Sextus.Liber.

locabo vineā meam alijs qui faciēt fructum temꝑe ſuo. Uerūtamē iuxta commune ꝓuerbium. Inter inimicos inueniunt̉ amici. Ideo mittam amicis meisverba dulciora dactilo. ſuauiora melle.p̄cioſiora auro Que qui receperint ⁊ tenuerint. habebūt theſaurū illū qͥ ineternū feliciter eſt et non deficit. ſed auget̉in vita ſempiterna.Nater dei dicit ꝙ bene poteſt vocari aurea hora illa in qͣ ipſa a parētibus cōcepta fuit qui plus hocfecerunt ex obedientia diuina. ꝙͣ volūtate propria et plus ibi oꝑata eſt carita:dei ꝙͣ voluptas carnis ſed voluit deus ꝙꝯceptionis eiꝰ modus nō ſtatim oībusnotus eſſet donec veritas clareſceret tepore preordinato. ¶ Capitulū. lv.Ater dei loquitur Quandopater meꝰ ⁊ mat̓ mea matrimonialiter cōuenerūt. plusfecit hoc obedientia ꝙͣ volūtas. et plusoꝑata ē ibi caritas diuina ꝙͣ voluptascarnis. Nam hora in qua ego conceptafui bene pōt vocari aurea hora et p̄cioſa. quia alij cōiuges cōueniunt ex voluptate carnali. Mei vero parētes cōuenerunt ex obedientia et p̄cepto dei Beneergo aurea hora fuit cōceptio mea. Nātūc incepit principiū ſalutis oīm. et tenebre quaſi feſtinabant in lucē Deus nāqꝫſingulare quoddā et a ſeculo abſcōditūfacere voluit in opere ſuo. quēadmodūfecit in v̓ga arida floreſcente Sed ſcitoꝙ cōceptio mea nō oībus nota fuit. qꝛvoluit deus. ꝙ ſicut ante legē ſcriptā preceſſit lex naturalis et electio voluntariaboni ⁊ mali. et poſtea veniret lex ſcripta que cohiberet om̄s inordinatos motus. Sic placuit deo ꝙ amici ſui pie dubitarent de conceptione mea. ⁊ quilibetoſtēderet zelum ſuum donec veritas clareſceret in tempore preordinato.Uirgo Maria narratqualiter natiuitas ſua fuit ꝑ portā com

munē et fuit intiiū veroꝝ gaudioruꝫ. qꝛtunc prodijt virgula de qua ꝓceſſit flosdeſiderabilis cunctis gentibus in qua natiuitate demones fremuerūt iuſti letabātur et angeli gauiſi ſunt. Et cōqueriturde mulieribus que cum deuotione talianon attendunt.¶ Capitulum. lvj.Aria loquit̉ S Quando mater mea me genuit ꝑportam cōmunē exiui. quiaalio modo aliquis naſci non debuit niſiſpecialiter filius meus. qui ſicut natureomniū eſt cōditor. ita etiam mirabiliternaſci voluit et ineffabiliter. Quādo v̓oego nata fui non latuit dyabolos. ſed ꝑquandā ſimilitudinē loquendo ſic ip̄i cogitabant. Ecce nata eſt virgo quedamquid faciemus. Nam mirabile cerniturquoddā in ea futuruꝫ. Si adhibuerimꝰei oīa retia malicie noſtre. cōfringet eaquaſi ſtuppas. Si inueſtigamus omniainteriora eius. munita eſt forti preſidioNec inuenietur in ea macula vbi cuſpis peccati infigatur. Ideo timendū eſtꝙ mundicia eius torquebit nos Gratiaeius cōminuet quidquid in nobis ē fortitudinis. Conſtantia eius deijciet nosſub pedibus ſuis. Amici vero dei qui inlonga expectatione erant. dicebāt inſpirante eis deo Cur ampliꝰ dolemꝰ? Gaudendū potius eſt nobis. quia nata ē luxqua illuminabunt̉ tenebre noſtre. et deſideriuꝫ noſtrū perficietur Angeli verodei gaudebant. licet eoꝝ gaudiū ſempererat in viſione dei dicentes Natum eſtin terris deſiderabile quoddā et ſpēalisamoris dei. ꝑ quod reformabitur in celis et in terris pax vera. et ruine noſtrereſtaurabuntur B Uere filia dicotibi ꝙ natiuitas mea initium fuit verorum gaudioꝝ. qꝛ tūc prodijt virgula dequa ꝓceſſit flos ille. quē reges ⁊ ꝓphete deſiderabant. Poſtꝙͣ v̓o tante etatisrui ꝙ aliquid intelligere potui de creatore me. tūc indicibili amore ad eū affecta