Sextus.Liber.
Dat enim illi magiſtrū ſpiritualem et intelligentiā grauiſſime pene eterne ⁊ ſpeꝫrectam miſericordie cū timore diſcretoCapitulum. xxiij.Aria loquit̉ ad filiū dicēs¶A Fili mi Bn̄dictus ſistu Ego peto a te miſericordiam pro latrone iſto. pro quo ſpōſa tuaorando plorat Rn̄dit filius Quare mater rogas pro eo? Nam ip̄e fecerat trialatrocinia Primo dep̄datus eſt angeloset electos meos. Scd̓o depredatus eſtcorpora multoꝝ hominū. quia anīas eorum ante tempus a corꝑibus ſeparauit.Tercio ſpoliauit multos homīes innocentes bonis ſuis Primo em̄ dep̄datus ēangelos. qꝛ animas multoꝝ qui angeſorū cōſortio iūgi debebant diſſociauit. ꝑverba ſcurrilia ꝑ oꝑa et exempla malaꝑ occaſionē et attractionem ad maluꝫet quia patiebat̉ malos in malicia ſuaquos iuſte punire debuiſſet. Scd̓o multos innocētes interfici iuſſit. ex indignatiōe ſua. Tercio bona innocentū ſibi iniuſte vſurpauit. ⁊ miſeris calūpniā intolerabileꝫ impoſuit Cū hijs tribus ⁊ aliatria mala hꝫ Primo nimiā cupiditatemmūdi Scd̓o vitā incōtinentem Nā licꝫcōiugio alligatus eſt. hoc tamē nō tenetex diuina caritate. ſed ꝓpter expletionēcupiditatis ſue. Tercio hꝫ ſuꝑbiam. itaꝙ nullū reputat ſibi ſimilē B Eccequalis eſt iſte pro quo tu oras Tu videsomnē iuſticiā in me. ⁊ qͥd vnicuiqꝫ debetur Nūqͥd cū mater Iacobi ⁊ Iohānisacceſſiſſet ad me. ⁊ petiſſet vt vnꝰ eorūſederet ad dexterā ⁊ alt̓ ad ſiniſtrā meāEgo reſpondi ei. ꝙ ille qui plus laborauerit et qui ſe plus humiliauerit. hic addexteram meā ſedebit et ad ſiniſtram?Quomodo ergo debet̉ alicui ſedere mecum et eſſe mecū. qui nil laborat mecuꝫvel pro me. ſed magis cōtra me? Reſpōdit mater Benedictus ſis tu filij mī plenus omī iuſticia et miſericordia. Ego video iuſticiā tuam terribilem quaſi igneꝫ
fortiſſimū et quaſi montem. ⁊ ad hāc acpropinquare nullus audet. ſed ecōtra video miſericordiā tuam leuiſſimaꝫ. et adhanc fili mi ego loquor et accedo Namlicet modicā iuſticia habeo ad te ex ꝑtelatronis. tamē ex ea nequaꝙͣ niſi miſericordia tua grādis int̓uenerit ſaluari pōtIpſe quippe ſimilis eſt puero. qͥ licet habeat os ⁊ oculos manus ⁊ pedes. nō tamē loqu pōt ore nec viſu diſcernere inter ignē et claritatē ſolis. nec incederepōt pedibus. vel laborare manibꝰ. ESic iſte latro eſt. ip̄e deniqꝫ a natiuitatecreuit ad oꝑa dyaboli Aures eius fuerūt obdurate ad audiendū bona. Oculi eius caligauerūt ad intelligentiā futurorum Os etiā clauſū erat ad laudē tuāet manus oꝑatiōis bone ad deū fuerūtei totaliter debiles. intantū ꝙ omīs virtus et omīs bonitas erat quaſi mortuaante eum. Attamen cum vno pede ſucquaſi in duobꝰ veſtigijs ſtabat. Pes autem ille erat deſideriū ſuum ⁊ cogitatō.qua cogitabat apud ſe cum deſiderio dicens Utinam inuenirem aliquem qui diceret michi quomō me emēdare poſſēqūo placare deuꝫ meum deberem. quiaetiā ſi mori deberē libenter facerem Primum veſtigium erat. ꝙ frequenter timebat et penſabat. ꝙͣ dura erat illa penaeterna Scd̓m veſtigiū erat dolor de ammiſſione regni celorū Ergo fili mī dulciſſime. propter bonitatem tuam et preces meas qui te in vtero meo portaui.miſerere ei Rn̄dit filius Bn̄dicta ſis tumater dulciſſima. Uerba tua plena ſūtſapientia et iuſticia. et quia in me eſt omnis iuſticia ⁊ miſericordia Ideo iā repedi latroni tria bona pro tribus bonis qͥmichi obtulit Nam quia propoſitū emedandi ſe habuit. oſtēdi ei amicū meū quioſtendit illi viā vite. Pro ſecūdo ſcilicetpro cogitatione ſedula eterni ſupplicijdedi ei maiorem intelligentiam eternepene ꝙͣ prius. vt intelligat in corde ſuoquam amara eſt eterna pena ¶ Pro