Selxus.Liber.

nere in laudabili conuerſatione. vt adprecioſam morteꝫ mereatur peruenireMater dei laudādo ſede ſollicitudine quā habuit placēdi deodicit. ꝙ non ſe laudat vt propriaꝫ laudēquerat. ſed vt deus ex hoc laudetur ethonoretur. Et petit a filio pro ſpōſa veſtes celeſtes virtutum. et cibū ſacrū corporis ſui. et ſpiritū feruentiorem Que filius concedit. ſi primo habeat ſponſa humilitatem ⁊ timorē et gratiarūactione¶ Capitulum. xlijAter loquitur. A Ea iunentate mea ſemper cogtaui de honore filij mei. et ſeper ſollicita fui qūo ei placerem. Quāuis autem omnis honor minus honorabilis eſt in ore ꝓprio. tn̄ ego nō loquoriſtud more eorū qui propriam laudē querunt. ſed ad honorem filij mei dei et domini mei. Qui mirabiliter ſolem fixit inpuluere. Ignem etiam nō conſumenteꝫſed inflammanteꝫ concluſit in arido. etfructum digniſſimū et ſuauiſſimum protulit abſqꝫ humore. ¶ Deinde vertensſe ad filium ait Benedictꝰ ſis tu fili miEgo ſum quaſi illa mulier que apud dominū exaudita. pro reis et minus potentibus petebat miſericordiā. Sic ego rogo te pro filia mea quia verecunda ē. ideſt pro ſponſa tua. cuius animam ſanguine tuo redemiſti. caritate tua illuminaſti. boītate tua excitaſti. ⁊ ꝑ mīam tibi deſponſaſti. Rogo te fili da ei tria. Primoveſtes precioſiores. qꝛ filia ⁊ ſpōſa regiseſt regū. Si enim ſponſa regis caret habitu regali. omīno cōtempnit̉ Si verominus honeſta deprehēdit̉. obprobrio redarguitur. Ergo da ei veſtes nō de terra ſed de celo. nō que fulgent ere exterius. ſed que micāt caritate ⁊ caſtitate interius. Da ei virtutū habitum ne exteriora mendicet. ſed vt habeat intus abundantiam. ⁊ vt poſſit etiaꝫ pre alijs in habitu lucere. B Scd̓o da eī cibū de

licatiorem. groſſioribus em̄ aſſueta eſtſponſa tua cibarijs. Nunc autē affueſcatcibo tuo. Hic enim eſt cibus qui tangit̉et non videtur. tenetur et non ſentitur.cibat et a ſenſu neſcitur. Ingredit̉ ⁊ vbiqꝫ eſt. hoc eſt digniſſimum corpus tuuꝫ.quod p̄figurabat agnꝰ aſſatus. hoc em̄humaītas tua de me ſumpta mirabilitercompleuit Deitas tua cum humanitatefeliciter illud completuꝫ quotidie oſtēdit Hunc cibum fili mi da ſponſe tue. qꝛſine eo ſicut puer ſine lacte areſcit. ſineeo omnino deficit. ⁊ cum eo et per eumad omne bonū quaſi eger de cibo renouatur. Tercio da ei fili mi ſpiritū feruētiorē Ipſe enim eſt ignis. qui nunꝙͣ ſuccenſus nunꝙͣ extinctus eſt. Qui facit delectabilia viſa vileſcere et futura ſperare. hunc ſpiritū fili mi da ſibi. ¶ Tūcfiliūt reſpōdit dicens. Mater cariſſimaverba tua dulcia ſunt. ſed ſicut ſcis quiquerit ſublimia. neceſſe ē vt primo agatfortia et exerceat humilia. Ideo tria ſūtei neceſſaria. Primo ꝙ habeat humilitatē. per hanc enim ſublimitas obtinetur.vt ſcilicet ſciat ſe habere bona que habꝫex gratia. et non ex meritis ſuis. Secundo debitum ſeruitiū. quod rependat datori gratiarū. Tercio timorem ne amittat conceſſam gratiaꝫ. Ergo vt tria prima que petiſti obtineat et poſſideat. nōnegligat tria ſupͣdictā ſequentia. Nichilenim prodeſt obtinuiſſe niſi ſciat obtenta poſſidere. et intolerabilius cruciantmentem obtenta amiſſa. ꝙͣ ſi nunꝙͣ collata fuiſſent et poſſeſſa.Turbabatur ſpōſa qꝛnon patient̓ ⁊ lete obediebat patri ſpirituali. Cui xp̄s dicit. ꝙ ſi ipſa habet propoſituꝫ perfecte obediendi. ꝙͣuis aliquādo voluntas reluctat̉. habet tn̄ ſic obediendo meritum et purgant̉ peccata preterita ponit etiam hic dn̄s arma ſpūalispugne. id eſt v̓tutes qͥbꝰ iuſti pugnāt. etvincūt Iniuſti v̓o proijciunt ⁊ vincunt̉.