Secundus.Liber.

muniatur ſera. ne dyabolus faciliter ſeram caritatis aperiat. et immittat amorem ſuum I Clauis vero qua aperitur et clauditur ſera. debet eſſe deſideriū ſolius dei. conueniens cum diuīacaritate ⁊ diuino opere. vt ſcilicꝫ nichilvelit habere homo etiam ſi poſſꝫ niſi deum. et hoc propter maximam caritatemeius. Hoc enim deſiderium claudit deūin anima et animā in deo. quia vna vtriuſqꝫ voluntas. Hanc vero claueꝫ vxoret vir debent habere ſoli id eſt deus et anima. vt quotiens deꝰ ingredi volueritet delectari in bonis. ſcilicet anime virtutibus. liberum habeat acceſſum ꝑ clauem ſtabilis deſiderij: Quotiens etiamanima ingredi voluerit ad cor dei libere poſſit. quia ip̄a nichil deſiderat niſi deum Hec clauis cuſtoditur per anime vigilantiam. ⁊ humilitatis ſue cuſtodiam.qua deo aſcribit omne bonum quod habet. et cuſtoditur etiam clauis hec ꝑ deipotentiam et dei caritatem. ne anima adyabolo ſupplantetur: ¶ Ecce ſponſamea qualis caritas dei eſt ad aīaꝫ. Staergo firmiter. et fac voluntatē meamUerba xp̄i ad ſpōſamde ſui immutabilitate. necnon et de ſuorū verborum ꝑfectione. ꝙͣuis ſtatim opera nō ſequūtur. et quomō voluntasnoſtra cōmittenda eſt in omnibus diuine voluntatiCapitulum. xxviijIlius loquebatur ad ſponſādicens. A Cur ſic turIbaris ex eo ꝙ ille dixit verba mea eſſe falſa? Nunquid ego ſum eodeterior ex vituperio eius. aut fierē eomelior ex laude eius? Ego nempe īmutabilis ſum. nec minui nec augeri poſſū.nec laude indigeo. Sed homo me laudans. ex laude mea proficit nō michi ſedſibip̄i. Nec vnꝙͣ de ore meo qui ſum veritas falſitas ꝓceſſit vl̓ ꝓcedere poteſt.

quia omnia quecunqꝫ locutus ſum ꝑ ꝓphetas ſiue per alios amicos meos. autſpiritualiter aut corporaliter ſicut tūc intellexi ꝑficientur Nec ideo erant falſaquia vnum dixi ſemel aliud ſcd̓o. vnumexpreſſius aliud obſcurius. quia ad probandam fidei mee conſtantiā et amicoꝝmeorum ſollicitudinem. multa oſtēdi q̨̄ſecundum diuerſos effectus ſpiritꝰ meidiuerſimode a bonis et malis ītelligi bene et male poſſunt. vt haberēt in diuerſis ſtatibus vnde diuerſi diuerſa exercere poſſent in bono. Nam ſicut in deitatem meam aſſumpſi humanitatem meaꝫin vna perſona. ſic et quādoqꝫ loquebarex parte humanitatis mee. inquantumſubiecta erat deitati. quādoqꝫ ex parte deitatis inquantū creatrix erat humanitatis. vt patet ex euangelio meo. Et ſic ꝙͣuis diuerſa videantur a calumniantibuset neſcientibus. tamē vera erant verbaſecūdum veritatem. Nec eciaꝫ ſine cauſa erat ꝙ obſcure teadidi aliqua. qͥa ſicerat iuſticia vt occultaretur conſiliū meum aliquantulum a malis. et vnuſquiſqͣꝫbonorum feruent̓ expectaret gratiā meam. et pro expectatione obtineret premium. ne ſi certo tempore conſiliū meuminſinuatum fuiſſet. omēs ab expectatōeet caritate. propter longiturnitatē temporis deſiſterent. B Plurima eciam promiſi. quę tamen a preſentibus ꝓpter ingratitudinem ſubtracta ſunt. Sienī ip̄i a malicia ſua deſtitiſſent. ego vtiqꝫ quod ꝓmiſeram preſtitiſſem Ideo nōdebes tutbari ꝙ verba mea arguanturmendacij. Quod enim impoſſibile vrdetur apud homines. hoc poſſibile ē apucme. ¶ Mirantur eciam amici mei cuinō poteſt verba ſequentur opera. hocenim non eſt ſine cauſa. Nunquid nonmoyſes miſſus erat ad pharaonem. nontamen ſtatim loquebantur ſigna: Pbare? Quia. Si enim ſtatī ſigna veniſſentet opera. non manifeſta fuiſſet duriciapharaonis. nec potentia dei. nec mira