Deetus.Liber.

ſus. Ecce mater hec tria didici de operibus tuis. O ¶ Tres etiam viasdemonſtraſti michi in ceſſu tuo. Primafuit lucida. quam cuꝫ ingreſſa fuiſſem deſplendore eius excecabar. Secūda fuitcompēdioſa ⁊ labilis quaſi glacies. in qͣcum ꝓceſſiſſem ad vnū veſtigium. relahebar ad vnum paſſum Tercia fuit nimis longe. in qua cum ꝓcederem venitpoſt me torrens impetuoſus. et tranſtuſit me ſubtus montē in profundā foſſamIn prima via notat̉ ꝓgreſſus ſuperbiemee. quę fuit luminoſa nimiū. quia oſtētatio que procedit de ſuperbia tantū reſplenduit in oculis meis. ꝙ nō cogitauifinem eius. Et ideo fui ceca In ſcd̓a vianotatur inobedientia. deniqꝫ tempꝰ inobedientie in hac vita nō eſt ſonguꝫ. qꝛpoſt mortē cogitur homo obedire. Ueruntamen michi fuit longum. quia quādo proceſſi per vnuꝫ veſtigiū ſcilicet inhūilitate confeſſionis. relabebar ad paſſum. quia volui ꝙ peccatum confeſſumdimitteret̉. ſed facta ꝯfeſſione nolui peccatum declinare. ⁊ ideo nō ſteti ſtabilisin obedientie veſtigio. ſed relabebar inpeccata ſicut qui labitur in glacie. quiavoluntus frigida fuit nolēs ab hijs queme delectabant reſipiſcere Sic ergo qn̄ꝓceſſi ad vnū veſtigium cōfitendo pecata. relabebar ad paſſuꝫ. qꝛ volui pctaet delectātia me confeſſa iterare. BTercia via fuit ꝙ ſꝑabam impoſſibilitatē. ſcilicet poſſe facere peccatum ⁊ nonhabere longā penā. Poſſe etiam diu viuere. et horam mortis non accelerare.Et cū ꝑ hanc viā proceſſiſſeꝫ venit poſtme torrens impetuoſus ſcꝫ mors. q̄ abvno anno in aliū apprehendēs me. euertit pedes meos cum infirmitatis penaQuid aūt erant pedēs. niſi ꝙ appropinquante infirmitate modicuꝫ potui attedere corporis vtilitatem. et minus anīeſalutem? Ideo cecidi in profundam foſſam. quando cor quod altuꝫ erat in ſuꝑbia et durum in peccato crepuit. et ani-

ma profunde cecidit in foueaꝫ pene peccati. Et ideo hec via nimisl onga fuit.quia vita carnis finita. pena longa citoinchoabatur Ue michi ergo mater meaquia quecūqꝫ a te cū gaudio didici. hecmodo luo cum ploratu. ¶ Itē loquebatur eadē filia mortua ad ſponſā que hecvidebat dicens. Audi tu que vides meTibi videtur ꝙ caput meū et facies eſtquaſi tonitruum fulminans intus et extra Collum v̓o et pecctus quaſi in duro prelo cum longis ſtimulis poſitumBrachia autem et pedes mei ſunt quaſilongi ſerpentes. et vēter percutitur cūduris malleis. Crura vero mea et tybie. ſunt quaſi fluens aqua de canalibꝰtecti pendens congelata. S Sedadhuc vna pena interior eſt amarior michi omnibus iſtis. Sicut enim ſi aliquaperſona eſſet. cuius omīa ſpiracula vitalis ſpiritus obturata eſſent. omneſqꝫ vene implete vento artarent ſe ad cor. qd̓pre violentia et valitudine venti crepere inciperet Sic ego intus diſpoſita ſuꝫmiſerabiliter. propter ſuperbie ventumqui michi cariſſimus fuit. Attamen ſumin via miſericordie. quia in grauiſſima infirmitate mea confitebar melius quoſciui. ſed tamē ex timore. Appropinquāte autem morte. venit michi in mēte cōſideratio paſſionis dei mei. ſcilicet ꝙ illa ml̓to grauior et amarior erat ꝙͣ mea.que propter demerita mea digna ſum pati. Et ex tali conſideratie obtinui lacrimas. ingemiſcens ꝙ tanta caritas dei erat ad me. et mea tam modica ad ipſumReſpexi enim tunc eum oculis conſcientie mee et dixi. O domine ego credo tedeum meum. Miſerere mei fili virginispropter amaram paſſionem tuam Ammodo enim ego libenter emendareꝫ vitam meā. ſi haberē tempus. ⁊ in illo puncto accēſa fuit ſcintilla quedā caritatisin corde meo. qͣ amarior videbat̉ michipaſſio xp̄i ꝙͣ mors mea Sicqꝫ tūc crepuit cor. ⁊ aīa mea venit in manꝰ demonū