Tercius.Liber.
tunc amicis ſuis conſulere. ꝙ magis teneant quidqͥd poſſunt acqͥrere. ꝙͣ dimittant quo carere libētius potuiſſent Sivero delectat̉ noīe mgr̄i ꝓpter honoremmūdi et int̓ honoratos locari. tūc ſuperbiam plus hūilitate diligit. et ex hoc ſimilior corā deo apꝑet aſino ꝙͣ magiſtroTūc enī vacua ſtramīa maſticat. q̄ litterature ſciētie ſine caritate ꝯparant̉. ⁊ deeſt optimū triticū qd̓ caritati ꝯparaturQuia caritas diuina in ſuꝑbo corde firmari nunꝙͣ poteſt. G Poſt excuſationē aūt mgr̄i excuſātis ſe ⁊ dicentis. ꝙmaius eēt ſibi deſideriū pn̄tare aīam ep̄ideo ſpūalit̓. et ꝙ plus delectat̉ in nullisflorenis. Tercio ꝙ nichil curat de noīemagiſtri. Rndit iterū mat̓. Ego ſum q̄veritatē de ore gabrielis audiui. et indubitant̓ credidi Unde et veritas de meocorꝑe ſibi carnē ſumpſit et ſanguinem. etmāſit in me. Illā eandē veritateꝫ genuide me. qͥ vtrūqꝫ deus et hō ē ex ſe. Et qͥaveritas q̄ dei filiꝰ eſt. ad me venire et inme habitare. ex meqꝫ naſci voluit Ideopleniſſime intelligo vtrū in ore hoīm ſitveritas an nō. ¶ Uerū ego tria a mgr̄oq̄ſiui. quē michi bene rn̄diſſe ꝓbarem. ſiin verbis ſuis fuiſſet veritas. que qꝛ ineis nō erat. ideo de alijs tribus ip̄m p̄caueo Primū ē ꝙ aliqͣ ſunt que corꝑaliterdiligit et deſiderat. et illa nullo mō obtinebit. Scd̓m ē ꝙ illud qd̓ nūc hꝫ cū mūdana leticia citius amittet. Terciū eſtꝙ puſilli ītrabūt celū. magni aūt ſtabūtforis. qm̄ porta eſt anguſta.Uerba virgīs ad ſponſam qͣliter vidētes et audiētes. ⁊tͣ. fugiunt ꝑicula virtute ſolis. ⁊tͣ. et aduenientia et occurrētia cecis et ſurdis. ⁊t̄.Capl̓m. ix.¶Oquit̉ mater. Ꝙͣuis cecusMnō videt. nichilominꝰ tamenip̄o cadente in p̄cipiciū ſol reſplent et inſue claritatis ſplendore et pulcritudine.quā claritatē videntes hoīes ītinerātes.
clarū viſum hn̄tes gratulant̉ itineris ſuipericl̓a fugiendo. Et ꝙͣuis ſurdus nonaudit. tn̄ torrens cū ſtrepitū ſui impetusſuꝑ eū ab alto cadit horribilit̉. eo qͥ audire poterit ad loca tutiora fugiēte. Etꝙͣuis mortuus guſtare nō poterit. tamēip̄o in vermibꝰ putreſcēte potus bonusdulcedinē ſui ſaporis retinet. qͣ viuꝰ deguſtans ī corde ſuo letificat̉. ⁊ audax adquecunqꝫ virilia oꝑa efficieturoquitur virgo ad fīliam ſecuritatē de verbis ſibi dictis īducens. et de ꝑiculo et approximatiōe ruīeeccleſie. ⁊ qualit̓ vt in pluribꝰ attendūtnūc eccleſie ꝓuiſores prochdolor ad vitā meretricalē. et pecunie cupiditatē. etbonoꝝ eccleſie pro ſuꝑbia prodigalitatem. et de ira dei contra tales excitāda¶ Capitulum. x.¶ Oquit̉ mater. A Ne tiAmeas ea q̄ nūc videbis a ſpiritu malo eē exiſtimās. Quēadmodumenī cū ſol̓ appropinqͣtōe duo veniūt. luxvidelicet et calor. q̄ caliginoſam vmbrānō ſequunt̉ Sic̄ cū ſpūſſcī aduentu ī corde duo veniūt. Ardor ſcꝫ diuine caritatis. et fidei ſctē ꝑfecta illumīatio. Hec ātduo nūc ſentis. Hec qͦꝫ duo dyaboluꝫ qͥcaliginoſe vmbre cōꝑatur nō ſequūtur¶ Mitte ergo ad illū quē tibi nomīauinunciū meū. ꝙͣuis aūt ego ſcio cor et rn̄ſionem eius. finē qͦꝫ vite eiꝰ celere. tamēdebes mittere ei v̓ba iſta ſequētia. Egodeniqꝫ notū illi facio. ꝙ in dextra parteſcē eccl̓ie. fundamentū tā vehement̓ dilapſum ē ꝙ ſumma teſtudo plures rupturas hꝫ dans ex ſe caſus ꝑiculoſos. ita ꝙmulti de ſubeūtibus ꝑdūt vitā Plereqꝫcolūne que in altuꝫ tedere deberet. vſqꝫad terrā ſe inclinant. Totūqꝫ eciā pauimentū tā ſuffoſſum eſt. ꝙ ceci introeuntes cadunt ꝑiculoſe. Et adhuc interdūcontingit clare videntes vna cū cecis cadere grauiter cauſa ꝑiculoſarū foſſarūeiuſtem pauimēti. Et ꝓpter iſtas cauſas
i. j.