Secundus.Liber.

¶ Nunc potes querere que eſt diuinaſapientia? Multi enim ſunt ſimplices qͥneſciunt niſi vnum ſcꝫ pater noſter. et hͦvix rectum. Alij ſunt magne litterature et profunde ſcientie. Nūquid eſt diuina ſapientia? Nequaꝙͣ. Diuina enī ſapientia nō eſt p̄ciſe in litteratura. ſꝫ in corde et bona vita Quicūqꝫ cogitat ſedule viam ad mortem qualitatē ip̄ius mortis et iudiciū poſt mortem. hic ſapiēs ēQuicunqꝫ abijcit a ſe vanitatē mundi ⁊ſuperflua. quicunqꝫ contentat̉ de ſol̓ neceſſarijs. et laborat in amore dei quātūpoteſt. hic habet eduliū ſapiētie quo voluntas bona ⁊ diuina p̄meditatio ſapiūtmelius. Qn̄ enim homo cogitat mortē.et in morte nuditatē. qn̄ enim homo perpendit iudicium dei terribile. vbi nichiloccultat̉ nichil dimittit̉ impunitū. quando et cogitat mūdi inſtabilitatē et vanitatem. Nunquid non tūc gaudet ⁊ dulciter ſapit in corde reliquiſſe voluntatēſuam deo. et abſtinuiſſe ſe a peccatis?Nūquid non tunc confortat̉ caro ⁊ ſanguis meliorat̉. id eſt oīs infirmitas aīeſcꝫ accidia et moꝝ diſſolutio ꝓpelliturſanguis diuine caritatis fit recentiorQuia cōſiderat rationabilius fore dilgenda ea que eterna ſunt. ꝙͣ que caſuraE Ergo diuina ſapiētia nō eſt p̄ciſe in litteratura. ſed in bono opere. quiamulti ſapiētes ſunt ſcd̓m mundū ⁊ ad deſideria ſua. ſed om̄ino inſipiētes ſunt addei mandata et voluntateꝫ eiꝰ. et refrenatōem corꝑis ſui. Et hij nō ſunt ſapiētes ſꝫ inſipientes ⁊ ceci. qꝛ ſciunt ea quecaſura ſunt. ⁊ ad momentū vtilia. Eterna vero deſpiciūt et obliuiſcunt̉. ¶ Alijſunt inſipientes ad mundi delectabilia ⁊honorem eius. et ſapientes ad conſiderādum que dei ſunt feruentes in obſequioeius. Hij veraciter ſapientes ſunt. quiaſapit eis preceptū dei et voluntas eiusIſti veraciter illumīati ſunt et apertoshabent oculos. qꝛ ſemꝑ conſiderāt qūoveniant ad veram vitā. et veram luceꝫ

Alij vero ambulāt in tenebris. et delectabilius eis videtur eſſe in tenebris. ꝙͣ viam inquirere ꝑ quaꝫ venire poſſent adlucem. Propterea ſponſa mea Cōgregemus in domos nr̄as hec tria ſcꝫ bonāvoluntatem. p̄meditatōem diuinā et diuinam ſapientiā Hec enim ſunt ex qͥbusletari debemus. licet aūt te moneo. attamen omnes electos meos in mūdo in tenoto. quia anima iuſti ſponſa mea ē. egoenim creator ſum et redemptor.Uerba admonitionisvite virginis ad filiam. et xp̄i ad ſpōſamde veſtimentis habēdis in ſcd̓a domo. ⁊qualiter ꝑ talia veſtimēta pax dei et ꝓximi. et oꝑa miſcd̓ie. et abſtinētia pura deſignant̉. et oīm iſtoꝝ declaratio optimaCapitulum. xxvj.Aria loquebatur. AtImpͥme tibi monile paſſiōisꝯfilij mei. ſicut iſte ſcūs laurentius imp̄ſſit ſibi. Ip̄e enim cogitabat qͦtidie in mente ſua ſic. deus meus ip̄e eſtdn̄s meus ego vero ſeruus. Ip̄e dominus ihūs xp̄us fuit nudatus et deriſusquomō ergo decet vt ego ſeruꝰ veſtiardelicatioribus? Ip̄e fuit flagellatus etaffixus ligno. nō decet ergo vt ego quiſeruus ſum. ſi vere ſeruus ſum. ſim abſqꝫdolore et tribulatione. Cūqꝫ igitur ſuꝑprunas extenderet̉. et cū adeps liquidꝰin ignem decurreret. et omnia membraignis inflāmaret. reſpexit oculis in celūdicens Bn̄dictus ſis tu deꝰ meꝰ et creator meꝰ ihū xp̄e. ego cognoſco me nō bene in diebus meis vixiſſe. cognoſco eciam me in honore tuo modicum feciſſe.Ideo quia miſcd̓ia tua maxima ē. rogote vt facias mecū ſcd̓m miſcd̓iam tuā. etcū iſto verbo aīa a corꝑe ſeꝑata eſt Ecce filia mea qͥ tm̄ filiū meū dilexit. qui talia ꝓ honore eius paſſus eſt. adhuc indignum ſe dixit obtinere celum. Qūo ergo illi digni ſunt. qui ſcd̓m voluntatemſuā viuūt? B Propterea conſidera

l. j.