Sextus.Liber.

tercio. ſcilicet ꝓ dolore ⁊ ammiſſione regni celeſtis. illuminaui ſpeꝫ ſuā vt rectius ſperet nūc ꝙͣ prius. et ſapientius et diſcretius timeat nūc ꝙͣ prius Q Tūciterum loquebat̉ mater Benedictꝰ ſistu filimi ab omni creatura in celo et interra. ꝙ iſta tria repēdiſti latroni ex iuſticia tua Ideo nūc rogo vt digneris eidare etiam miſericordiā tuā. quia tu nichil facis ſine miſericordia: Da ergo eiex miſericordia tua vnā gratiam ꝓpterpreces meas. ⁊ aliam ꝓpter famulū tuūqui me ad rogandū pro latrone ſollicitat Terciam vero gratiā da ei propterlacrimas et preces filie mee ſponſe tueCui reſpondit filiꝰ Bn̄dicta ſis tu mater cariſſima domina angeloꝝ et reginaomniū ſpirituū Uerba tua dulcia ſuntmichi quaſi vinū optimū. de lectabilia ſuper omīa que cogitari poſſunt. et probata in omī ſapiētia ⁊ iuſticia Et bn̄dictūſit os tuū ⁊ labia tua de qͥbus omīs miſeric ordia ꝓcedit in miſeros peccatoresTu vere miſericordie mater predicariset es. quia miſerias omniū conſideras ⁊me ad miſericordiam flectis. pete ergoquod vis. nō enim inanis poteſt eſſe caritas et petitio tua E Tunc reſpōdit mater Iſte latro domine mi ⁊ fili minimis periculoſe poſitꝰ eſt. ſtat em̄ vnopede quaſi in duobꝰ veſtigijs. Ergo daei vt firmius ſtare poſſit. hoc quod michi eſt cariſſimū. id eſt ſanctiſſimum corpus tuū. quod de me ſine aliqua concupiſcentia mundiſſimū in deitatem tuamaſſumpſiſti. Hoc corpus tuū eſt promptiſſimū infirmoruꝫ auxilium. hoc redditcecis viſum ſurdis auditū. claudis greſſum manibus opus. Hoc etiā eſt ſortiſſimū et ſuauiſſimū emplaſtrum. de quo citius cōualeſcūt infirmi. Da ergo ei hocvt ſentiat in ſe auxiliū. et delectetur ineo cū caritatis feruore. Scd̓o rogo vtdigneris ei oſtendere quid acturus eſt.et quo poterit te placare Tercio rogovt detur ei requies de ardore carnis ſue

ꝓpter preces eorū qui te pro eo rogantRn̄dit iterū filius Cariſſima mater verba tua dulcia ſunt quaſi mel in auribusmeis. ſed qꝛ ego iuſtꝰ ſuꝫ ⁊ tibi nichil negari pōt Ideo de petitione tua quaſi ſapiēs dn̄s deliberare mecū volo. nō ideoꝙ aliqua mutatio ſit apud me. vl̓ quodnō ſcis ⁊ vides oīa in me. ſed ꝓpter ſpōſam aſtantē differo. vt valeat intelligere ſapientiam meam.Fpūs dicit ꝙ ſi ille latro ſupra proximo. dictus cōmunioneꝫaltaris ſūmere voluerit habeat ante cōtritioneꝫ de cōmiſſis cū voluntate emēdandi ⁊ nō amplius peccādi ſed in bonis perſiſtendi docet etiam alia remediaquibus ſe poſſit deo ⁊ angelis ⁊ ſanctiset ꝓximis recōciliare Que ſi nō feceritgrauiter punietur.¶ Capitulum. xxiiijAria loq̄bat̉ At Bn̄dicItus ſis tu fili mi Rex gl̓ie etangeloꝝ Rogo te iterū ꝓ latrone Rn̄dit filiꝰ Bn̄dicta ſis tu cariſſima mat̓ Sicut lac tuū in corpꝰ hūanitatis mee intrauit. ⁊ oīa membra mea cōfortauit. Sic v̓ba tua intrāt ⁊ delectātcor meū. qꝛ oīs petitio tua cū diſcretiōeeſt. ⁊ oīs volūtas ad mīam Ideo faciaꝫꝓpter caritatē tuā mīam cū latrone Reſpōdit mat̓. da ergo ei fili cariſſime hocqd̓ michi cariſſimū eſt. ſcꝫ corpus tuū etgr̄aꝫ tuā. qꝛ latro iſte eſuriēs eſt ⁊ vacuus a bono. Ideo daei grāꝫ vt extinguatur eſuries p̄ua Roboret̉ infirmitas. accendat̉ voluntas ad bona. q̄ actenꝰ torpuit a tua caritate Rn̄dit filius Sicutpuer cui ſubtrahit̉ cibꝰ cito morit̉ in corpore. Sic iſte qͥ a puericia ſua a dyabolo nutritus fuit. nō poterit reuiuiſcereniſi paſcat̉ cibo meo. Ideo ſi corpꝰ meūdeſiderat ſumere. ſi fructꝰ eiꝰ dulcedinerefici affectat Cū hijs tribus v̓tutibusaccedat ad me. ſcilicet cū cōtritione vera cōmiſſorum Cum volūtate emendā