Sextus.Liber.

edum meoꝝ tam mollia ei fuerunt. acſi videret ſcindi molle pomū Tunc dominus loquebat̉ ad ip̄am dicēs Tu frequēter queſiuiſti in vita tua. quare egdeujs in corꝑe mortuꝰ fui? Nūc autē egq̄ro a te. quare tu miſera anima mortuaes? Reſpondit illa quia nō dilexi te. Edūs reſpōdit anīe. tu inquit fuiſti michiquaſi puer ab ortiuus matri ſue. que nonminore doloreꝫ patit̉ pro eo. ꝙͣ pro illo qͥviuus procedit de vtero eiꝰ. Sic ego. tāto precio ⁊ tanta amaritudine te redemiſicut aliquē ſanctoꝝ meoꝝ licet tu modicū curaſti Uerū. ſic ut puer abortiuꝰ nohabet dulcedine de vberibus maternisnec conſolationē de verbis. nec caloreꝫde pectore. Sic tu nunꝙͣ habebis dulcedinē electoꝝ meoꝝ ineffabileꝫ. quia dulcedo tua placuit tibi Nunꝙͣ audies verba mea ad profectū tuuꝫ. quia v̓ba oristui et mundi placuerūt tibi. et v̓ba orismei erant tibi amara. Nunꝙͣ ſenties caritatē et bonitateꝫ meā. qꝛ frigidā erasqͣſi gelū ad omne bonū. Uade igitur inlocum vbi abortiui proijci ſolent. vbi viues in morte tua eternaliter. qꝛ noluiſtiviuere in luce ⁊ vita mea. B Poſteadeus loquebat̉ ad exercitū O amici meiSi om̄s ſtelle ⁊ planēte v̓terent̉ in linguas. ſi omēs ſancti rogarent me. nō facerē miſericordiā cū illo. qͥ ex iuſticia debita damuari tenet̉ Iſta aūt anīa ſimilisfuit tribꝰ Primo illis qui ſequebant̉ mein predicatione ex malicia. vt inuenirētoccaſionē in verbis ⁊ factis meis. ac cuſandi et prodendi me. Ip̄i viderunt oꝑamea bona ⁊ miracula. quę nullus facere poterat niſi deus. Ipſi audierūt ſapiētia meā ⁊ ꝓbauerūt vitā meam laudabilē. et tn̄ ex hoc inuidebāt michi ⁊ irā cōtra me in aīo ꝯceperūt. ſed quare? Nēpe quia oꝑa mea erant bona ⁊ oꝑa eoꝝmala. ⁊ qꝛ non cōſenſi peccatis eoꝝ ſedacriter redarguebā eos. Sic anīa iſtaſequebat̉ quidē me cū corꝑe ſuo non exdiuina caritate. ſed ſola apparētia hoīm

Audiebat opera mea ⁊ oculis videbatet inde iraſcebatur Audiebat mandatamea et deridebat Sentiebat bonitatemmeā et non credebat. Uidebat amicosmeos proficientes in bonis et inuidebatSed quare? quia v̓ba mea ⁊ electoruꝫmeoꝝ erant ꝯtra maliciā eius. mādatamea ⁊ monita cōtra eius voluptatē. caritas etiā mea ⁊ obedientia erant cōtraeius voluntatē Attamen cōſcientia eiꝰdicebat ſibi me pre ceteris honoranduꝫEx motu vero ſyderū intelligebat meoīm creatorē. Ex fructu terre ⁊ aliaruꝫrerū diſpoſitione ſciebat me eſſe creatorē. ⁊ ꝙͣuis ſic ſciebat. tamē ad v̓ba meairaſcebat̉. qꝛ oꝑa eius mala rep̄hendebā¶ Scd̓o ſimilis erat illis qͥ occiderūtme. qui dixerūt ad inuicē. occidamꝰ eūaudacter. nequaꝙͣ em̄ reſurgēt Ego vero predixi diſcipulis meis ꝙ reſurgeremtercia die. ſed inimici mei mūdi dilectores nō credebant me cū iuſticia reſurrecturū. quia me purū hominē viderūt. ſꝫdeitatē latente non viderūt. Ideo et fiducialiter peccabant. et ex iuſticia quaſi preualuerūt. ſi em̄ ſciuiſſent nunꝙͣ occidiſſent me Sic quoqꝫ anima iſta cogitauit. facio inquit voluptate meā vt placet. occidam eum audacter per voluntatē et ꝑ opera que delectant. quid em̄nocet michi et quare abſtineā? Nō em̄reſurget ad iudicanduꝫ. Non iudicabitiuxta oꝑa hominū. Si em̄ iudicaret ſicdiſtricte nō redemiſſet hoīeꝫ. et ſi ſic odioſuꝫ haberet pctm̄ nō tā patienter peccantes ſupportaret. D Tercio ſimilis erat illis qͥ cuſtodiebāt ſepulcrū meūqui armauerūt ſe. ⁊ munierunt ſepulcꝝcum cuſtodibus ne reſurgerē. dicentescuſtodiamus diligenter ne reſurgat. etne forte ſeruiamus ei. Sic faciebat anima iſta armauit em̄ ſe duricia peccatiCuſtodiebat em̄ diligenter ſepulcrum.id eſt conuerſationē electoꝝ meorū in qͥbus quieſco ſeruabat ſollicitę. ne verbamea ⁊ monita eoꝝ ingrederent̉ ad euꝫ

x j