Sextus.Liber.

id eſt conuertet paganos vnde magnaꝫdulcedinē extrahet id eſt multas anīasad implendū apiariū regni celorum.¶ Capitulum. xliiij.Go ſum quaſi bonꝰ vitriarius A qui de cinere facit multa vaſa. ꝙͣuis autemmulta confringuntur. tamen non ceſſatnoua facere donec impleatur numerusvaſorum. Sic ego facio. quia de ignobili materia nobilem facio creaturaꝫ ſcilicet homineꝫ. ⁊ ꝙͣuis multi diſcedunt ame per oꝑa ſua mala. nō tamē ceſſo formare alios. donec chorus angelicꝰ ⁊ loca in celo vacua repleant̉. Ego ſuꝫ etiāſimilis bone api. q̄ exiens de apiario ſuovolat ad herbam pulcram alonge viſāin qua querit reperire florem pulcerrimū. et odorem redolentem ſuauiſſimumet elegantem. Sed cum appropinquatherbe inuenit florem aridum. ⁊ odoremimmutatum et adnichilatuꝫ. ſuauitatemqꝫ penitus extractam. Sed poſt hec inquirit aliam herbam. et inuenit herbamaliquantulum aſperā Cuius flos eſt modicus. et odor non multum odorans. ſuauitas placens. ſed exigua In hac auteꝫherba figit apis pedem et extrahit indedulcedinē. et reportat ad apiariū. donecad voluntatem ſuam eſt impletū. BApis enim iſta ego ſum omniuꝫ creatoret dominus. qui de apiario tūc exiui. cūformaꝫ humanā aſſumens apparui in eaviſibilis. Queſiui autem herbam pulcrāid eſt genus xp̄ianū michi aſſumpſi Quipuleri erant ex fide. dulces caritate. fructiferi bona conuerſatione. Nunc autēa priori ſtatu degenerantes. ex noīe vidētur pulcri. ſed conuerſatione ſunt deformes. fructiferi ad mundū ⁊ carnem. ſedſteriles ad deum et animam. Dulces ſibi ſed amariſſimi michi. Proptēa cadētet adnichilabunt̉. Ego autem ſicut apiseligam michi aliaꝫ herbam aliquantulūaſperam. id eſt paganos moribus ſatis auerſos. quorum aliqui habēt florem mo

dicum et ſuauitatem exiguam. id eſt voluntatem qua libenter conuerterenturet ſeruirent michi. ſi ſcirent quomodo etſi haberent adiutores. Et ex hac herbatantum extraham dulcedinis donec impleatur apiarium. et tantū ei appropinquare volo. vt nec herbe deſit ſuauitasnec apis a fructu laboris euacuetur. etcreſcet hoc mirabiliter quod aſperū eſtet vile. ad ſummam pulcritudinem Qd̓autem pulchrū videtur decreſcet. et deueniet ad deformitatem.Xn̄s dicit matri ꝙ homines mentalibꝰ oculis ceci poſſunt viſum recuperare vt valeant deum videre et ſuper omnia diligere ex tribus ſcilicet ex cōſideratione iuſticie temꝑalis ⁊ex bonitate ſcilicet per pulcritudinē creaturarum. et ex omnipotentia et ſapientia ſua. Errāt autem omnes qui credūtmala vel bona euenire ex fortūa vel cōſtellatione ſtellarum.¶ Capitulum. xlv.Aria loquitur. A Benedictꝰ ſis tu fili mi deꝰ meus et dominus meus. Ego licet triſtari non poſſum. tamen ſuper tribus comꝑatior homī Primo quia homooculos habet et cecus eſt. nā videt captiuitatē ſuā et ſequit̉ eam Deridet iuſticiam tuā. ⁊ ridet ore ad cupiditateꝫ ſuamCadit in puncto in penam perpetuamet amittit gloriam feliciſſimā ſempiternāSecundo cōꝑatior homī quia affectatet reſpicit gaudenter munduꝫ. et miſericordia tuā nō attendit. et illud quod modicum eſt querit. et illud quod maximūeſt proijcit Tercio cōꝑatior qꝛ cū tu deꝰoīm ſis. honor tamē tuus ab hoībus oblitus ⁊ neglectꝰ eſt. ⁊ oꝑa tua mortua ſūtante eos. Ergo bn̄dicte fili mi miſerereeis. Rn̄dit filius. Om̄es qui in mundoſunt et conſcientiā habēt. vidēt ꝙ in mudo eſt iuſticia qͣ peccatores puniunt̉ Siergo corꝑales exceſſus a tꝑalibꝰ hoībꝰ