Secundus.Liber.
Ncipit Secūdꝰ¶liber celeſtiū Reuelationum dn̄e Birgitte Informatiofilij ad ſponſam contra dyabolū. et reſponſio filij ad ſponſam. qualiter nō ſubtrahit malos anteꝙͣ veniūt in peccatū.Et qualiter baptizatis moriētibꝰ infranos diſcretionis datur regnū celorrimū Scd̓i libri.Iliꝰ loquebat̉ad ſpōſā dicēsQuando dyabolꝰ tēptat te.dic ei iſta tria. Verba dei non poſſunt eſſe niſivera. Scd̓o. deo nichil eſt impoſſibile.Tercio. ꝙ eciam tu dyabole. non poteris michi dare talem feruorē caritatis.qualem dat michi deus. Itē ait dn̄s adſponſam dicens. Ego video hoīem triplicit̓. Primo corpus extra. qͣliter diſpoſitū eſt. Scd̓o conſcientiā intus. ad qͥdtendit er qͣliter. Tercio cor eius qͥd deſiderat. Sicut enim auis que videns piſcem in mari. cōſiderat ꝓfunditatē. attēdit et procellas. Sic ego vias oīm ſcioet conſidero. et quid vnicuiqꝫ debet̉ attendo. quia ꝑſpicatioris viſus et cōſideratōis ſum. ad ſciendum que ſunt circahoīem. ꝙͣ ip̄e ſit ad cognoſcendū ſe. Exgo qꝛ oīa ſic video et ſcio. potes querere a me. qͣre nō ſubtraho malos. anteq̄venerint in profundū pctī? Ad qd̓ egoꝑſonaliter qui querebam. Rn̄deo tibi:Ego ſū creator oīm. ⁊ oīa ſunt in p̄ſcientia mea. et que facta ⁊ que futura ſunt.oīa ſcio et video. Sed licet oīa poſſuꝫet ſcio. ex iuſticia tn̄. nō facio magis cōtra naturalē diſpoſitōem corꝑis. ꝙͣ con
tra diſpoſitōem aīe. Omīs quippe hō.ſcd̓m naturalē diſpoſitōem corꝑis. q̄ eſtin p̄ſcientia mea et erat ab euo. ſubſiſtitB Ꝙ aūt vnus longioris vite erit.alter breuioris. hoc ē ſcd̓m fortitudinē.et infirmitatē nature. et ſcd̓m ꝙ corꝑal̓diſpoſitio hꝫ ſe. Ꝙ aūt vnus cecus alt̓claudꝰ efficit̉. vel aliqͥd huiuſmōi. hocnō eſt ꝓpter p̄ſcientiā meā. cū oīa ita preſcio. ꝙ nullus fiet ex ea deterior. vl̓ aliqͥbus obſit p̄ſcientia mea. Nec fit ex elementoꝝ curſu ⁊ ſtatiōe. ſꝫ ex occulta iuſticia. indiſpoſitōe et incōſeruatiōe nature: Pctm̄ enī et indiſpoſitio nature.multiplicit̓ deformitatē adducūt mēbrorum. Nec ideo fit qͥa volo. ſed qꝛ ex iuſticia ꝑmitto fieri. ꝙͣuis enī oīa poſſim.iuſticie tn̄ non reſiſto. Ergo ꝙ aliquisminus vel plus viuit. hoc ē ſcd̓m nature infirme vl̓ fortis diſpoſitōem. que inp̄ſcientia mea ē. cōtra quā venire nullꝰpoteſt. Similit̓ ꝑ ſimilitudinē intelligere potes. Dato ꝙ eſſent due vie. et adeas vna ſola via duceret. In illis autēvijs. eſſent innūerabiles foſſe. vna contra aliā et ſuꝑ aliam. Finis vero vniusillarū duarū viarum. directe tendebatin infimū. et finis alterius. tendebat ſurſum ¶ In cōpitis vero viarum ſicerat ſcriptū. qͥcūqꝫ vadit ꝑ iſtam viā. incipit eā cū delectatōe ⁊ voluptate carnis. ⁊ termīat eā in magͣ miſeria et cōfuſiōe. Qui āt vadit ꝑ iſtā aliā viā. incipitcū modico et tolerabili labore. ⁊ terminat̉ cū maximo gaudio. ⁊ ꝯſolatōe. Illevero qͥ incedebat pͥmo ꝑ illā vnā viam.cecꝰ ex toto erat. ſꝫ cū veīſſet ad cōpitaviaꝝ. aꝑiebant̉ ocl̓i eiꝰ. ⁊ videbat ſcripturā illā. in qͣ ꝯtinebat̉ finis illaꝝ duaꝝviarū. Quā quidē ſcripturā cū ille attēderet. ⁊ ſecū deliberaret. apparuer̄t ſtatīduo viri iuxta eū. ad quoꝝ cuſtodiā ꝑtinebāt ille due vie. Qui ꝯſiderātes viatorē ī ꝯpitis. loq̄ntes int̓ ſe dixer̄t. Cōſidereꝰ diligēt̓. ꝑ quā viā magis īcede̓ voluē̓it. ⁊ eiꝰ cuiꝰ viā magis elegēit ꝓpͥꝰ ēit