Sextus.Liber.
eius virtutibus. que nuda in conſpectumeo apparet. ꝙͣuis ſibi veſtita videbat̉:Ego dabo ei auxilium nūc propter preces matris mee et ſanctorū meorum. vttegi ⁊ indui poſſit. quia nudus venit adme. Tunc autē venit nudus quādo cogitat ſic apud ſe Ego nichil boni habeoa me. nichil boni poſſuꝫ ſine deo. nec dignus ſuꝫ alicuius boni. Si em̄ ſcirē quomodo placere poſſem deo. ⁊ quid eſt placitum ei. etiaꝫ ſi mori deberē libenter facerem per talem itaqꝫ cogitationeꝫ venit ip̄e nudus ad me Ideo occurraꝫ eiet veſtiam eum. B Habuit etiā gladiū in manibus. quādo conſiderabat iudicij mei auſteritatem dicēs apud ſe Iudicium dei intolerabile eſt ⁊ impoſſibilefugere. ideo illa omīa que deus vult deme ego libenter volo. ⁊ paratus ſuꝫ advoluntatē eius cū voluntate mea. quianulla habeo bona oꝑa. fiat ſcd̓m voluntatē eius et non ſcd̓m meā./ Hec cogitatio et hec volūtas abſtulit ab eo gladiūſeueritatis mee. et attulit ad euꝫ miſericordiā. Tercio porrexit manū tunc qn̄cōſiderabat ſic apud ſe. Ego ſcio me vltra modum peccaſſe ac iudicio dignumAttamen de bonitate tua dn̄e deus cōfidēs ſpero auxilium Nō enim ſpreuiſtipaulū perſecutorē. nec cōtempſiſti magdalenam peccatricem. Ideo domīe verto me ad te. vt facias michi ſcd̓m magnam pietatem ⁊ miſericordiam tuā Prohac enim cogitatione et hoc deſiderioPorrigaꝫ ei manū miſericordie mee. etaugmentabo ei dulcedinem meam. ſi tamen hec tria que loquar viriliter compleuerit. C Debet em̄ primo auferre a ſe omnē ſuperbiam ⁊ oſtentationēet aſſumere veram humilitatem. Scd̓oauferat a corde ſuo omnē cupiditatemvt tēporalia iſta ei conceſſa. habeat quaſi homo diſpenſator bonus. domino ſuoredditurus rotionem. ¶ Tercio ſit ſollicitus. vt peccatū ſuū et ſuoꝝ ſubditoꝝnon negligat. ſed cum iuſticia et miſeri-
cordia corrigat. cōſiderando oꝑa mea.qͥ ex miſericordia collegi publicanos etmeretrices. Qui ex iuſticia cōtempſi ſuꝑbientes. Nūquid nō ſcribit̉ ꝙ quodaꝫveniente ad me et dicente. Magiſter ſequar te quo vadis Rn̄dit ei? Non. quiavulpes foueas habēt. ⁊ quare cōtempſieū. niſi quia vidi cor eius et voluntatē.quia voluit habere gloriā ⁊ ſuſtentationē ſine labore. et id̓o ex iuſticia fuit a merefutatus Sic faciat et ipſe Quicunqꝫenim delinquens venerit ad eum humilians ſe. et emendationem cōgruam exhibens petierit veniam. tunc ip̄e miſericordiam illi facere tenet̉. Quem in voluntate peccādi manere deprehenderitnec reſipiſcere voluerit. caſtiget ipſummoderate et diſcrete flagellis. aut multabit euꝫ pecunia D Caueat tamēꝙ non faciat illam caſtigationem propter cupiditatem. ſed propter caritateꝫ ⁊iuſticiam. et illam pecuniam in tales vſus ꝯuertat. ꝙ bonā rōnem deo redderevaleat. videlicet ꝙ ſcd̓m iuſticiā miſericorditer ab illo delinquēte. illa pecuniaablata ſit. ⁊ ſapient̓ in vſus diuinos erogata Si aūt ille caſtigatus ſemel penapecunie. noluerit adhuc reſipiſcere. tūcpriuet euꝫ bn̄ficio et gradū altiori. vt ſicille cōfuſus remaneat tanꝙͣ aſinꝰ. qͥ cūportauerit aureā ſellam magne reputationis credit̉. Illa vero ablata. vt animal inſenſatum dimittitur ſicut prius.Sic etiam ego oīm conditor facio Egoenim primo caſtigo homine per tribulationem temꝑaleꝫ. per infirmitatē et voluntati ſue contraria. et ſi tunc ip̄e reſipiſcere noluerit. tūc aufero ab eo miſericordiam meaꝫ. ⁊ dimitto eum in penamſibi ex iuſticia preparatam.Uirgo maria apparuit ſponſe rogans filium pro quodaꝫ magno domīo quem cōparat latroni: Cuixpūs narrat grauia peccata illius. et tamen p̄cibus eius facit illi tres gratias: