Secundus.Liber.

Ob quod comꝑatior afflictioni eoruꝫ.ꝙ milites mei ⁊ ppl̓us meꝰ dyabolo edificāt māſiones. et laborāt indeſinēter. ⁊ꝙ nō poſſunt cōplere qd̓ cupiunt. et ꝙanguſtiant̉ in ſuꝑuacuis. et pro ip̄a āguſtia nō reportāt fructum bn̄dictōis. ſedretributōem confuſionis. Propt̓ea cuꝫmoyſes mitteret̉ ad ppl̓m. dedit ei deusſignū triplici de cauſa. Primo. qꝛ vnuſquiſqꝫ in egipto colebat ſingularit̓ deūſuum. ⁊ īnumerabiles erant qui dicebātur dij. Et ideo dignū erat fieri ſignū.vt oſtenſo mirabili ſigno et potētia deivnus deus et vnus oīm creator eſſe. ꝑſigna crederet̉. et ydola omīa vana eſſeprobarent̉. D Scd̓o dabat̉ moyſiſignū. in figura et rep̄ſentatōe corporismei futuri. Quid enī rubus ardens etnon cōbuſtus deſignabat. niſi virgineꝫde ſpūſancto fecundatā. ⁊ abſqꝫ corruptione parientē? Ego certe de rubo illoproceſſi. Ego de virginea carne marieaſſumpſi humanitatē. Similiter eciamſerpens moyſi in ſignum datus. ſignificabat corpus meum, Tercio dabat̉ ſignum moyſi. ꝓpter vertiatem aſtruendafaciendorum. et ꝑ figuram ſignoꝝ implēdorum. Vt veritas dei tanto verior etcertior eſſe ꝓbaretur. quo ea que ſignaſignificabant. tꝑe ſuo euidētius fuiſſentadimpleta. ¶ Nunc autē mitto verbamea ad filios iſrl̓. et ad milites. quibusnō eſt neceſſe fieri ſignū. triplici de cauſa. Primo. qꝛ iam colitur ⁊ ſcit̉ vnus deus et oīm creator. ex ſcriptura ſancta ⁊multiplicibꝰ ſignis Scd̓o quia non ſperant me naſciturū. qꝛ veracit̓ me ſciuntnatū. et ſine incorruptiōe incarnatū. qͥaſcriptura omīs cōpleta eſt. Nec meliorfides et certior haberi et credi debꝫ. qͥque nūc a me et ſcīs p̄dicatoribus meisp̄dicata eſt G Ueruntū tria tecumfeci. quibus credi pōt. Primo. ꝙ verbamea vera ſūt. et nō diſcrepant a vera fide. Scd̓o. ꝙ ad verbū meum. exiuit dehomīe poſſeſſo demoniū. Tercio. quia

vni dedi diſſidentia corda ad caritatemmutuā reformare. Ideo nō dubites dehijs qui credituri ſunt michi. Qui enimcredūt michi. credunt et verbis meis.Quibus ego ſapio. eis et ſapiūt verbamea: Propt̓ea ſcribit̉. ꝙ moyſes ex collocutione dei velabat raciem ſuam Tuautē nō debes velare faciem tuā. Egoquippe aperui tibi oculos ſpūales vt videas ſpūalia. aꝑui aures vt audias queſpūs ſunt: Ego deniqꝫ oſtendā tibi corporis mei effigiem. quale fuit in paſſione et an̄ paſſionē. quale fuit poſt reſurrectioneꝫ. qd̓ magdalēa ⁊ petrus ⁊ alijviderunt. Audies eciam vocem meamque loquebat̉ in rubo moyſi. hec eademnūc loquitur in anima tua.Uerba melliflua xp̄iad ſpōſam de gloria ⁊ honorē boni ⁊ veri militis. ⁊ de occurſu angeloꝝ ad ip̄mmirifico. et qualiter ip̄m gl̓ioſa trinitaspijſſime ad indicibilem reqͥem pro paruo labore recipit et aſſumit.Capl̓m. xj.Ixi tibi prius de fine et penamilitis. qͥ primo receſſit a militia michi ꝓfeſſa At Nūcdico tibi ꝑ ſimilitudinem. qꝛ alit̓ ſpūalianō poteris intelligere. de gl̓ia ⁊ honoreilliꝰ. qͥ virilit̓ militiā verā pͥmo incepit.et viriliꝰ ꝯſumauit. Iſte amicus meꝰ cūvenit ad finē vite ſue. et aīa de corporeexiret. qͥnqꝫ legiones angeloꝝ mittebantur in curſum eiꝰ Int̓ quos venerūt innumerabiles demones. vt aliqͥd ſui iuris inuenirent. quia pleni malicia ſunt.et ab ea nunꝙͣ ceſſant. Tunc autē vnavox clare et lucide ſonuit in celo dicēsNunqͥd nō eſt iſte o dn̄e pat̓. qui ſe advoluntatē tuam alligauit. et eaꝫ ꝑfectecōpleuit? Tunc ip̄e ꝑſonaliter rn̄dit inꝯſciētia ſua. Uere ego ſū Dein̄ tres voces audiebāt̉ Una ex ꝑte deitatis dicēsNunqͥd non ego te creaui. et dedi tibicorpus et aīam: Tu es filiꝰ meus. ⁊ vo