Secuſidus.Liber.

ſemper paſſionem filij mei et ſct̄oꝝ eiusNon enim ſine cauſa tāta paſſi ſunt. ſedvt alijs exemplum viuēdi darent. et vtoſtenderent quātam diſtrictiōem filiusmeus pro pct̄is exiget. qui non minimūpct̄m vult eſſe ſine emendatōe. ¶ Deinde filius veniēs loquebat̉ ſpōſe dicēsDixi tibi prius que debent eſſe in domibus noſtris. Inter cetera em̄ debēt ibieſſe veſtes ſub t̓plici genere. Primo veſtimentum lineum quod naſcit̉ et creſcitde terra, Scd̓o pellicium qd̓ fit de animalibus Tertio ſericū qd̓ fit de v̓mibꝰLineū veſtimentum hꝫ duo bona Prīomolle ē ⁊ lene ad nuda corꝑis. Scd̓onon ꝑdit colorē ſuū. ſꝫ quo frequentiusabluit̉ tanto fit mundius. Scd̓m veſtimentū ſcilicꝫ pellicium. etiam habꝫ duoPrimo cooꝑit turpitudinē. ſcd̓o calefacit ꝯtra frigus. Tertium veſtimētū ſcꝫſericū habet etiam duo. Primo videtureſſe valde pulcrum et delicatū. Scd̓ovalde carum ad emendū G Lineumvero indumētum qd̓ ad nuda corꝑis habile eſt. notat pacem et concordiā. Hācdebet deuota anima habere ad deū. vtpacē habeat cū deo ſuo. nichil aliud velaliter volendo ꝙͣ qd̓ deus Non exacerbando eū per pct̄a. quia inter deum etanimā non eſt pax niſi peccare deſiſtat̉et ꝯcupiſcentia refrenet̉. Debet etiā pacem habere ad proximū. ſcꝫ non inferēdo ei mala ſuccurredo ei ſi habꝫ. ſufferēdo ſi contra eū peccauerit. Quid eniminfelicius diſtendit animaꝫ ꝙͣ ſemꝑ peccatum appetere ⁊ nunꝙͣ eo repleri. ſemper deſiderare. et nunꝙͣ quieſcē? Quidvero amarius pungit animā ꝙͣ cōtra ꝓximum iraſci. et bonis eiꝰ inuidere? Ideo pacem debet anima habere ad deū etad ꝓximum. quia nichil quietius eē poteſt. ꝙͣ quieſcere a peccato. et non ſollicitari de mundo. Nichil eciā lenius ꝙͣ gaudere de bono proximi. et ei velle qd̓ ſibiip̄i. Hoc quoqꝫ lineū indumentum debꝫeſſe ad nuda corporis. quia cordi in quo

deus quieſcere vult. pax vicinior int̓ ceteras virtutes ꝓpinquius et principaliinherere debet. Hec enim eſt virtus qudeum inducit in cor et introductū tenD Que pax tanꝙͣ lineū naſcitur etcreſcit de terra. quia vera pax et patiertia oritur de conſideratōe infirmitatis.prie. Homo enim qui de terra eſt conſideret infirmitatem ſuā. ſcilicet ꝙ ſtatimiraſcitur ſi offenditur. ꝙ ſtatim dolet ſileditur. ⁊ ſi ſic cogitauerit non faciat ateri qd̓ ip̄e non poteſt ꝑſonaliter ferrecogitando ſecum qꝛ ſicut ego. ſic et propmus meus infirmꝰ eſt. Sicut ego nolotalia pati. ſic nec ipſe poteſt Tunc paxnon amittit colorem ſuum ideſt ſtabilitatem ſuā. ſed eo fit conſtātior. qꝛ cōſideratio infirmitatis proximi in ſeip̄o. facit hominē beniuole tolerare illata. Si auteꝫper impatīaꝫ pax denigrat̉ aliquo modotāto fit cādidior apud deū. qͣnto frequētius et citius lauat̉ per penitētiā. Fit eciam letior et cautior ad ferendū. quo pl̓exaſꝑat̉ ⁊ frequentiꝰ abluit̉. qꝛ gaudet deſpe retributiōis quā ſꝑat ſibi futurā ꝓpt̓pacem. ⁊ eo ſollicitius cauet ſibi ne ꝑ inpatientiā cadat. E Scd̓m veſtimētum ſcꝫ pelliciū notat oꝑa miſcd̓ie Quiqͥdem veſtimenta pellicia. fiunt de pellibus mortuorū animaliū. Quid ſūt anīalia niſi ſancti mei. tanꝙͣ animalia ſimplices. Horū pellibus debet tegi aīa. id eſtoꝑa miſcd̓ie eorum debet imitari et facere. Hec faciunt duo. Primo cooperiūtturpitudinē anime peccatricis. et emurdant eā ne in conſpectu meo maculoſaappareat. Scd̓o defendūt aīam contrafrigus. Quid ē frigus anime niſi obduratio anime ad amorē meum? Contrahoc frigus valent oꝑa miſcd̓ie. que veſtiunt animaꝫ ne frigore diſſoluat̉. Perhec enim deus viſitat animā. et ip̄a deſemꝑ vicinius appropinquat. ¶ Tercium veſtimentum ſcilicet ſericū qd̓ fit avermibus. quod videtur valde carū ademendum. notat abſtinentiā purā. Hec