Sextus.Liber.

Reſpōdit virgo. Si habetis aliqua ſuꝑflua et qͥbus carere poteſtis. vendite eavl̓ impignerate. ⁊ ſic viuatis ſine ſollicitudine. Reſpōdi ego Ueſtes habemꝰ qͥbus vtimur nocte et die. vaſaqꝫ paucaꝓ menſa noſtra. ſacerdos vero habet libros ſuos. et pro miſſa habemus caliceꝫet ornamenta. D Reſpondit virgoSacerdos nō dꝫ eſſe ſine libris nec vosſine miſſa. Sed nec miſſa dici debet niſiin ornamentis mundis. Corpus qͦꝫ vr̄mnon debet eſſe nudū ſed veſtitum. ꝓpterverecundiam ⁊ ad vitandū frigus Ideotalibus omībus indigetis Reſpōdi egoNunquid mutuatā pecuniā accipere debeo in fide mea ad aliqd̓ tempꝰ certū?Rn̄dit mater. Si certa es ꝙ prefixo tꝑeſoluere poteris mutuū recipe. ſin autemdimitte. Melius em̄ eſt tibi vno dię carere cibo. ꝙͣ fidem tuā exponere pro incerto. Et ego Nūquid vnꝙͣ laborare debeo propter victuꝫ lucrandū? Reſpondit mater. Quid agis mō et qͦtidie? Etego reſpondi Addiſco grāmaticā et oroet ſcribo. Dixit aūt tunc mater Non decet talem laborē dimittere ꝓpter laborēcorꝑaleꝫ. Et ego Quid ergo habebimꝰꝓ craſtino victu? Rn̄dit mater Petitein nomīe iheſu xp̄i ſi aliud non habetisQater dei dicit ꝙ homo loquēs v̓ba dei ſi ex hoc improbat̉ etverecūdat̉ cū patiētia talis ania tūc pulcre colorat̉. qͥ aūt fatigat corpꝰ ſuum ꝓhonore dei. aīa eiꝰ habebit diuinā dulcedineꝫ. ⁊ decorabit̉. ⁊ cui detrahit̉ ⁊ nonodit detrahentē ornat̉ eiꝰ aīa p̄cioſis veſtibꝰ deo gratis. vexent ſe igit̉ amici deiad liberandum anīas peccatoꝝ que ſubmonte peccatoꝝ opp̄ſſe iacēt in ꝑiculo.Ater lo ¶ Capitulū. xlvijqͥtur A Noli turbari ſi dictura es v̓ba dei hijs qͥ ea libent̓ nō audiūt. Nā qͥcunqꝫ rubore perfundit̉ ⁊ oblocutione propter v̓ba dei.et patienter tolerat. talis rubor colorat

animaꝫ pulcerrime. Si v̓o quis fatigatcorpus ſuū in honore dei. ex hoc animaeius habebit dulcedinē. ⁊ decorat̉ Namanima homīs que audit detractionē cōtra ſe factam. Nec tamen malū cupit detrahenti. ornatur quaſi pulcerrimis veſtibus. intantū ꝙ ſponſus qͥ eſt vnus deꝰin tribus ꝑſonis concupiſcit illā anīamin deitatis ſue. eternā dilectioneꝫ. Ideoamici dei libent̓ vexent ſe. ad cōuertendū eos qͥ ſuꝑbiam et cupiditatē diligūtpluſꝙͣ deū. quia ip̄i iacēt quaſi ſub mote.et ideo laborandū eſt vt cū vita eripiant̉B Sicut em̄ ille qui videt fratres ſuos ſub caſu mōtis iacere. qn̄qꝫ concutitmontē vt eijciat lapides. qn̄qꝫ frāgit leuiter. ne ſubtus iaces deprimat̉ grauiusQn̄qꝫ ꝑcutit fortius. vt eo citius a ſubiacente mōs remoueat̉ Nec attendit laborem ſuū. dum tn̄ vita iacentis in ꝑiculo liberet̉. Sic etiā amici dei laboret vtaīe ſaluent̉ Itaqꝫ ſicut pauci fuerūt qͥ habuerūt fidem rectā. qn̄ filius meꝰ aſcenin celū. ſic nūc pauci ſunt qͥ p̄ceptū illudimplent. Diliges deuꝫ ſuꝑ omīa ⁊ proximū ſicut teip̄m Ideo amici dei ſicut pͥusad paganos ſic nūc vadāt ad xp̄ianos.quia ſicut impoſſibile fuit illos obtinerecelū. qui fide audierūt et nō ſeruauerūtSic impoſſibile eſt xp̄ianis obtinere celum. qui ſine diuina caritate moriunt̉.Xn̄s cōꝑat ſe medicocōfectori potꝰ ſalubris ⁊ dulciſſimi qͥ potū diuine dulcedinis paratus eſt omībꝰdare qui eum deſiderāt cū caritate quēpotum illi qui ſani ſunt ſpū guaſtant etdelectant̉. qui autē ſpiritualiter infirmiſunt. nō delectantur guſtare ſpiritū dei¶ Capitulum. xlviij.Pūs loquit̉ ſponſe Ego ſuꝫquaſi bonꝰ ꝯfector medicꝰ.A ad quem currunt omēs quieum amant. quia ſciūt ꝙ potus eius eſtdulcis. Qui vero bibūt de dulcedīe potus eius. cogitantes eum eſſe ſalubrem.