemplo xp̄i qui ⁊ prius voluit facere et patiꝙͣ docere ⁊ miniſtrare ꝙͣ miniſtrari. Corrigant quoqꝫ ſubditos diligent̓ ne exemplo heli ſacerdotis damnentur.¶ Capitulum. liij.Ilis loquitur ad ſponſam dicens. A Magna res eſtIIymo magnū monſtrū ē. ꝙ vbirex gl̓ie hūiliatus eſt. ibi hō ratiocinijsobligatus velit inflari ſuꝑbia. Naꝫ ſi qͥspreficit̉ alijs Nō ideo ſuꝑbire dꝫ. qꝛ p̄latus eſt ſed magis timere. qꝛ omēs eiuſdēnature ſunt et omīs poteſtas eſt a deoQuippe ſi bonus eſt qui p̄ficit̉ a deo eſt.ad ꝓpriam et alioꝝ ſalutē. Si v̓o maluseſt permiſſione dei eſt. ad ſubditorū correctionē et maius iudiciū ſuum Nec mirū eſt ſed dignū et iuſtū. ꝙ homo qui cōtempſit ſubijci creatori ſuo. dominiū inferioris ⁊ cōſimilis ſui exꝑiatur. Ergocū aliquis vel cogit̉ vl̓ deſiderat preeſſetalem ſe exhibeat ſubditis. vt ⁊ deſiderabilis ſit moribus ⁊ etiam vita. vtiliſqꝫ iniuſticia et equitate. Deniqꝫ ex equalitate nature omīs qui preeſt hūiliare ſe dꝫet mētiri ſeip̄m in ſeip̄o ne eleuet ſe ſupraſe. et in ſeipſo addiſcat cōpati alijs. BTimeat etiā ne eadē menſura qua mētitur etiā metiet̉ ei Sic ego deus ⁊ homotemperaui meip̄m. ꝙ ꝙͣuis hoīs defectuagnoſcerē ꝑ ſcientiā. patiendo tn̄ penaset cruceꝫ agnoui exꝑiendo. ⁊ ideo vt inexemplū darā me alijs. prius cepi facereꝙ docere ⁊ miniſtrare volui nō autē mi-