Secundus.Liber.

Nam ipſa opera bona in mortalibꝰ peccatis morientia. mortua ſunt apud deū.quia nullum bonum placere poterit deo. niſi prius peccatū vel voluntate perfecta corrigatur vel opere. Nec in vnovaſe ſuauia et fetentia bene conueuirepoterunt. Ft Si autem aliquisopera bona mortalibus peccatis mortificat. et veram confeſſionem de commiſſis aſſumpſerit. cum voluntate emendādi et cauendi de cetero. mox per cōfeſſionem et virtuteꝫ humilitatis reuiuiſcūtopera bona. que prius fuerunt mortua.et proficiunt ei ad ſalutem eternaꝫ. Quiſi moritur non facta confeſſione. operaipſa bōa que mori et adnichilari nō poſſunt. nec tamen propter mortale peccatum eternam vitam mereri poteruntproficiunt ei ad leuiorem penam vel aliis ad ſalutem. Si tamen fecit ip̄a opera bona cum diuina intentione. ⁊ ad deihonorem. Si vero fecit ip̄a opera. propter honorem mundi et ip̄ius vtilitatem.tunc ip̄a opera moriente factore moriūtur. quia mercedem ſuam recepit de mūdo pro quo laborauit. ¶ Propterea ſpōſa mea per quā intelligo omēs amicosmeos. congregemus in domos noſtrasilla. vnde ſpiritualiter deus vult delectari cum anima ſancta Primo in domumprimam ſcilicet panem ſincere voluntatis. nichil volendo niſi quod deus. Secundo potum diuine p̄meditationis. nilagendo niſi ibi cogitetur dei honor Tercio edulium diuine ſapientie. cogitandoſemper que futura ſunt. ⁊ quomo pn̄tiaordinādā ſunt. G In ſcd̓am domuꝫcongregemus pacem a peccatis ad deū.et pacem a rixa ad proximum. Secūdūopera miſericordie quibus eciam operevtiles ſimus proximo. Tercio abſtinentiam perfectā. qua coherceamus ea queturbare volunt pacem. ¶ In terciamdomum congregemus rationabiles etbonas cogitationes. ad ornandum domum noſtrā interius. Secundo ſenſꝰ be

ne diſciplinatos. et temperatos. ad lucendum amicis noſtris exterius. Tercio confeſſionem veram. qua ſi infirmamur reuiuiſcere poſſimus ¶ Sꝫ ꝙͣuisdomus habeantur. non tamen poſſuntcōſeruari congregata in eis niſi habeātur hoſtia. nec oſtia poſſunt pēdere ſinecardinibus. nec ſerari ſine ſeris Ideovt congregata maneant ſalua. ponaturī domo hoſtiū. ſcilicet ſpes firma. vt nullis frangatur aduerſitatibus Que ſpeshabeat duos cardines. ſcilicet vt homonon deſꝑet de adipiſcenda gloria. nec defugiendo ſupplicio. ſed in omni aduerſitate ſemper de miſcd̓ia dei confidēs ſperet meliora: He Sera autem hoſtijdebet eſſe diuina caritas. qua muniaturhoſtiū ne īgredīatur īimicus. Quid enīprodeſt habe̓ hoſtiū ſine ſera? Quid ſpēſine caritate? Si enī quis ſperat pn̄tiaeterna et ſperat de dei miſericordīa. nōtamē diligit deum et timet. hoſtium quidem habet quaſi ſine ſera. per quod inimicus capitalis ingredi poteſt cum voluerit et occidere. Sed ſpes recta eſtvt qui ſperat faciat etiam bona que poteſt. ſine quibus non poteſt obtinere celeſtia. ſi ſciuit et potuit facere bōa ⁊ noluit. Si vero quis exceſſiſſe ſe intelligitvel non feciſſe cum potuit. habeat bonāvoluntatem faciēdi bona que poteſt. ⁊quod facere non poterit. et ſperet firmiter ſe ad deum poſſe accedere. etiā perbonam voluntatem et diuinam caritatem. Ergo hoſtium id eſt ſpes mūiaturdiuina caritate. vt ſicut ſera ml̓ta habetintus retinacl̓a ne hoſtis aperiat. ſic indiuina caritate ſit quedam ſollicitudone deus offendatur. ſit caritatiuꝰ timorne diſcedat ab eo. Feruor etiam igneusquomō deus diligatur. et cura quomōimitetur. Sit etiam dolor eo ꝙ non ſufficit tantū facere ſicut vellet. et ſicut obligatum ſe intelligit. Humilitas quoqꝫqua homo qd̓ agit reputat nichilum. reſpectu peccatorū ſuorū. Hijs retinacl̓is

h. iij.