Secundus.Liber.

fortis ſicut illa. Scd̓o caueat ab auibꝰcupidis. quia ip̄e pullus adhuc non eſtceler euolare. ſicut aues ille ſunt. ⁊ ideoin latibulo tutius eſt morari. Tercio caueat ne concupiſcat predam in qua ē laqueus ¶ Animalia iſta ferocia que dixi. ſunt delectationes et cupiditates mūdi. ab hijs enim ſibi caueat pullus. quiadulces videntur ſentiri. bone ad poſſidendum. et pulcre ad videndum. Sedcum putantur teneri euadunt celeriterCum vero credūtur delectari. mordētimmiſericorditer. Q Secundo caueat ab auibus cupidis. hec ſunt ſuꝑbiaet ambitio. Iſte enim ſūt que ſemper altius et altius deſiderant aſcendere. et alias aues p̄cedere et odire inferiores⁊Ab hijs aūt caueat pullus et deſideretin latibulo humilitatis morari. vt non ſuperbiat de data gratia. nō contemnat īferiores et minoris gratie. non cogitetſe aliquibus meliorē. ¶ Tercio caueata preda in qua eſt laqueus Hec enim eſtleticia mundi. Nam bonum videtur habere riſum in ore et delectatōem in corpore. ſed latet in hijs aculeus. Adducitenim immoderatus riſus immoderatā leticiam. Uoluptas corꝑis adducit in cōſtantiam mentis. ex quibus cōſequiturtriſticia vel ī morte vl̓ ante. ſeu in tribulatione. Feſtina igitur filia et tu egredifrequenter de nido tuo. per deſideriumceleſtium. Caue tibi a beſtijs cupiditatū et ab auibus ſuperbie. Caue a predaleticie vane ¶ Deinde loquebatur mater ad ſponſam. et ait. Caue de aue quetincta eſt pice. quia omnes qui tangunteam maculantur Hec enim eſt amiciciamundi. inſtabilis vt aer. feda in acquiſitione fauoris. et ſocietate mala. Nō cures de honoribus. non attendas ad fauores. non reſpicias ad laudem vel vituperium. Nam ex hijs prouenit inconſtātia animi. et diminutio diuine caritatisSta igitur ſtabilis. Deus enim qui te īcepit extrahē de nido. paſcet te vſqꝫ ad

mortem. Poſt mortē vero non habebisfamē. Cuſtodiet eciam te a dolore defendet te in vita. et poſt mortem nichiltimebisDeprecatō matris deiad filium pro ſponſa ⁊ pro alio ſancto. ⁊de acceptatione dep̄cationis matris axp̄o. ⁊ de certitudine vere vl̓ falſe ſcītatis homīs in hac vita.Capitulum. xxx.Aria loquebat̉ filio dicēs/A Da fili mi noue ſponſe tue. vt corpus tuum digniſſimum radicetur in corde eius. vt ipſa mutetur in te. tuaqꝫ delectatōe repleatur. ¶ Deinde ait. Hic ſanctus cumtemꝑaliter vixit. fuit in fide ſancta ſicutmons ſtabilis. quem non fregit aduertas. nulla retraxit delectatio Fuit et fiexibilis ad voluntatem tuā. ſicut aer mobilis quocūqꝫ eum impetus ſpiritus tuitraxit. Fuit inſuꝑ in caritate tua ardēsquaſi ignis. calefaciens frigidos et cōſumens iniquos. Nunc autem anima eiustecum eſt in gloria. vas autem inſtrumeti eius depreſſum eſt. et in humiliori locoiacet ꝙͣ decet. Ideo fili mi da corꝑi eiꝰaltiorem eleuatiōeꝫ. honora illud qd̓ tepro mo dulo ſuo honorauit Eleua illuēquod te labore ſuo quo potuit eleuauiſ¶ Reſpondit filius. Benedicta ſis tuque nichil relinquis intactū qd̓ ad amicos tuos pertinet. Non decet mater vtvides ꝙ lupis detur cibus optimꝰ. Nōconuenit vt ſaphirus membra conſeruasſana et corroborans infirma. ponatur īluto. Non eciam decet vt cecis accedꝰB Iſte quiptur lumen.pe homo ſicut in fide fuit ſtabilis et incaritate feruentiſſimus. ſic et in continentia optime fuit ad voluntatem meam diſpoſitus. Propterea ſapuit michiſicut cibus optimus optime decoctusin omni patientia et tribulatione