Liber.Quartus

Minuet̉ honor tuꝰ. et auget̉ deſpectiorQuia ꝑſona pauꝑ. vadit ſine ꝯſolatōe.Durumqꝫ eſt tibi nouis aſſueſci conſuetudinibus. Alienis domare carnē moribus. et ſine ſeruitio viuere. Ideo ſtabilis eſto in honore accepto. Tene ſtatum tuū regaliter. diſpone domū tuā laudabiliter. Ne ſi mutaueris ſtatū tuū. arguaris inconſtantie. ſed mane in inceptis. et eris apud deū ⁊ homines glorioſa¶ Iterū bonus ſpūs ſuadet mēti illiusdn̄e regine iſta dicēs. Scio duo eſſe et̓na. celum ſcꝫ et infernum Omīs enim qͥdeum diligit ſuꝑ oīa. non intrabit īfernūQui vero non diligit deū. non hēbit celum. Per viā igit̉ ad celum inceſſit ipſedeus factus homo. ꝯfirmauitqꝫ eam ſignis et morte. Ꝙͣ glorioſa ſunt celeſtia. ꝙͣamara dyabolica malicia. et ꝙͣ vana ſūtterrena. Ip̄mqꝫ deum imitati ſunt mat̓eius et oēs ſancti. qui oēm penā ſuſtinere omīaqꝫ amittere magis voluer̄t. imoet ſeipſos contēpſerunt. ne ꝑderent celeſtia et eterna. Ideo tutius eſt dimitterehonorem et diuitias tēpeſtine. ꝙͣ in finēeas tenere. Ne forte creſcēte dolore ī extremis. decreſcat memoria delictorumIlliqꝫ rapiēt ea que congregauerā. quide ſalute mea nichil curāt C Rn̄ditei econtra mala infuſio dyabolica. Dimitte inquit iſta cogitare. Nos ſumushomines inſirmi. xp̄s vero deꝰ et homo.nō debemus eqͥparare oꝑa nr̄a ad opera ſanctoꝝ. quibus et maior gr̄a et familiaritas erat cum deo. Sufficiat nobisſperare celū. et iuxta infirmitatē noſtrāviuere. et peccata nr̄a elemoſinis et orationibus redimere: Puerile nāqꝫ eſt etinſipiētiū inſolita aſſumere. et ea nō poſſe cōſumare. Iterū rn̄dit bona infuſioIndigna ſuꝫ inquit aſſil̓ari ſcis. ſed tam̄tutū eſt valde conari ad ꝑfectiōem paulatim. Quid nāqꝫ obeſt aggredi ī ſolita.potens enī eſt deus dare adiutoriū. Sepe aūt contingit. ꝙ viā dn̄i potētis et diuitis ſequit̉ pauꝑ aliquis. Et licet dn̄s

citius ꝑuenerit ad hoſpiciū. delicatiſqꝫcibis fruit̉. et ī molli quieſcit lecto. pauper tn̄ ad idem hoſpiciū ꝑuenit licet tarde. et tn̄ ibidem reliquijs ciborū dn̄i pucipatur. Qui niſi viam dn̄i ſecutus fuiſſet hoſpiciūqꝫ dn̄i requiſiſſet. cibis dom̄ivſus non fuiſſet Sic et ego dico nunc.ꝙ ꝙͣuis indigna ſim ſimilari ſcīs. tn̄ voloaggredi viam poſt eos. vt ſaltim poſſimparticipari meritis eorum. M Naꝫduo ſunt que ſollicitant me in anīo. Prīoꝙ ſi manſero in patria. ſuperbia domīat̉michi. Amor parentū qui iuuari petūt.deprimit mentē meā. Suꝑfluitas familie et veſtium eſt michi oneroſa. Ideo delectat me et conſultius ē. deſcēdere de ſede ſuperbie. et peregrinando humiliar.corpus meū. ꝙͣ manere in honoris ſtatuet pctā pctīs accumulare. Scd̓o ſollicitat me pauꝑtas ppl̓i et eoꝝ clamor. quevbi iuuare debere. quotidie pn̄tia meagrauo. Ideo neceſſariū eſt michi conſilium bonū. ¶ Rn̄dit mala infuſio et ſuggeſtio dyabolica Peregrinari inqͥt nō ēniſi incōſtantis animi Cū mīa acceptioreſt deo omī ſacrificio. Si enī recedis depatria cupidi hoīes audita fama tua. ſpoliabunt ⁊ capiēt te Et tunc ꝓ libertateſenties captiuitatē. Pro diuitijs paupertatē. Pro honore dedecꝰ. Pro quiete tribulatōem ¶ Rn̄dit iterū inſpirādo ſpūsbonus. Audiui inqͥt quendā captiuū poſitum in turrim. qͥ maiorē conſolatiōemhabuit in captiuitate ⁊ tenebris. ꝙͣ vnꝙꝫprius habuit in abundātia et conſolatione tꝑali. Ideo ſi placet deo me tribularerit michi in maius meritū Ip̄e enim pus eſt ad conſolandum. et promptus adſubueniendum. Maxime. ſi non egredior de patria niſi propter peccata meet ad promerendam diuinā caritatemE Reſpondit iterum mala infuſioet dyabolica ſuggeſtio. Quid inquit ſiindigna fueris conſolatione ꝯiuina. ⁊ ſueris impatiēs ad paupertatē ⁊ hūilita tttūc enī penitebit te aſſumpſiſſe rigoren