Sextus.Liber.

progeniem huius defuncti cuius eſt anīaiſta. quia cum ſuperbia aſcēdit hec generatio. Sed ad retributionem ſuperbiedeſcendet.Xp̄s reprehendi? quēdam regeꝫ et homines temꝑales qui induſtrię ſue et magno exercitui et fortitudini corporali et nō deo attribuūt victorias ſuas contra inimicos. dicens ꝙ adbella procedant exēplo dauid cōtra gygantē ponendo ſpem ſuaꝫ in deo hūanatn̄ diſcretione precedente. quia facilitervincit qui deū habet cooperatorem.¶ Capitulum. xlj.Ilius loquitur ad ſponſaꝫ dequodaꝫ rege Syyecie dicēsA Dixi tibi ꝙ puer eſt iſterex et hoc ex duobus poteris intelligere. Primo ex regimine ſuo. Secūdo exexercitu innumerabili. Nunquid nonpaſtor dauid vicit gygantē. Sed qūo?Nunquid potentia ⁊ ſapientia? Nō vtiqꝫ. ſed virtute diuina. Niſi em̄ deus infatuaſſet audaciam gygantis ⁊ animaſſetmentē pueri dauid. qūo puer aggreſſusfuiſſet gygantem? Et qūo lapis proſterneret tam fortē. et attigiſſet tam doctūniſi in lapide fuiſſet virtus dei? Ideo faciliter vincit qui deuꝫ habet cooperatorem. Nec ei qui deo ꝑfecte innitit̉ opuseſt multa corporis fortitudine. ſed fide etcaritate. ¶ Temꝑales em̄ homīes fortitudine corporali vincere ſe arbitrant̉.Et exitum pugne ponūt in homīs induſtria Et cuꝫ victores extiterint. plus induſtrie aſcribunt hominis ꝙͣ virtuti deiQuāuis nec boni nec mali. ſine permiſſione dei ⁊ iuſticia victores ſunt. Nā quādoqꝫ boni proſperātur ſuꝑ malos. ⁊ ecōtrario mali ſuper bonos ꝑmiſſiōe occulta dei. Et quia patientiā et iuſticiā dei.pauci homīes ꝓpter vniuerſalem negligentiam cōſiderare volunt. Ideo v̓tusdei dehoneſtatur. et homo quaſi potenset faciēs victorias ſua virtute laudat̉ et

et exaltatur. B Nec ſine cauſa dixiquia puer iſte rex eſt Nam puer cum videt duo poma. aliud qd̓ totū deauratūeſt exterius et intus totum vacuū et corruptuꝫ. aliud vero quod exterius minꝰeſt pulcrum ſed intus recentiſſimū. puermagis eliget pomū quod exteriꝰ eſt pulcrum et intus corruptū. quia neſcit conſiderare niſi illa que exterius videt Siciſte rex facit Pulcrū deniqꝫ ſibi videbat̉procedere cū magno exercitu. ſed neſcieoat nec conſiderabat q̄ miſeria latebatintus. Non attendebat quāta fames etdolor ſequeretur. ⁊ ꝙ miſeri fame egrederent̉ et miſerabiliores reuerterenturUile vero et fatuū videtur cum paucoꝓcedere exercitu. ſed magna latet intꝰvtilitas. Ideo ſi ip̄e ſic vadat ſcilicet cūhumilitate et pauco exercitu. ego implebo conſcientiā eius diuina ſapiētia. egocorpus eius fortificabo diuina fortitudine. Ego em̄ poſſum facere fortē de infirmo. ſublimē de humili. honorabilē de abiecto. Igitur dic̄ ei ꝙ non vereat̉ ſꝫ ponat ſpem ſuā in me. ⁊ faciat cū diuina ſapientia ⁊ hūana p̄meditatione q̄ pōt Etſic vbi ſapiētia hūana deficiet. caritas etvoluntas bona eū excuſabit. Additio.¶ Filius dei loquit̉. Oīs qui terras infidelium viſitare deſiderat. debet haberequīqꝫ. Primo exonerare cōſcientiā ſuaꝫcōtritione ⁊ confeſſione vera. tanꝙͣ ſtatim moriturꝰ. Secūdo debet deponereom̄es leuitates in moribus ⁊ veſtibus.nō attendendo ad cōſuetudines nouas.ſed ad illas laudabiles a predeceſſoribꝰſuis inſtitutas. Tercio nolle hr̄e aliqͥdtemꝑale niſi ad neciſſitatē et honorē deiEt ſi ſciuerit aliquid iniuſte acquiſitumvl̓ ꝑ ſe vel a parentibꝰ. velle reſtituere.ꝙͣtumcūqꝫ ꝑuū vel magnū. Quarto adhoc laborare vt infideles veniant ad veram fidē. non cōcupiſcendo diuitias eorū nec iumenta eoꝝ ſeu alia. niſi ad ſolācorꝑis neceſſitatē Quintū eſt velle libēter mori ꝓ honore dei. ⁊ ſic ſe ante diſpo

y iij