QuartusLiber.

et ſimila. Ergo vt omīs operatio hoīsſit moderata ⁊ diſcreta dꝫ ꝑforari tioredei. Nam omni hora cogitare tenet̉ homo. qͣꝫ deus eſt ſemꝑ pn̄s. ⁊ timere debꝫne auferat̉ gratia ſibi data. qꝛ ſine adiutorio dei. homo nichil poteſt. et cum eiꝰcaritate omīa poteſt. Sicut ergo terebrum p̄parat foramina rei imponendeſic timor dei omīa oꝑa ſolidat. ⁊ p̄paratviam caritati diuine. et allicit deum adiuuandū. Propterea ſit homo timoroſꝰin om̄ibus actibus ſuis. et diſcretus. qͥalicet vterqꝫ labor ſpūalis. ſcꝫ ⁊ corꝑalisneceſſarius eſt. tn̄ ſine timore et diſcretion vtilis nō eſt. qꝛ indiſcretio et p̄ſumptio omīa corrumpūt. et confundūt. etbonū ꝑſeuerantie tollunt. Qui ergo deſiderat vincere duriciam animal̓. ſit īſſexibilis in oꝑibus diſcretōis. et conſtāsin timore. et ſpe adiutorij diuini. et conetur quantū pōt. et deus adiutoriū adminiſtrabit. cōfringendo cor induratum.C Debet eciā amicus meus munire oculos ſuos. palpebris ceti. cū fortiſſimo bitumine. ne ex viſu baſiliſci moriatur. Quid autē ſunt oculi viri iuſti. niſiduplex conſideratio eius quotidie habēda. ſcꝫ cōſideratio beneficioꝝ dei. ⁊ cognitio ſuiip̄ius? ¶ Cogitans enim beneficia dei ⁊ miſericordiam eius. attendatvilitatem ꝓpͥam. et ingratitudinē ſuam.ad beneficia dei. Et cum animꝰ ſentit ſemereri iudiciū. muniat oculos conſideratōis ſue. palpebris cete. ideſt fide ⁊ ſpediuine bonitatis. vt non diſſoluat̉ cogitando miſcd̓iam. nec diffidat cogitandoiudiciū dei. Sicut enim palpebre cētenec molles ſunt vt caro. nec dure vt ofſa. ſic homo int̓ miſcd̓iam dei et eius iudiciū moderatus ſit. ſperāto conſtantermiſcd̓iaꝫ. ⁊ timēdo prudent̓ iudiciū. Gaudeat quoqꝫ de miſcd̓ia. et ꝓpter iuſticiāproficiat de virtute in virtutē. Ergoeſic quotidie ſtat inter miſcd̓iam et iuſticiam. ſpe ⁊ timore. nō hꝫ timere ocl̓os animalis: D Quid āt ſunt ocl̓i anima

lis. niſi ſapiētia mūdana et ꝓſꝑitas temporal̓? Sapiētia enī mūdi qͥ primo oculo aīalis ꝯꝑatur. eſt quaſi viſus baſiliſciqꝛ ſperat illa q̄ videt. ⁊ remuneratō eiꝰeſt in ꝓmptu. qꝛ deſiderat ꝑitura. Sapentia vero diuīa ſꝑat illa q̄ nō videt. ꝓſperitatē mūdi nō attēdit. hūilitatem etpatiētiā diligit. remuneratōem nō q̄rituiſi eternā ¶ Scd̓us oculus aīalis eſtꝓſperitas mūdi. quā mali appetētes. celeſtia obliuiſcunt̉ et ꝑſequunt̉. ⁊ contradeū indurant̉. Ergo oīs homo qui deſiderat ſalutē ꝓximi. coniūgat oculos ſuos cum diſcretōe. ocl̓is aīalis ideſt ꝓpmi. ꝓponendo ei beneficia miſcd̓ie dei. etiudicia eius. apponēdo verbis mundialibus verba ſapiētie dei. oſtendento ꝑſeuerantē vitā continētie. hom̄ibus incontinētibus. contēnendo diuitias ⁊ honoreꝫpn̄tes. ꝓpter caritaē dei. p̄dicando iugit̉et p̄dicata implēdo. Quia vita ſpūal̓ approbat verba. et exempla ſcā plus ꝓficiunt. ꝙͣ verboſa eloquētia ſine operū effectu. Nam qui beneficia dei. et iudiciaēius ſemꝑ habēt in mēte. qui verba deicontinue habēt in ore. et illa oꝑe implētet firmiter ſperāt in bonitate dei. nō ledunt̉ cuſpidibꝰ gladiorū inimici. id ē fallacibus adinuētionibꝰ hoīm mundialiūſed proficient. et propt̓ caritatē conuertent errātes. ad verā caritatē dei Quivero de grā ſuꝑbiūt. et de eloquentia q̄runt lucrum. viuētes moriunt̉. ELamina qͦꝫ calibis alligari dꝫ cordi. qꝛcaritas dei ſemꝑ ponēda eſt an̄ oculoscogitando ſcꝫ. quo deus factus homo humiliauit ſe. Qūo p̄dicando tolerabat famē. et ſitim. et laborem. Qūo ſuſpenſꝰ incruce et mortuꝰ. ſurrexit ⁊ aſcēdit in celum. Hec lamina id eſt caritas habꝫ latitudinē. ⁊ planiciē. qn̄ mens parata eſtpati libent̉ contraria adueniētia. quadde nullis iudicijs dei murmurat. nec anguſtiat̉ de tribulatōibus. ſed voluntateꝓpͥam. et totū corpꝰ ponit in volūtate ⁊diſpoſitōe dei. ¶ O filia. ego fui calibs