Liber.Sextus.

cōtinue viſitat domū cōfectoris Hij v̓oqͥ ſētiūt de potu pūcturas. fugiūt eū Siceſt et de potū ſpūali qui eſt ſpirituſſanctus. Ip̄e quippe ſpiritꝰ dei dulcis eſt adguſtandum. Uenitqꝫ ad robur omniuꝫmembrorū. et decurrit per cor vt hylareſcat contra temptationes. Ego deusſum ille medicus cōfector. qui paratusſum dare potū meum omnibus qui euꝫdeſiderant cum caritate. Ille autem ſanus eſt et aptus ad recipiendum potuꝫmeū. qui non habet voluntatem manēdi in peccato. ſed guſtato potu meo continue delectatur bibere eum. Qui autēvoluntatē habet morādi in peccato. nōdelectatur habere ſpiritū dei.Mater dei notificat certitudineꝫ qualiter ip̄a concepta fuit exprecepto obedientię diuine a parentibꝰſine aliquo peccato originali.¶ Capitulum. xlixAter dei loquit̉. Si alicuivolenti ieiunare. qui deſideriuꝫ haberet comedendi ſedvolūtas reſiſteret deſiderio. preciperet̉a ſuperiori cui obediendū eſſet. ꝙ ꝓpterobedientiā comederet. ⁊ ille ꝓpter obdientiaꝫ cōtra velle ſuū comederet Illacomeſtio maiori remūeratiōe digna eētꝙͣ ieiunium. Per ſimilem modū coniunctio parentum meorum fuit. quādo egocōcepta fui. ⁊ ideo veritas eſt. ꝙ ego cōcepta fui ſine peccato originali et nō inpeccato. quia ſicut filius meꝰ et ego nūꝙͣ peccauimꝰ. Ita nullū ꝯiugiū fuit qd̓honeſtius eſſet ꝙͣ illud. de qͦ ego ꝓceſſiUerba virgīs ad ſpōſam qualiter deo nil tantum placet ſicutꝙ ſumme diligatur ab homine. et oſtendit hoc per exempluꝫ de vna muliere pagana que obtinuit gratiaꝫ propter multam dilectionem. quam habuit ad creatorem.¶ Capitulum. l.

Ater loquitur ad ſponſam.dicēs. A Nichil tm̄ placet deo. ſicut ꝙ hō diligat eūſuꝑ oīa. Ecce dicā tibi ſil̓itudinē de vnafeīa pagana. q̄ nichil ſciēs de fide catholica. cogitauit ſecū talia. Ego inquit ſciode qͣ materis ſum. ⁊ de qͥbus veni in vtērū matris Ego etiā credo ꝙ impoſſibileeſt habuiſſe me corpꝰ et cōpagines ⁊ viſcera et ſenſus. niſi aliquis dediſſet. ⁊ ideoaliqͥs creator eſt qui me creauit tam decora ꝑſonā humanā. et noluit creare medeformē ſicut vermes et ſerpētes. Uidet̉ergo michi ꝙ licet ego habeā plures viros. ꝙ ſi om̄es vocarēt me. magis egocurrerē ad vnicā vocationē creatorismei. ꝙͣ ad voces illoꝝ oīm. Ego etiā habeo plures filios ⁊ filias. nichilominꝰ ſividerē eos habere cibū in manu. ⁊ ſcirēcreatorē meū eſurire. Ego vtiqꝫ auferrem cibū de manibus filiorū. et gaudent̉preſentarem illū creatori meo. Ego etiāhabeo multas poſſeſſiōes quas diſponoad velle meū. ſi tn̄ ſcirē voluntatē creatoris mei. libent̓ dimitterē velle meū. etdiſponerē eas ad honorē eiuſdeꝫ creatoris mei. B Sed vide filia qͥd deꝰ fecitcuꝫ iſta muliere pagana. ipſe em̄ miſit eivnū amicū ſuū qͥ inſtruxit eam in fide ſancta Et deus ꝑ ſeip̄m viſitauit cor eius. ſicut intelligere poteris ex v̓bis mulierisNā qn̄ ille vir dei p̄dicabat ei vnū eē deūſine pͥncipio ⁊ ſine fine. qͥ eſt creator oīmReſpondit illa Bene inquit eſt credibile. ꝙ ille qͥ me creauit et oīa. nō habeatſupra ſe creatoreꝫ. et bene eſt veriſimileꝙ vita ſua eſt enterna. qui michi potuitdare vitā Quādo vero mulier audiuit ꝙidem creator accepit hūanitatē de v̓gine.et ꝙ ipſe ore ꝓprio p̄dicabat Rn̄dit Bene eſt credendū deo ad omīa opera virtuoſa. Sed tu amice dei dicito michiqualia ſunt verba illa que de ore creatoris proceſſerunt? Uolo quippe dimittere voluntatem meā. et obedire ei iuxta omnia verba oris eius. C Tunc