Liber.Secundus.

Uiator aūt conſiderās ſecum fines viarum et merita. prudenti vſus conſilio.eligebat magis viā. cuius prīcipiū eratmodici doloris et finis gaudiū. ꝙͣ illamque in gaudio incipiebat. ⁊ t̓minabat̉ īdolore. Tolerabilius enī credebat et ſanius fore. modico fatigari labore in prīcipio. et in fine qͥeſcere ſecure Nūquidſcis tu quid iſta ſignificent? Ego certedicam tibi. D Due iſte vie ſunt bonum et malū. qd̓ an̄ hoīem eſt. Qd̓ magis eligere velit. in poteſtate ſua ⁊ libero arbitrio ſuo conſtitutū eſt. cū venerit ad annos diſcretōis. Ad has duasvias. ſcꝫ electōis boni et mali. vna viaducit ſcꝫ etas adoleſcētie. ducēs ad annos diſcretōis Qui hanc viā primā ambulat quaſi cecus eſt. qꝛ ab adoleſcētiavſque qͦ homo venerit ad annos diſcretionis. quaſi cecus eſt. neſciēs diſcernere inter bonū et malū. int̓ pctm̄ et virtutem. inter mādata et prohibita Ergohomo ambulās in vna ſola via. ſcilicetin etate puerili. ſimil̓ ceco eſt. Cū autēvenerit ad compita viarū. id eſt ad annos diſcretōis. tūc apiunt̉ eī oculi ītelligentie. Nā tunc ſcit cōſiderare qͥd ſitmelius. modicū habere dolorem. et eternū gaudium. ꝙͣ modicū gaudiū et et̓nūdolorem. Et tūc quācunqꝫ viā elegeritnō deerunt illi. qui greſſus eius diligenter numerabūt. In iſtis aūt vijs multeſunt foſſe. vna cōtra aliam. ⁊ vna antealiam. qꝛ in etate iuuentutis. et in etateſenectutis. vnus morit̉. citius alter tardius. vnus in iuuētute. alter in ſenectute: Ergo finis huius vite. bene in foſſisſignificari poteſt. quē habebūt oēs. vnꝰſic. alius vero ſic. prout naturalis diſpoſitio exigit. et prout in p̄ſcientia mea eſtE Si enī alique contra naturalēdiſpoſitōem corꝑis ſubtraherē. ſtatī cōtra me occaſionē haberet dyabolꝰ. Etideo. ne dyabolus in mīmo inueniat inme aliquid cōtra iuſticiam. non magisfacio cōtra naturalē diſpoſitōeꝫ corꝑis

ꝙͣ anime. Attamē cōſidera bonitatē etmīam meā. Ego enim ſicut dicit magſter. facio illis virtutē qui nō hn̄t virtutem. Ego ex multa caritate. omībus illis qui baptizati ſunt. et infra annos diſcretionis moriunt̉. do regnū celorū. ſicut ſcribit̉: Complacuit pri meo talibdare regnum celoꝝ. Adhuc eciā ex pietate mea. facio cū infantibꝰ paganorūmīam. Nā quicūqꝫ eoꝝ infra annos diſcretōis moriunt̉. qꝛ ad cognitōem faciei mee venire nō poſſunt. venient in locum quendā tibi nō licitū ſcire. vbi ſinecruciatū morabunt̉. F Qui autēab vna via progreſſi veniūt ad illas duas. ideſt ad annos diſcretōis boni ⁊ mali. tūc in eoꝝ poteſtate ē eligere. qd̓ magis eis placuerit. et ſcd̓m qd̓ tunc flectunt voluntatē ſuā. talis eorū ſequit̉ remuneratio. qꝛ tūc ſciebāt legere ſcripturam. ſcriptā in compitis viaꝝ. ſcilicꝫ ꝙmelius eſſet modicū habere dolorē in pͥncipio. et in procinctu gaudiū. ꝙͣ in principio gaudiū et in fine dolorem: ¶ Ueruntū contingit qn̄qꝫ. ꝙ ante naturalidiſpoſitōem corꝑis. aliqui ſubtrahunt̉vtputa ꝑ homīcidiū. ebrietatē. et aliqͦthuiuſmodi. qꝛ diaboli malicia tanta eſtꝙ nimis longā pctōr ille haberet penāſi diutius ꝑſeueraret in mundo. Et ideoexigente iuſticia ⁊ peccatis. aliqui antinaturalē diſpoſitōem corꝑis ſubtrahurtur. que quidem ſubtractio in p̄ſciētiamea ab euo fuit. contra quā aliquē venire impoſſibile eſt. Sic eciā qn̄qꝫ bōiante naturalē diſpoſitōem corporis ſubtrahuntur. qꝛ ex nimia caritate quā adeos habeo. ⁊ ip̄i ex feruore dilectioniset ex labore refrenatōis corꝑis quā hn̄tad me. ſicut in p̄ſcientia mea ab euo fuerat. exigente iuſticia qn̄qꝫ ſubtrahūturErgo non magis facio contra naturalem diſpoſitōem corꝑis ꝙͣ animeFilij querimonia de qIdam aīa damnāda pn̄te ſponſa. ⁊ rn̄ſio