QuartusLiber

eleuatus ſuꝑ lapidem quendā ad ſpectaculum populi. deſignat dn̄ium ſe habereet poſſeſſionem in partibꝰ ſuꝑioribꝰ regni. Ita eciam t̓ra iſta in partibꝰ inferioribus. et iure hereditario et emptiōe etredemptōe ꝑtinet ad regnū Ideo rex obtenta cōſeruet. ne forte ſi aliter fecerit.et dn̄ium ꝑdet et ſub corona reducetur¶ Itē loquebat̉ ſponſa. O dn̄e ne indigneris ſi adhuc quero ſemel. Iſte rex hꝫduos filios et duo regna. in altero regno eligit̉ rex iure hereditario. in alteroſcd̓m fauorē ppl̓i. Nūc āt contrariū facctum eſt Nā filius iunior aſſumptus eſtin regnū hereditariū. Maior vero ī regnum qd̓ per electōem debet̉. ERn̄dit deus In electoribꝰ eoꝝ tria erātinconueniētia. et quartū ſuꝑexcellit Inordinatus amor. Prudētia ſiml̓ata. adu̓latio ſtultoꝝ. Et diffidētia de deo et cōmunitate. Ideo electio eoꝝ fuit contraiuſticiam. contra deū. contra bonum reipublice et vtilitatē cōmunitatis: Propterea. ad prouidendū paci et conſulēdūvtilitati cōmunitatis. nec eſſe eſt ꝙ ſenior filius recipiat regnū hereditariū. iunior vero ad elettōem veniat. Alioquinniſi retractent̉ priora facta. regnū patietur diſpendiū. ꝯmūitas affliget̉: Diſcordia orietur. dies filiorum erūt in amaritudine. Regnaqꝫ eorum iā non erūt regna. ſed ſicut ſcriptū eſt. Potētes tranſmigrabūt a ſedibus ſuis. et qui ambulabant in terris eleuabunt̉. ¶ Ecce dicotibi exemplū de duobus regnis. in vnoeſt electio in alio eſt he reditas. Primuꝫvbi electio eſt deſtructū et afflictum ē.qꝛ verus heres non eligebat̉. Et hoc fecerunt partes eligentiū. ⁊ cupiditas ambientiū regnum. Ergo deus non affligit filium ꝓ pctīs patris nec ineternumiraſcit̉. ſed iuſticiā facit et ſeruat in t̓riset in celis. Ideo regnū illud non vēietad priorem gl̓iam et feliciorē ſtatum. donec verus heres conſurget. aut ex paterna ſucceſſione aut materna-

Uerba dei ad ſpōſamde duobus ſpiritibꝫ ſcꝫ. bono et malo.et de mirabili et vtili bello in mente cuiuſdam dn̄e. orto ab inſpiratōibus boniſpūs. et a temptatōibus maligni ſpūs etquid in iſtis ſit eligendum.¶ Capitulum. iiijPūs loquit̉ ſponſe. AA duobus ſpiritibꝰ ſuggerūtur ⁊ infundunt̉ cogitatōeset infuſiones in cordibus hoīm. a bonoſpū ſcꝫ et a malo. Bonus nēpe ſpūs ſuadet hom̄i celeſtia futura cogitare. ⁊ tꝑalia non amare. Spūs malus ſuad et diligere q̄ videt. leuigat pctā Allegat infirmitates. Et ꝓponit exēpla infirmorum¶ Ecce dico tibi exemplū. qūo vterq̄ſpūs inflāmat cor illius dn̄e regine tibinote. de qua alias dixi tibi. Spūs quippe bonus dicit ei iſta. ſuggerens ea cogtationibus ſuis Diuitie inqͥt ſunt oneroſe. honor mūdi quaſi aer. et delectabiliacarnis quaſi ſomniū. leticia tranſitoria.et omnia mundialia vanitas. Iudiciuꝫquoqꝫ futurum ineuitabile. et tortor nimis durus Ideo videtur michi nimiseſſe durum. ſtrictam tenere computationē pro diuitijs trāſitorijs. ſpirituale dedecus reportare pro aere de vento. Lōgam tribulatōem ſuſtinere. pro delectamento momentaneo. Eiqꝫ ratōem reddere. cui omnia ſunt nota anteꝙͣ fiantPropterea tutius eſt dimittere multa.et facere minorem cōputationem. ꝙͣ ml̓tis inuolui et teneri ad reddendum longam et oneroſam ratōem BReſpondit econtra inſpiratiōibus ſuismalus ſpiritus Dimitte inquit tales cogitationes. quia deus mitis eſt et faciliter placatur. Poſſide bona audacter.da que poſſides largiter. Ad hoc enimnata es. vt habeas diuitias. Ideoqꝫ diuitie tibi date ſunt. vt lauderis et tribuas te petenti. Si enim dimittis diuitias ſeruiēs hijs qui tibi ſeruierunt.