QuartusLiber
Tūc habebis baculū in māibꝰ ꝓ anuloPanniculū in capite ꝓ corona. et vileꝫſaccū pro purpureo indumēto ¶ Rn̄dititerū bonꝰ ſpūs. Audiui inquit ꝙ ſcā elizabeth filia regis vngarie. delicate enutrita et nobiliter nupta. magnā ſuſtinuitpauptatē et deiectōem Que maioremconſolationē obtinuit a deo in pauꝑtate et ſublimiorē coronā. ꝙͣ ſi manſiſſet inom̄i honore mūdi et eius conſolatiōe.¶ Iterū rn̄dit mala inſpiratio. Quidinquit facies ſi tradiderit te deus in manus hoīm. fueriſqꝫ violata in corꝑe. nunqͥd p̄ pudore ſubſiſtere poteris Nunquidnō inconſolabilit̓ dolebis de pertinatiatua. totaqꝫ generatio tua ſcādalizata lugebit? Tūc certe cōſurget tibi impatīaTūc anxietas in corde. et ingratitudo addeū. Tūc optabis finiri dies tuos. Etcū in ore oīm fueris diffamata. nūqͥd audebis apparere? ¶ Iterū rn̄dit bona cogitatio Audiui ex ſcriptura ꝙ virgo beata lucia ducta ad lupanar. conſtans infide. et ꝯfidens de bōitate dei dixit. Quātūcunqꝫ vexat̉ corpus meum nichilominus virgo ſum. et duplicabit̉ michi corona. Cuius fidē reſpiciēs deus. ſeruauit eā illeſam. Sic ego dico. Deus qͥ neminem ꝑmittit temptari ſupra vires. cūſtodiet animū meū. fidē et volūtatē meāEgo enim totā me ei cōmitto. fiat eiusvoluntas de me. F Ergo qꝛ dn̄ailla hijs pulſatur cogitatōibus. ideo admoneo eam de tribus. Primo. ꝙ reducat ad memoriā. ad qualē honorē ē electa, Scd̓o. qualē caritatem deus ei ī cōiugio ſuo oſtenderat. Tercio. ꝙͣ benigne in hac mortalitate eſt ſeruata. ¶ Iterum incauto eā de tribus: Primo ꝙ rationē redditura ē deo de om̄ibus bonisſuis temꝑalibus. adhuc eciā de quolibetobulo. qūo ſcꝫ leuatus ē et erogatꝰ Secundo ꝙ tēpus ſuum valde eſt breue. etneſciet anteꝙͣ cadat. Tercio ꝙ deꝰ nonparcit plus dn̄e ꝙͣ ancille. ¶ Ideo conſulo ei tria. Primo penitere de cōmiſſis.
emendare fructuoſe confeſſa. deum diligere toto corde. Scd̓o conſulo fugererationabilit̓ penā purgatorij. Sicut enīqui non diligit deū toto corde dignus ēmagno ſupplicio. ſic qͥ non emēdat peccata cū poteſt. dignus eſt purgatorio.Tercio conſulo dimittere amicos carnales ad tēpus ꝓpter deū. et venire adlocum vbi compendiū eſt int̓ celū ⁊ mortem. ad fugiendam penaꝫ purgatorij. qꝛibi ſunt indulgentie que ſunt eleuatōeset redemptiones animarū. quas ſcī pontifices dederunt et ſancti dei ſanguineſuo ꝓmeruerunt.Uerba beati petri adſponſam de deſiderio qd̓ habuit ad ſaluandas gentes. Et qualit̓ informat ſpōſam ad memoriā obtinendam. et de magnis mirabilibus que adhuc ī vrbe romana debent adimpleri vel compleri¶ Capitulum. v.Eatus petrꝰ loquit̉ ſponſexp̄i. A Tu filia cōpaPraſti me aratro qd̓ facitꝭ ſulcos latos. et extirpat radices. Hoc vtiqꝫ verum fuit. Nam ſic feruens contravicia fui. et ad mores accēſus. ꝙ ſi totuꝫmundū potuiſſem ad deū cōuertiſſe. nullatenus peꝑciſſem vite mee nec laboriIpſe quippe deus dulcis michi fuit ī cogitatū. dulcis in locutōe. dulcis in oꝑatione. intantū ꝙ omīa michi erāt amaraad cogitandū preter deum. Attamē ipſe deus eciā michi amarus fuit. non ex ſeſed ex meipſo Nā quotiēs cogitabā quātum deliqui et quomodo eū negaueraꝫ.fleui amare quia noueram iam perfecteamare. et fuerunt michi lacrime mee delectabiles tanꝙͣ cibus dulcis. Qd̓ vero rogas me dare tibi memoriam reſpōdeo tibi. Nunquid non audiſti ꝙͣ obliuioſus ego fui? Ego quippe plene inſtructus viā dei. iuramēto obligaui me ad ſtādū et moriendū cū deo. ſꝫ īterrogatꝰ adv̓bū vniꝰ ml̓eris negaui v̓itatē. et qͣre?