Liber.Secundus.

luntatē patris tui feciſti. veni ergo nūcad potentiſſimū creatorē tuū. et dulciſſimū patrē. Tibi enim debet̉ eterna hereditas. quia filius es Tibi debet̉ hereditas patris. qꝛ ei obediſti. Ueni ergodulciſſime ad me. et ego recipiam te. cūleticia et honore. B Scd̓a vox audiebat̉ ex parte hūanitatis dicēs. Frat̉mi. veni ad fratrē tuū. Ego enī obtulime ꝓ te in bellū. ego fudi ſanguinē meūPro te. Ueni ad me qꝛ ſequebaris volūtatem meaꝫ. Ueni ad me qꝛ rependiſtiſanguinē pro ſanguīe. Qui paratus fuiſti dare mortē ꝓ morte. et vitā pro vita.Ideo tu qͥ ſequebaris me ī vita tua. veni nunc in vitam meā ⁊ gaudiū meū qd̓non finiet̉ Ueracit̓ enim cōfiteor te fratrem meū. Tercia vox audiebat̉ ex parte ſpūs. qͥ non tres dij ſed vnꝰ Ueni inquit miles meus. qͥ fuiſti ſic deſiderabilis intus. ꝙ cōcupiui hītare tecum, Tufuiſti ſic viril̓ extra. ꝙ dignus eras vt defenderem te. Ideo pro corꝑis tui inquietudine. intra in requiē. Pro mētis tuetribulatione. ingredere in conſolatōeꝫineffabilem. Pro caritate tua et virilidecertatōe. intra in meip̄m. et hītabo īte et tu in me. Uenr ergo egregie milesad me. qꝛ nichil deſideraſti niſi me. Ueni et repleberis diuina voluptate ꝘPoſtea quīqꝫ legiones angeloꝝ. quaſiquīqꝫ vocibus ſonuerūt. Prima loquebatur dicēs. Precedamꝰ egregiū militēiſtum. ⁊ feramus an̄ eum arma ſua. ideſtp̄ſentemus deo nr̄o fidē ſuā quā inconcuſſam ꝯſeruauit. et ab inimicis iuſticiedefenſauit. Scd̓a vox ait Feramus an̄eum clipeū ſuū. id eſt demoſtremus deonoſtro patientiā ſuā. q̄ ꝙͣuis deo nr̄o nota ſit. gl̓ioſior tn̄ ex nr̄o erit teſtimonioPer patientiā enī nō ſolū aduerſa ſuſtinuit patient̓. ſꝫ et pro aduerſis grās deoreferebat. Tercia vox ait. Precedamꝰeum. et p̄ſentemus cōſpectui dei noſtrigladium eius. id eſt demōſtremus obedientiaꝫ eiꝰ. qͣ in duris et lenibus iuxta

modū ꝓfeſſionis ſue obediuit. Quartavox ait. Uenite ⁊ oſtēdamꝰ deo noſtroequū ſuum. id eſt teſtimoniū ꝑhibeam:humilitatis eius. Sicut enī equus fettcorpus hoīs. ſic hūilitas eius p̄cedēs eū⁊ ſubſeq̄ns. ad om̄e bonū opus ferebateum Nichil quippe in eo inuenit ſuꝑbiaſuū. ideo ſecure equitabat. D Quīta vox ait. Uenite ⁊ p̄ſentemus deo noſtro galeā eius. id eſt teſtimoniū demusde diuino deſiderio eius. qd̓ habuit addeum. ip̄e deniqꝫ om̄i hora meditabatureū in corde. Ip̄m habebat in ore. Ip̄moperibus. Ip̄m ſuꝑ omīa deſiderabatPro eius amore et honore exhibuit ſemortuū mundo. Ergo p̄ſentemꝰ hec deonr̄o. quia dignus eſt iſte. pro modico labore eternā qͥetem. et cum dn̄o ſuo letari quē tm̄ et totiens deſiderabat ¶ Cūtalibus vocibus et mirabili choro āgelorum ferebat̉ amicus meꝰ in requiē ꝑpetuam Que videns anima exultās. intime ait. Felix ego. ꝙ vnꝙͣ creata fui Felix ego. qꝛ deo meo ſeruiui quē nunc video. Felix ego. qꝛ gaudiū habeo et gloram q̄ non finiet̉. Ecce taliter amicꝰ meus vēit ad me. ⁊ tali p̄mio remūeratꝰ ē.Et ꝙͣuis nō oēs effuderint ſanguinē ꝓnoīe meo. nichilominꝰ tn̄ eandē mercedē hēbūt. ſi hnt voluntatē dare vitā ſuāpro me. tꝑe ſe ſic offerēte et neceſſitatefidei ingruente. Ecce qͣntum voluntasbona facit.Uerba xp̄i ad ſpōſamde ſue iuſticie īmutabilitate et et̓nitateet qͣlit̓ aſſūpta hūanitate tal̓ iuſticia incaritate ꝑ ip̄m fuerit illūinata Et qūopie ſuā mīam exercet in dānatis et dulcit̉ ad mīam monet milites p̄libatos.Capl̓m. xij.Go ſum verꝰ rex. A Etnullus ē dignus vocari rexniſi ego. qꝛ a me ē oīs honor ⁊ poteſtasEgo ſū qͥ iudicaui p̄mum angelū. qͥ cecidit ꝓpter ſuꝑbiaꝫ cupiditate ⁊ inuidia