queſtionum.Quintus liber

infantie mee. Quia p̄uiſum erat. vt etiāſanguine innocentum. laus dei perficeretur. Nam licet malicia iniuſtorū eos iniuſte afflixerit. mea permiſſio. tn̄ diuina.ſemꝑ iuſta ⁊ benigna eos non niſi iuſteexpoſuit. ad oſtendendā maliciā hoīm. ⁊deitatis mee incōprehenſibile conſiliū etpietatē. Ergo vbi in pueris efferbuit iniuſta malicia. ibi iuſte ſuꝑabundauit meritum et gratia. Et vbi lingue defuit cōfeſſio et etas. Ibi ſanguis effuſus accumulabat perfectiſſimū bonū. ¶ Reſpōſio queſtionis quinte. Ttem Cur permitto me blaſphemari Rn̄deo Scriptūeſt ꝙ cum Dauid rex declinaret ꝑſecutionē filij. quidam in via maledixit ei. quēſerui eius volentes occidere. probibuiteos dauid duplici de cauſa ¶ Primo qꝛſpem habuit reuerſionis ¶ Scd̓o qꝛ cōſiderauit propriam infirmitatē et peccatum. et fatuitatem maledicetis. deīqꝫ inſe patientiā ⁊ bonitatem ¶ Ego ſuꝫ dauid in figura. homo quippe perſequiturme tanꝙͣ ſeruus dominū. per mala opera ſua. eijciendo me de regno meo. id eſtde anima quā ego creaui. que meuꝫ regnū eſt ¶ Deniqꝫ rep̄hendit me tanꝙͣ iniuſtum in iudicio. blaſphemat etiam mequia patiens ſum ¶ Uerum quia mitisſum ſuffero inſipientiā eorū. et quia iudexſum expecto cōuerſionē eorum. vſqꝫ advltimū punctū. ¶ Demū qꝛ homo credit magis falſitatiˢ quā veritati. diligēsplus mundum ꝙͣ me deum ſuū. ideo nonmirum ſi malus tolerat̉ in malicia ſua. qꝛnec vult inquirere veritatem. nec reſipiſcere a malo ſuo. Xpūs loquēs ſponſe laudat frequentationem confeſſionisne homo amittat gratiam diuinā quamhꝫ Reuelatio ſeptima īlibro queſtionū.Ilius loquitur. vbi ignis eſtin domo. nec eſſe eſt foramenAꝙ exeat fumꝰ. vt inhabitatorex calore gaudeat ¶ Sic quicunqꝫ ſpirtum ⁊ gratiam meā diuinam tenere deſiderat. vtile eſt ſibi confeſſione cōtinua

per quam egrediatur peccati fumus.Quia licet ſpiritus meus diuinus in ſeipſo immutabilis ſit. tamē a corde illo ſecitius ſubtrahit. quod humilitatis cōfeſſio non cuſtodit. Xpūs loquitur ſponſedicens. ꝙ homīes qui delectant̉ in carnalibus et terrenis delicijs deſideria celeſtia et caritatē et memoriā paſſionis eiꝰet eterni iudicij negligentes Iſtorū oratio eſt quaſi ſonus colliſorum lapiduꝫ etproijcientur a cōſpectu dei abhominabliter tanꝙͣ abortiuus ⁊ immūdus pānusmenſtruate Reuelatio Octaua in libroqueſtionum.Ale cantabat A Eripe medomīe a viro iniquo Hec voxA eſt in auribus meis. quaſi ſonꝰduorum lapidum colliſorū Eius quippecor quaſi cuꝫ tribus vocibus clamat adme ¶ Prima dicit Ego volo hr̄e volūtatem meā in manu mea. dormire et ſurgere et loqui placentia ¶ Dabo nature qd̓ appetit. pecuniā deſidero in burſamolliciem veſtiū in dorſo. cuꝫ hec et aliahabuero. reputo feliciora iſta oībꝰ alijsdonis. ⁊ virtutibus ſpiritualibus anime¶ Secūda vox eius eſt iſta Mors noneſt nimis dura. iudiciū non eſt ita ſeueꝝvt ſcribitur. minant̉ duriora ꝓpter cautelam. dant̉ minora ꝓpter miſericordiāIdeo ſi habuero voluntatē meam in p̄ſenti. anima tranſeat in futuro ſicut pōt¶ Tercia vox eſt iſta Deus non redemiſſet homīeꝫ. niſi dare vellet ei celeſtianec fuiſſet paſſus. niſi reducere velletnos in patriam. Aut quare paſſus eſtaūt quis compulit eum pati Nempe celeſtia nō intelligo niſi ex auditu. ⁊ vtrūcredendum ſit ſcripturis neſcio. tn̄ ſi habere poſſem voluntatem meā. hoc reciperem pro celeſti regno. Ecce talis eſteius voluntas Ideo quaſi ſonus lapidueſt vox eius in auribus meis. B SedO amice reſpondeo tibi ad vocem pͥmaUia tua nō tendit ad celum. nec paſſiccaritatis mee ſapit tibi. Ideo apertꝰ eſt