Sextus.Liber.
Ur delectat te audire operamundanorū et bella procerū.et cur tali inani auditu occuparis? A Cū ego ſum omniū dominus. et nulla delectatio eſt ſine me reputāda. Si vero tu velles audire facta dominoꝝ. ſi conſiderare opera magnalia.deberes vtiqꝫ cōſiderare ⁊ audire factamea. que intellectu incōprehenſibilia ſūtcogitatione ſtupenda. et auditu admirāda. Quāuis aūt dyabolus mouet dominos mūdi ad voluntatem ſuā. ꝙͣuis proſperantur ex occulta iuſticia mea Attamen ego ſum dn̄s eoruꝫ et iudicio meoiudicabunt̉ Ipſi inceperūt ſibi nouaꝫ legem contra legē meā Curā quippe omnem apponūt quō poſſint a mūdo honorari. quō diuitias poſſūt acquirere. quōvoluntatē ſuā perficere. quomodo ꝓgeniem ſuā dilatare. Ideo iuro in deitateet humanitate mea. ꝙ ſi in tali ſtatu moriantur. nunꝙͣ intrabūt in terrā illā q̄ promittebat̉ filijs iſrahel ſub figura. q̄ fluebat lacte et melle. non magis ꝙͣ illi qͥ deſiderabāt ollas carniū. ⁊ ſubitanea morte mor ebant̉ Sicut em̄ illi mortē corꝑali moriebant̉. ſic iſti morient̉ morte anīe.B Illi vero qui voluntatē meaꝫ faciunt. ip̄i intrabunt in terrā que fluit lacet mel. id eſt in celeſtē gloriaꝫ. in qua nōeſt terra ſubtus nec celū ſuꝑius. ſed egoipſe creator omniū ⁊ dn̄s. ego ſum ſubtꝰet ſupra. Ego extra ⁊ intra. quia ego impleo oīa. ego ſatiabo amicos meos dulcedine nō mellis. ſed ineffabili ſuauitateet admirabili replebo eos. vt nichil deſiderent niſi me. nullo egeant niſi me. Inquo eſt omne bonū. Hoc bonuꝫ inimicimei nunꝙͣ guſtabūt niſi cōuertant̉ a prauitate ſua Si em̄ ipſi cogitarent qͥd egofeci pro eis. ſi conſiderarēt quid dedi eisnunꝙͣ me ſic ad iram ꝓuocarent. Egonanqꝫ dedi eis omīa neceſſaria. et deſiderabilia habere cum temperantia. Egoꝑ̄miſi eis moderate habere honores. habere etiam amicos. ⁊ habere voluptatē
moderate. Quicūqꝫ in honore poſitꝰ cōgitat ſic apud ſe Ex qͦ ſum in honore poſitus. honeſte iuxta ſtatū meū volo me habere Exhibeā deo meo reuerentiā. nullos opprimā. minores fouebo. diligā omnes. Iſte talis in honore ſuo michi placꝫG Qui vere diuitias habꝫ ⁊ cogitatapud ſe Ex quo diuitias habeo. nulliusrem accipiā iniuſte. nemini faciā iniuriāCauebo michi a mortali peccato. ſubueniā pauperibus. Iſte talis in diuitijsſuis gratus eſt michi Qui aūt in voluptate eſt et cogitat apud ſe. Caro mea infirma eſt nec ſpero me poſſe continereIdeo ex quo legittimā vxorē habeo. nocōcupiſcā plures. cōſeruabo em̄ me abomni turpitudine ⁊ inordinatione Iſtetalis michi placere pōt. ſed pleriqꝫ nunclegem ſuā pręponūt legi mee Nam in honore ſuo nullos volunt habere ſuꝑioresde diuitijs nūꝙͣ poſſunt ſatiari In voluptate ſua extra modum et laudabileꝫ conſtitutionē volunt excedere. Ideo niſi ſeemēdauerint ⁊ aliā viam inceperint nōintrabunt in terrā meā in qua lac ⁊ melſpirituale eſt. id eſt dulcedo et ſatietas ꝙͣqui accipiunt. nichil amplius deſiderantnec aliquo indigent niſi quod habent.Hamnatur quedā anima defuncti a xp̄o pro peccatis grauibꝰet pro eo ꝙ nō doluit de doloribus ⁊ vulneribus paſſionis xp̄i que anīa vt filiusab ortiuus aſſimilat̉ et cōdempnat̉. Et ꝑillos. qͥ ſeq̄bant̉ malicioſe xp̄m in p̄dicatione et ꝑ crucifixores et cuſtodes ſepulcri eius notabiliter deſignatur.¶ Capitulum. xxviij.Agnꝰ exercitꝰ viſus ē aſtare deo Cui loquebat̉ deusdicens A Ecce illa anīanon eſt mea. De vulnera quippe laterismei et cordis mei nō plus cōpaſſus eſtꝙͣ ſi perforaret̉ clipeus inimici eius. Devulneribus manuū mearū tm̄ curanitſi pannus gracilis rūperet̉. vulnera etia