Liber.Sextus.

riſſime vt proſit anime eius. et miſerereei Reſpondit filius. Bn̄dicta ſis tu mater benedicta ab omī creatura. qꝛ miſericordia tua innumerabilis eſt Ego ſuꝫſimilis homini. qui emit paruulū agrumquaſi quinqꝫ peduꝫ pro maximo precioin quo aurum optimū erat abſconditūHic ager hō iſte eſt quinqꝫ ſenſuū. quemprecioſiſſimo ſanguine meo comꝑaui etredemi. in quo erat aurum pręcioſuꝫ ideſt anīa de deitate mea creata. que nunca corpore ſublata eſt et terra ſola remanet Eius ſucceſſores ſunt ſimiles hoī potenti. qͥ vadens ad iudiciū clamat lictori Separa cū gladio caput eiꝰ a corpore eius. nō ꝑmittas eum diu viuere. necparcas ſanguini eius Sic faciūt illi Ip̄em̄ quaſi ad iudiciū vadunt. cum pro ſalute anime patris decenter laborantB Sed lictori clamāt ſepara caputeius a corꝑe Quis eſt iſte lictor niſi dyabolus Separans animā conſentienteꝫſibi a deo ſuo. Huic clamant ſeꝑa. quādocontempta hūilitate illa bona que agūtfaciūt pro ſuꝑbia et honore mūdi. pluſeex diuina caritate. Per ſuperbiaꝫ enimcaput id eſt deus ſeparatur ab homine.et cōiungitur ei per humilitatē. ip̄i etiaꝫclamant nō diu viuere. quādo nō curātde mortē eiꝰ vt obtineāt bona. Clamātet non ꝑcere ſanguini. quādo nō curantde amara pena eius. nec ꝙͣdiu in ea fuerit ſi voluntatem ſuā perficere poſſint.eorum quippe cogitatio tota eſt ad mūdū. ⁊ ꝓ modico eſt eis paſſio mea. Tūcreſpondit virgo. Uidi iuſticiam tuam fili mi ſeueraꝫ ad quā non loquor. ſed admiſericordiā tuam pijſſimā. Ideo propter preces meas miſerere iſti. qꝛ quotidie legebat horas meas in honore meonec imputes ei ſuperbiā ſucceſſorū eiusquā ꝓ eo exercent. ip̄i enim gaudent etiſte plorat et punitur inconſolabiliter¶ Cui reſpondit filius. Benedictaſis tu mater cariſſima. verba tua plenaſunt dulcedine et dulciora melle. verba

tua procedunt de corde qd̓ miſericordiaplenū eſt. et ideo miſericordiā ſonāt verba tua Iſte pro quo tu oras. triplicē miſericordiā habebit ꝓpter te Primo ſaluabit̉ de manibus demonū. qͥ tanꝙͣ corui inſatiabiliter affligūt eū. Sicut em̄ auescū aliquē terribilem ſonū audiūt. predāquā vnguibus tenent. pre timore ſonitrelinquūt ⁊ fugiunt. ſic propter te demones relinquent animā eius. nec vlteriꝰtangent aut infeſtabunt eam. Secundotranſferetur de grauiori ardore in leuiorem. Tercio conſolabuntur eum angeli ſancti. Adhuc tamen non eſt ex totoliberatus et adhuc auxilio indiget. ſcisem̄ ⁊ vides omnem iuſticiā in me. ꝙ nullus ad beatitudineꝫ ingredi poteſt. niſitanꝙͣ aurū per ignem purgatū mundatus fuerit. Ideo propter p̄ces tuas. aduenientē tꝑe miſericordie et iuſticie liberabitur ex toto.Spūs recipit ad miſericordiā quendā ep̄m p̄cibus matris ſuenūdū bonis oꝑibꝰ ſed nouit̓ ꝯuerſuꝫ adcōtritionē ⁊ ſctm̄ ꝓpoſitū vite et induueū mīa ⁊ diuina dulcedīe informādo euꝫqͣliter hūiliter viuat ſine cupiditate. ⁊ ēliter delinquētes ſubditos cū mīa ⁊ iuſticia corrigat. ¶ Capitulum. xxij.Ilius loquit̉ M Ille p̄latꝰpro qͣ tu ſpōſa rogas me Ienreuerſus ē ad me tripliciter.Primo ſicut hō nudꝰ Scd̓o ſicut hn̄s irmanu gladiū Tercio ſicut extēdēs manū ⁊ petēs veniā Ideo ꝓpter p̄ces mr̄ismee ego etiā iam cōuerto me ad ip̄m. ⁊occurrā ei qͣſi mater adepto filio ꝑditoet ꝙͣuis apl̓i mei p̄ces ſuas pro eo michiobtulerūt. modicā tn̄ grām ꝓ eo habuerūt. qꝛ poſtꝙͣ iſte dignitatē ſuſcepit eccl̓eſie mee ꝯͣtrariꝰ michi fuit. nec vt p̄latusſe pro ea poſuit Nunc auteꝫ veſtiā eunne nudus ſit. Quid eſt nuditas eius neſi pauca bona opera eius? Que quideꝫopera bona deberent veſtire animans