Sextis.Liber.

cogitās ſic ſecū. obſeruabo me ab eis neaudiam verba eorū. Ne forte ſtimulatꝰaliquibus cogitatiōibus diuinis. incipiādimittere delectationē inceptaꝫ. Ne forte audiaꝫ que voluntati mee diſpliceāt.et ſic ſubtraxit ſe ab illis ex malicia. quibus ex caritate ſociari debuiſſet. EDeclaratio Hic fuit nobil̓ ⁊ de deo modicū curans. in menſaqͣꝫ ſanctos dei blaſphemans. ſternutando mortuus eſt ſineſacramētis. Cuius anima viſa eſt ſtarein iudicio Cui dixit iudex Tu locutuses vt voluiſti ⁊ feciſti vt potuiſti. Ideotacere tibi nūc cōuenit ⁊ audire Reſpōde igitur michi iſta audiente ꝙͣuis omīaſcio. Nūquid nō audiſti ꝙ ego dixi. Nolo mortem peccatoris ſed vt cōuertat̉.Cur ergo nō es reuerſus ad me cū potuiſti? Reſpōdit anīa Audiui quidē ſednō curaui. Dixit iterū iudex. Nūqͥd dixiIte maledicti in ignē. et venite bn̄dictiCur ergo nō feſtinabas ad bn̄dictiōꝫ?Cui anīa Audiui quidē ſed nō credebāIterū dixit iudex Nūquid. nō audiſti. ꝙego deus fui iuſtus et eternꝰ iudex terribilis. quare ergo nō tenuiſti iudiciū futurū? Cui anīa audiui quidē ſed dileximeip̄m ⁊ clauſi aures ne audirē iudiciuꝫObturaui cor ne cogitareꝫ iſta. Cui iudex Ideo nūc iuſticia eſt. vt tribulatio⁊ confuſio aperient tibi intellectū. quianoluiſti intelligere cū potuiſti Tūc anima eiecta a iudicio eiulabat et clamabat. heu heu qualis remūeratio. ſed qn̄erit finis? Audita ē ſtatim vox. ſicut ipſum principiū omniū rerum nō habet finem. ſic nec erit tibi finisPrecipitur ſponſe ꝙfrequenter ſumat corpus xp̄i qd̓ ꝑ manna quod pluit patribus in deſerto. et ꝑfarinam vidue quę pauit prophetam deſignatur. Enarrat etiam virtutes magnas ⁊ gratias quę anime deuote ſumētiex cōmuīone predicta perueniunt.¶ Capitulum. xxix.

Go ſum deus tuus et dominus. cuius vocē moyſes audiuit in rubro et iohānes iniordane Ab iſto die volo ꝙ recipias frequentius corpus meum Hoc eſt em̄ medicamentum et cibus de quo anima cōfortatur Infirmus in anima et debilisin virtutibus conualeſcit. Nūquid nonſcribitur ꝙ propheta mittebat̉ ad mulierem. que pauit eum modica farina ⁊ nōminuebatur vſqꝫ dum pluuia venit ſuꝑterram. Ego ſum ille propheta in figura. corpus meum eſt farma illa. hoc cibus eſt anime. hoc non conſumitur necminuitur. ſed cibat animā et ſemꝑ in cōſumptum eſt. Nam corporalis cibus habet tria. Primo cōtritꝰ liqueſcit Scd̓oadnichilat̉ Tercio cibat ad tempꝰ. Sꝫmeus cibus teritur ⁊ manet intritus. ſecūdo non adnichilat̉ ſed manet idem.Tercio nō cibat ad tempꝰ ſed eternaliter. hic cibus p̄figurabat̉ in manna. qd̓comederūt illi antiqͥ patres in deſertohic eſt caro quā in euāgelio promiſi queſatrat ineternū. Ergo ſicut eger creſcitad fortitudinē viriū corporali cibo Sicomnis qui hoc corpus meum cum bonaintentione ſumit. creſcit ad ſpūalem fortitudinem. hoc eſt fortiſſimū medicamentum qd̓ ingredit̉ ad animā ⁊ ſatiat eaꝫhoc ſenſū corꝑis latet et intellectui anime manifeſtū eſt. hic cibus inſipidus eſtmalis quibus nō ſapit niſi dulcedo temporaliū. quorū oculi nichil vident niſi cupiditatē ſuā. quoꝝ intellectus nichil diſApūs precipit ſponſecernit niſi voluntatem ſuam.Iꝙ totaliter conformet voluntatem ſuatn̄ voluntate dei tam in proſperis ꝙ aduerſis Nam volūtas comꝑatur radicarboris que ſi bona eſt. tūc arbor id eſtanīa fructificat bonū fructuꝫ. ſi vero inſtabilis eſt tūc rōdit̉ a talpa id eſt a dyabolo. et anima impletur a vento aduerſitatum. aut areſcet a calore ſolis id eſt