Secundus.Liber.

qua intentiōe. et qua ſciētia hoc faciūtUtrum in infirmitate an īduſtria Ideonullis te preferas. nulloſqꝫ in corde tuodebes iudicare.Uerba exhortationisvirginis ad filiam querimoniā innuentia de paucitate ſuoꝝ amicoꝝ. et qualit̓xp̄us loquitur ad ſponſam inquiēs. ꝙ ꝑflores intelligunt̉ eius ſacra verba. ⁊ inquibus talia verba habeāt fructificareCapl̓m. xxiiij.Aria loq̄bat̉: A Ubimagnus exercitus eſſꝫ. quicunqꝫ ꝓcederet iuxta euꝫhabens dorſum nimis grauatum aliquomagno pondere. et brachia ſimilit̓. et oculos plenos lacrimis. reſpiceret ad exercitum. ſi forte eſſꝫ aliqͥs qui cōꝑateretur ei et releuaret onꝰ Talis ego erānā ego plena fui tribulatione a natiuitate filij mei. vſqꝫ ad mortem eius Egoin dorſo meo portaui maximū onus. cuꝫlabori diuino iugiter inſtabam. et omīaaduenientia michi portabam patienterInter brachia mea tolerabā oneroſumpondus. cū tribulatōem et dolorem cordis. vltra oēm creaturā patiebar. Egohabui ocl̓os meos plenos lacrimis. qn̄conſiderabā in mēbris filij mei loca clauoꝝ. et paſſionē eius futurā. et cū viderem in eo omnia cōpleri. que audiebā aꝓphetis vaticinata. Sed nunc reſpicioad omēs qui in mundo ſunt. ſi forte ſintaliqui qui compatiant̉ michi. ⁊ recogitent dolorem meum. ⁊ valde paucos inuenio qui cogitant tribulatiōem et dolorem meū. Ideo filia mea licet a multis oblita et neglecta ſum. tu tn̄ non obliuiſcaris me. vide dolorem meū et imitare quantū potes. Conſidera doloresmeos et lacrimas. et dole. quia amicidei pauci ſunt. Sta ſtabilis. ecce filiusmeus venit. Qui ſtatim veniens aitB Ego ſum deus tuus. et dn̄s qͥ loquor tecum. verba mea ſūt quaſi flores

arboris bone. et ꝙͣuis omnes flores devna radice arboris ꝓdeunt. non tamenomēs flores vēiunt ad effectū fructusSic v̓ba mea ſunt qͣſi quidam flores. deradice caritatis diuine ꝓdeuntes. quequidem multi ſuſcipiūt. non tn̄ in omnibus faciūt fructū. nec in omībus matureſcunt. Quia qͥdam ſuſcipiunt ea et retinent ad tempus. ⁊ ſic poſtea reijciuntquia ſpiritui meo ingrati ſunt. Quid aꝫſuſcipiunt ⁊ retinēt. quia caritate pleniſunt. ⁊ in hijs faciunt fructum deuotionis. et ſancte oꝑationis. Tu ergo ſponſa mea. qꝛ iure diuīo mea facta es. oportet te habere tres domos. In prima debent eſſe neceſſaria. que intrāt in corpꝰIn ſcd̓a veſtes. que veſtiāt corpus exterius In tercia neceſſaria inſtrumentaad vtilitatem domus. In prima debēteſſe tria. primo panis. ſcd̓o potus. t̓cioedulium. In ſcd̓a domo debent eſſe eciam tria. Primo veſtimentū lineū. ſcd̓olaneum. tercio qd̓ fit de oꝑe vermiumIn tercia domo eciā tria Primo inſtrumenta ⁊ vaſa. que implēda ſunt liquoreſcd̓o inſtrumenta viuentia. quibꝰ ꝓmouentur corꝑalia. vtputa equi et aſini. etſimilia. tercio inſtrumenta que per viuamouentur.Uerba āmonitōis xp̄iad ſponſam de ꝓmiſſiōe in tribus domibus fienda. et qūo bona voluntas ꝑ panem. premeditatio diuina per potuꝫ. ſapientia diuina per edulium deſignātur.⁊ qualiter ſapientia diuina non in litteratura eſt ſed in corde. et vita bona.Capl̓m. xxv.Goip̄e qui loquor tecum.ſum creator omniū et a nullo creatus. A Anteme nichil erat nec poſt me aliquid eſſepoterit. quia ego ſemper eram et ſemꝑſum. Ego eciam ſum dominꝰ. cuius potentie nullus reſiſtere poterit. et a quoeſt omnis poteſtas et dominatio.